bərbər xəyanəti

mənimki xəyanətdən çox, boşanma oldu bir növ. Bu yazıda, prinsiplərin insana nələr etdirə biləcəyinə, və bəzən də yaxşı yöndə dəyişikliklər etdirə biləcəyinə şahid olacaqsınız.
Tipik oğlan adəti olan, günlərin birində həvəsli şəkildə bərbərimin yolunu tutmuş, 10 kəsimdən 3'nü yaxşı etməsinə baxmayaraq ona xəyanət etməyi heç vaxt fikirləşməmiş, dualar edərək bu dəfə saçımı yaxşı kəsməsini ümid edərək yanına getmişdim. həmişəki kimi həzzi ərtələtməyi sevdiyi üçün, məni 1 saat gözlətmiş(halbuki əvvəlcədən xəbər edib vaxt deyirdim ona) sonra isə sehirli masasına otuzdurub dediyim şeyləri yenə həmişəki kimi vecinə almayıb, saçımı öz başıymış kimi istədiyi tərzdə kəsməyə başlamışdı. mən səbr edir, heç nə demir, bir ümid sonda yaxşı alınar düşüncəsi ilə saçımı pis günə salmasına şahidlik edirdim. bu dəfə, digər səssizliklərdən fərqli olaraq, susmaq qızıldır qaydasını çeynəyib, səsimi çıxardım. qulağında telefon, mən eşitməyim deyə fısıltılı səslə danışıb, qarşı tərəf böyük ehtimalla əks cins idi deyə yuxarı beyni ilə əlaqəsini kəsib, aşağı beyninə konsentrasiya olduğunu hiss etmişdim. zəif tonda "usta mən dedim axı oranı götürmə, çox yuxarı qalxdın, belə yaxşı görsənmir axı" dedim..
deməz olaydım, bu mənə qayıdıb hirsləndi "qulağımda telefon olduğuna baxma, diqqətim saçındadır narahat olma" dedi.
mən də okey, elə olsun dedim. sonda həmişəki qərəzli sual olan, "necədi, xoşuna gəldi?" sualını verdi. mən isə Matrixi çoxdan qırıb, bu sual üçün özümü hazırlamışdım. cavabında "yox, bu dəfə xoşuma gəlmədi usta, dediyim saçla bunun əlaqəsi yoxdur, özüm kəssəm bundan yaxşı kəsərdim" dedim. bunu da deməz olaydım, bu yenə hirslənib "necə yəni yaxşı deyil, həmişəki saçdı da kəsmişəm, özün kəsə bilsəydin burda olmazdın, hər adamın işi deyil öz saçını kəsmək" dedi, mən də həmin an prinsipə girib "usta, bu sözünü unutma, özüm saçımı kəsib gələn ay yanına gəlib göstərəcəm, görərik onda kim yaxşı kəsir" dedim. bu isə "boş yerə özünü yorma, saçını pis günə salıb, gəlib deyəcəksən ki usta düzəlt, onda da mən düzəltməyəcəm" dedi, mən də bunu görərik dedim.
Düz 1 ay, səbrlə saçımın uzanmasını gözlədim, həmin bu müddətdə YouTube'da bütün self-cut videolarına baxmış, lazımlı bütün avadanlıqları almış, təxmini 70-80 manat xərcim çıxmasına baxmayaraq sırf prinsipə bunları etmişdim. Bir növ, ovunu ovlamaq üçün plan quran heyvan kimi, bütün incəlikləri düşünmüşdüm. Vaxt gəldi çatdı, saçım tam oturanda, işə başlayıb, çox diqqətli bir şəkildə saçımı kəsməyə başladım təxmini 1 saat yarım vaxtımı aldı bu iş, və nəticəsi gözlədiyimdən də qəşəng olmuşdu. Məndə də əlbəttə ki ego tavan oldu həmin an. Sabahısı gün bunun iş yerinin yolunu tutdum, içəri girən kimi bunla göz-gözə gəldik. Salamlaşma şeylərindən sonra, "saçım necədi usta, xoşuna gəldi??" sualını verdim buna. bu əlbəttə ki ilk başda inkar elədi, inanmadığını və bərbərimi dəyişdiyimi dedi. mən bunları da düşünərək, bütün alətlərimin şəklini çəkmiş, və gedişatın da şəkillərini çəkib sübut olaraq saxlamışdım. insan bəzən öz ata anası kimi, bərbərinə də bələd olur.. böyük bir səssizlik çökdü, diqqətlə saçımı incələyib səhv axtarmağa çalışdı, amma tapa bilmədi. Əlimi sıxıb təbrik etdi, və "sənə sözüm yoxdur, halaldır" dedi. ardından, mənə iş təklif edib, masa verəcəyini və öyrədib məni işlə təmin etmək təklif etdi. mən isə əlbəttə ki yox dedim, çünki belə bir məqsədim yox idi, mən sadəcə prinsiplərimə görə əsla söz altında qalmamağa görə etmişdim bunların hamısını. bu hadisələrin üstündən 1 il keçib, tam 1 ildir ki saçımı özüm kəsirəm artıq. ortalama hesablamalarıma görə, 1 il ərzində 400 manat irəli düşmüşəm( ayda 2-3 dəfə kəsdirirdim deyə). Həmçinin özüm istədiyim kimi kəsir, heç kimə yalvarmır, heç kimin ayağına getmir, və heç kimi gözləmirəm. Bu həyatıma qatdığım ən yaxşı təcrübələrdən biri idi deyə bilərəm, insan ağlına qoyanda həqiqətən də istədiyi hər şeyi edə bilir. Həvəsi olanlara tövsiyə edirəm, çünki insan özünü daha çox görür deyə ona nəyin daha yaxşı yaraşdığını özündən başqa heç kim bilmir. YouTube kimi bir şey var, insan istədiyi hər şeyi öyrənə bilər, təki həvəs olsun. Oxuduğunuz üçün təşəkkürlər!

