hər insanın başına gələ bilər bu boşluq hissi. anlatılması çox çətin bir hissdir. məndə adətən ən sevdiyim kitabı oxuyub qurtarandan sonra, ən sevdiyim filmi izləyib qurtarandan sonra, bir də ən sevdiyim xarici serialın final sezonunu izləyib qurtarandan sonra yaranır bu hiss. ən çox da xarici serialları izləyib qurtarandan sonra olur bu hiss. insan onları sadəcə izləmir, həm də yaşamış kimi olur. serialdakı karakterlere bağlılıq yaranır insanın içində. amma hər gözəl şeyin bir sonu olduğu kimi bunun da bir sonu var. ona görə boşluq hissi həyatımızın hər anında bizi öz pəncəsinə ala bilər. təəssüf ki, bu qaçınılmazdır.
