anne hathaway

yekə gülən qadın.

erməni dili

62 dialektə malik dil.

depressiyaya salan musiqilər

bax məsələn, cem adrianın son 2 mahnısı "yalnızlık" və "tek kişilik aşk" adama olmuyan sevgilisinin dərdini çəkdirir.

çərpələng

çərpələng deyəndə xalid hüseyninin "çərpələn uçuran" romanı yadıma düşür. adam ən incə nöqtələrimizi bilir, rəsmən hislərimizlə oynayır. çox təsirli romandı.

günel mövlud

çox düşük, səviyyəsiz yazıları ilə özünü fərqli göstərməyə çalışır. amma ruscadan tərcümə elədiyi norveç meşəsi kitabını oxumuşam, insafla danışım, çox kitabdan yaxşıdı tərcüməsi.

johnny depp

xarizma deyəndə bu adam yadıma düşür. adam tepeden dırnağa kimi xarizmadı.

leonardo dicaprio

1974-cü ildə la-də anadan olub, ailənin tək uşağıdı, anası irmelin indenbirken əslən almandı, leonardo da vincinin çəkdiyi rəsmə baxarkən leo ilk dəfə təpik atdığına görə uşağın adını leonardo qoyub. atası george dicaprio əslən italyandı. yeraltı kitab yazarı və karikaturaçıdı. ilk dəfə oscara johnny depplə birgə çəkildiyi what's eating gilbert grape filminə görə namizəd olub. daha sonra ard-arda the aviator, blood diamond, the wolf of wall street'ə görə namizəd olub. oscarsız en uğurlu aktyorlardan biridir. en çox xoşladığım filmləri inception, shutter island, blood diamond, django unchained, body of lies'dı. en sevdiyim aktyordu, candı.

yazarların hal-hazırda oxuduqları kitablar

george orwell - 1984, osho - anlayışın kitabı

sevdiyin şeylərin sevmədiyin adamlar tərəfindən mənsimsənilməsi

məsələn, elə mahnılar var ki, özüm dinləməyə belə çəkinirəm, o qədər sevirəm ki, qorxuram ki, bezərəm, özümdən belə qoruyuram, sonra həmin mahnıların sevmədiyim insanlar tərəfindən dəfələrlə dinlənildiyini görürəm.. o an yaşadığım xəyal qırıqlığını sözlə belə ifadə edə bilmərəm.

ağladan filmlər

ən çox ağladığım film "incir reçeli"di. göz yaşlarımı saxlaya bilməmişdim o filmdə. o qədər olmasa da, "incir reçeli"ndən sonra ən çox ağladığım ikinci film "life of pi"di. çox adama insanlarla heyvanlar arasında olan sevgi bəsit görünsə də, mən o filmi sevdim.

yazarların paylaşmaq istədikləri musiqilər

radiohead - karma police, lana del rey - summer wine, damien rice - cheers darling, damien rice - delicate, lana del rey - gods and monsters, birdy - people help the people, eminem - mockingbird. bu mahnılar bezmədən dinlədiklərimdi.

müəllim olar tualetə gedim

müəlliməmiz "müəllimə tualetə olar" sözündən bezdiyinə görə, bizə öyrətmişdi ki, tualetə getmək istəsəz 2 əlinizi qaldırın, mən başa düşəcəm.

qalın qaşları olan dost üçün alternativ ləqəblər

bir qrup yoldaşım var, bəzi qrup yoldaşlarım ona "otağa özü girməmiş qaşları girən x" deyir.

90-cı illərdə uşaq olmaq

tetrisin, bakuşun, yuppi şirələrinin, turbo saqqızlarının, backstreet boys, spice girls, elton john və blue qrupunu oxuduğu əfsanəvi "sorry seems to be the hardest word" mahnısının dəbdə olduğu, lənətə gəlmiş internetin, mobel telefonların, tabletlərin olmadığı hamımıza çox doğma olan vaxtlar. həyətlərdə qonşuların uşaqlarıyla yeddi şüşə, rezinka, ortadaqaldı, ipatdı oynadağımız uşaqlıq illəri.

kinder

uşaqlığımı xatırladan yumurta amma sağolsunlar şitini çixardıblar bu aralar bəziləri. ha bire qutuları kinderlərlə doldurub doldurub hədiyyə eləmək dəb düşüb (bizə alan yoxdu ibnəlik eliyək dimi ama?).

kitab almaq xəstəliyi

(baxma: alım qocalanda oxuyacam)

yalnızlıq

cem adrianın o möhtəşəm mahnısıdı.

dərsin axırında müəllim tapşırıqları yoxlamadız deyən uşaq

hələ bir də, müəllimin dərs soruşmağı bitirdiyini zənn edirsən, ordan biri çıxır deyir ki, "müəllim, bəs bu birisi mövzunu da demişdiz soruşacaqsız", quyulanmalı uşaqdı o.