saç boyası

sadəcə boyadır, alıb qoyursan və saçın rəngli olur deyə düşünürdüm həmişə. Sən demə arxa planında çox qəliz gedişatlar olan bir iş imiş, əsasən də bu tip şeylərə marağım oyanıb dibinə kimi gedəndə, qadın olmağın nə qədər çətin olduğunu anlayıram..
ilk öncə, saça hər hansı bir rəng qoymaq istəyiriksə(saçınız normal olaraq tünd qaradırsa və sarı, yaşıl, gümüş,mavi rəng istənilirsə), o saç tam sap-sarı olana kimi açılmalıdır. Yəni bildiyiniz cücə rənginə kimi, hələ bəzi rənglər üçün daha da açıq platin dediyimiz rəngə qədər.
Saçın açılma prosesi insandan insana dəyişən, və riskli bir prosesidir. Çünki saçlarınız yanıb, əlinizdə qala bilər. Saçı açmaq üçün "bleach" deyilən toz, və oksidant lazımdır,(bunun da fərqli dərəcələri var) və bunları yoqurt dərəcəsinə gələnə qədər qarışdırmaq lazımdır. Ölçü əsasən 1:1.5 nisbətində olur. Məsələn 50 qram bleach tozu varsa, 75 qram oksidant olmalıdır. Tozun heç bir dərəcəsi yoxdur, amma oksidantın 6%(20v), 9%(30v), və 12%(40v) dərəcələri vardır. Tünd qara saça sahib olan biri 12% ilə açmalıdır, çünki tündlük nə qədər çoxdursa saç o qədər çətin açılır.
Saç rənginə görə, 30 dəqiqə ilə 1 saat arası saçda ara-ara yoxlamaq şərtilə gözlədilir. Bəzən bu bəs etməyə bilər, açdıqdan sonra narıncılıqların qalma ehtimalı yüksək olur, ona görə də saçı yuyub qurulayayandan sonra, yenidən eyni prosesi edib saçlara tətbiq edirik eyni qaydada, tam sarı və yaxud platin rəngini ala bilmək üçün. Bu gedişatın sonunda, bənövşəyi şampun dediyimiz vasitə söhbətə daxil olur. O sarı və yaxud platin saça tətbiq oluna bilir ancaq, saçdakı prosesdən sonrakı sarılığı və narıncılığı qırıb tam soyuq bir ton verir. 5 dəqiqədən artıq gözlətmək tövsiyə olunmur.
Bu gedişatlardan sonra isə, istədiyiniz rəng yaxşıca qarışdırılıb saça tətbiq olunur və təxmini 30 dəqiqə gözləyəndən sonra yuyulur. Tövsiyə üçün, ilk 48 saat saçı yumamaq lazımdır çünki rəng axır isti suyla və şampunla çox yuyanda. Həmçinin rəng əgər sarı və yaxud toz gümüşdürsə, həftədə 1-2 dəfə bənövşəyi şampunla saralmanın və rəngin istiləşməsinin qarşını almaq olur.
Mənim təcrübəmdə, chatgbt "saçın yanacaq, tez yu" filan dediyinə görə istədiyim kimi aça bilməyib, qızılı rəng aldım. Ətraf çevrəm bəyəndi, qəşəng olduğunu dedilər amma özümün xoşuna gəlmədi. Həmçinin mən full saça tətbiq etməmişdim, "bone"deyilən şeylə sadəcə highlights tərzi uclarına tətbiq etmişdim saçın. indi saçımı köhnə rənginə qaytarıb qara rəngə boyamışam çünki uclara tətbiq etdiyim üçün ya o telləri dibindən kəsməli idim ya da saçımı sıfıra vurmalı idim. rəngin axmasını və saçın bir az özünə gəlməsini gözləyirəm çünki saçda edilən çox proses saçı pis günə salır. Sarı rəng planlayırdım, amma gümüş rəng sonradan daha çox xoşuma gəldi deyə bu dəfə gümüş rəng edəcəm. Həmçinin oğlan olduğum üçün rahat idim, pis olsa belə maksimum saçımı 3'ə vuracaydım. Ona görə də bu işə girişən, saçlarından sıxılan, və özünə fərqli hava qatmaq istəyən biri, bərbərə və yaxud salona 50-100 manat vermək istəmirsə, çox diqqətli araşdırıb etməlidir bunu.
Bu yazıdan sonra, öz saçımı necə kəsməyi öyrəndiyimlə bağlı yazı gələcək.

