Təsadüfdür ya nədir bilmirəm o dönəmki delta/mississippi blues ifaçılarının əksəriyyəti kordur
Ləqəbləri də elə bu formadadır
Blind Willie McTell
Blind Willie Johnson
Blind Lemon Jefferson
Bu da onsuz da mərsiyyə formasında bir alt musiqi janrı olan delta bluesu daha da qaranlıq nöqtələrə aparır
Amerikadaki vətəndaş müharibəsindən sonra qaradərililər azad olur və köləlik qaldırılır ancaq Cim Krou qanunları Amerikanın cənubunda qaradərililərin qazandığı haqqlara qarşı yaradılmış tam 100 il boyunca 20 ci əsrin 60 cı illərindəki hippi hərəkatına qədər davam etmişdir Daha sonra 70 lər və 80 lərdə "Blaxploitation" dönəmi davam etmiş və sinemada fəaliyyətini göstərmişdir
Taa ki günümüzdəki sjw mədəniyyəti formalaşana qədər
Deyəsən çox uzağa getdim mövzudan nəysə
Bu Delta blues tam olaraq elə "Cim Krou qanunları" dövrünə təsadüf edir
Kasıblıq, aclıq, işsizlik, xəstəliklər, "Equal but separate" prinsipi o dönəmki qaradərili gəncləri küçə musiqisinə yönəltdi və onsuz da qaradərililərin dini və işçi mahnıları var idi çalışarkən toplu şəkildə oxuduqları
Buradan Delta blues kimi möhtəşəm bir janr yaranır
Buranı yaxşı anlamaq lazımdır
Jazz da buradan çıxdı rock da rap də metal da klassik musiqidən başqa bugün populyar olan bütün Musiqi janrlarının kökəni afrikaya gedib çıxır
Mən buradan sonra bluesun getdiyi nöqtəni bəyənmirəm açığı
Nə texas bluesunu nə də günümüzdə viski blues deyib fetişləşdirdikləri şeyi
Ən yaxşısı elə sadə forması idi
Gitaranı ağladanlar idi
Janrdan 2 tövsiyyə:
1) Blind Willie Johnson - "Dark Was the Night Cold Was the Ground"
2) Charley Patton - "A Spoonful Blues"
