həyatınızı alt üst edib əziyyətə çevirən xəstəlik. əslində tam xəstəlik də demək olmaz, sadəcə olaraq beyninizdə işlərin tam da yerində olmadığının sübutudur bu. bütün o yersiz ağlamalar, boş yerə hər şeyə əsəbləşmələr, ancaq bolşe zəhrimara sifətiynən yerimələr, hərdən insanlara çox kobud cavablar vermək və daha bu kimi yersiz hərəkətlərin əsas səbəbi. hərdən elə bir vəziyyətə salır ki adamı, oturub saatlarnan üzbəüz divara baxırsan. keyimiş hiss etmək, heç nəyə reaksiya verməyə həvəsinin olmaması. qışda vəziyyət daha da ağırlaşır, hava tez qaraldıqca sən də sönürsən elə bil. ölü kimi yatmaq istəyi, hərdən ölmək istəyi. yaşamağa dair heç bir işarəniz olmur, sırf nəfəs alırsınız deyə yaşamış sayılmırsınız. ətrafdakıların "nolub, niyə qaşqabağlısan?" kimi qusmaq istəyi yaradan suallarına məruz qalmamaq üçün dedikləri hər şeyə yalandan gülümsəmək adamı elə yorur ki. ümumi yorğunluqdu elə əslində. hamıya da verə biləcəyiniz yeganə cavabdır. " yorğunam e biraz".