sosial media

Axır vaxtlar bayağılaşmanın dibini görmüş, insanların nə qədər bayağılaşa biləcəyini ölçmək üçün test aparırlar kimi gəlir. Çox sürətli dəyişir gündəmləri, 1 həftədən artıq bir şey nadir hallarda qalır gündəmdə. Bir ara pinqvin idi, 1 həftə onun zarafatını etdilər, editlərini düzəltdilər, şirkətlər də pr məqsədilə onun çörəyini yedilər bir xeyli. Amma o editləri görüb, heç 20 faiz insanın Werner Herzog'un filminə baxmadığına əminəm..
indi isə Tokyo Drift editləri basıb hər yeri, süni intellekti bu tip mənasız editlər üçün istifadə edirlər, və altına da mənasız hər hansı bir məqsədi olan yaponların addımı elektrikə çevirməsi ilə bağlı sözlər.
Zoopark'da olan balaca bir meymuna görə ağlayır insanlar, halbuki təbiətdə ondan da pis şeylər olur, sosial mediada görməsə vecinə olmayacaq tiplərdi əksəriyyəti. Öz həyatları çox yaxşıymış kimi bir də meymun üçün ağlayırlar, o qədər vecinizə alırsınız aksiya edin zooparkdan çıxarıb təbiətə buraxsınlar hamısını. Görüm edə bilərsinizmi onu?
Ray-Ban Meta gözlük ilə absurd şeylər edənlər, qız nömrəsi alanlar, marketdə işçilərə boş suallar verənlər, ai ilə mənasız şeylər düzəldib insanları narahat edənlər və s. Ümumiyyətlə bu Ray-Ban mövzusu çox qarışıqdır, buna bir limit gətirilməlidi, çünki icazəsiz olaraq insanları bilmədən çəkib paylaşırlar. Hamı gülür keçir, amma mənə edilsə (ki gözlüyün necə bir şey olduğunu bilirəm) gözündən çıxardıb ayağımın altına alıb qıraram.
Ümumiyyətlə bu şeylər bir qırağa, insanların necə hiss etməsi və yaxud nəyə necə reaksiya verməsinə də təsir edirlər. Yeni çıxan Hamnet filminə(yaxşı film deyil həmçinin, çox feministik çəkilib) , şəhərlərə hamı ağladığını deyir, "neçə ildir belə ağlamırdım, həyatımda gördüyüm ən hüznlü film filan" tərzi şeylər yazırlar. Biri yazmışdı ki, "filmə getdim şərhlərdən sonra, son səhnədə ağlamaq istəməsəm belə ağlamalı kimi hiss edib ağladım, çünki hamı ağlamışdı.."
Bayağı olan şey, göylərə qaldırır, yaxşı olan şeylər gün üzünə belə çıxmır. insanların sonu hara gedəcək bilinmir bu gedişlə, ümid özünü bu axına qarşı dura bilən insanlara olacaq ancaq..

yazarların etdiyi umbaylıqlar

sonrakı peşmançılıq fayda verməz məsəli ilə başlayıram.

təxminən iyul-avqust ayları idi, həmişəki rutinim olan işdən gəlib bir az dincələndən sonra sunkamı götürüb içərişəhərdə olan Vedi'yə kofe içməyə gedirdim. ora sakitlik və nisbətən arxa olan bir yerdi deyə çox vaxt ora gedirdim, həm də adam az olurdu. nəysə günlərin birində, oturmuşdum və heç kim yox idi. 2 padruqa gəldi, səsli söhbətlər və uzun çəkən şəkil çəkdirmə proseslərindən filan sonra bunlar pıçıltı ilə danışmağa başladı. pıçıltılardan əvvəl bir çox söhbətlərini artıq eşitmişdim və hiss etdim ki nədirsə personal məsələlər haqqında danışırlar. mən də həm kitab oxuyurdum, həm də ümumiyyətlə onların absurd söhbətlərini eşitməmək üçün qulaqlıq taxıb, fon musiqisi tərzində bir şeyə qulaq asaraq kitabımı oxumağa davam etdim. nəysə bunlar sırayla gedənə yaxın wc'yə gedib, hər ikisi qayıdanda gözü ilə məni süzdü. mən isə kitab prosesini bitirib, gündəlik yazırdım qırmızı üzlü feministik dəftərimə. mən çox fikir vermədim çünki öyrəşmişdim belə yan gözlə baxılmalara. nəysə, səhər tezdən işdə olanda bir də gördüm mənim instagramıma kimsə uzun bir mesaj yazıb. yəqin ki kimsə film tövsiyəsi filan istəyir deyə düşündüm mesajı oxumadan(letterboxd hesabımı görüb oradan yazanlar olurdu həmişə). mesaja girdim ki həmin qızlardan biridir, və necəsə olub mənim hesabımı tapıb. mesaj uzun idi amma xülasə şəklində: "sizi yaşadığım ərazidə 2-3 dəfə görmüşdüm, dünən də Vedi'də görəndə şok oldum, çünki oranı çox az adam bilir və mənim comfort yerimdir. stalker deyiləm və ümid edirəm ürkütmədim.." həmin vaxtlar da, mənim yeni başlayan bir münasibətim var idi, və qıza bundan bəhs edəndə məni qısqanmağa başlayıb, onu bloka atmağımı istədi. çünki, bu situasiyadan təxminən 1 həftə əvvəl münasibətdə olduğum qızın bacısı, qızdan məni haradan tanıdığını filan soruşubmuş bəyəndiyinə görə..
nəysə uzun sözün qısası, mən qızı bloka atdım və heç cürə sonradan əlaqəyə keçmədim.
üstündən aylar keçib bu söhbətin, münasibətim də bitdi, o kofeshopa getməyi də azaltdım. bu yaxınlarda isə mən alman dilinə başlamağı plana aldım və bir kurs ilə danışdıqdan sonra, sınaq dərsləri olduğunu və gəlib qoşula biləcəyimi dedilər. mən də həvəslə kursa getdim, çox maraqlı idi necə keçirlər filan dərsləri. və o həmin hadisə baş verdi.. həmin gün üçün sınaq dərsi keçəcək olan müəllim, məhz həmin o qız təyin olunmuşdu..
1 saat boyunca, göz təması qurmaqdan necə qaçdığımı bir özüm bilirəm. qızın məni tanıdığına əminəm, çünki direkt mənə yönləndirilən "necəsiniz" sualından bu bəlli oldu..
həmin gün özümü çox pis hiss elədim, uşaqlıq elədiyimin və hörmətsizlik etdiyimin fərqində idim. həmçinin həmin münasibətdə olduğum qız yerinə, bəlkə də bunu seçsə idim, indi pulsuz alman dili öyrənə bilərdim, bu umbaylığı həyatımın sonuna qədər unutmayacam yəqin ki..