hüquq fakültəsi

Düşünürəm ki, hüquq və azadlıqların ən çox boğulduğu və pozulduğu fakültədi. Son kursa keçirəm və hər cür adam görmüşəm, yaxşı deyə billəcəyim 5-6 müəllim var. Bu ölkədə hüquq fakültəsi hədsiz dərəcə də zəifdi. Tələbələrin 90 faizi manqurtdu. işləri ancaq məddahlıqdı, başa düşə bilmirəm ki, 17-21 yaş aralığında olan gəncliyin qul olmaq istəyi niyə olsun. Heç bir sözlərini, fikirlərini deyə bilmirlər. ifadə azadlığı yoxdu heç cür formada. Tənqid edəndə qovulmaq prosesinə qədər gələ bilirsən və tanıdıqlarından da bunu eşidirsən " sənin nə işin var e, qoy olsun da " . izah edə bilmirsən ki, bu hüquqşünas olacaq, bu düşüncə ilə heç nəyi dəyişə bilmərik, nə də kimisə müdafiə edə bilmərik. Həqiqətən çox pis hisdi ki, 90 faizi düşünmək istəmir, ancaq əzbərliyib qiymət almaq dərdləri var. Heyf.

tanrı

Nietzsche "tanrı öldü" deyəndə yanılmırdı, Nəsimi "ənəlhəqq" deyəndə də yanılmırdı. Sufilər tanrının bir parçası olduğunu deyəndə isə haqlı idilər. Tanrı öldü, insan "ruhu" var olduqda, yəni tanrı öz ruhundan insanları yaratdıqda, tanrı yox olmağa başladı. Tanrıya sistem kimi yanaşsaq, insanlar onun elementləridir. insanların hamısı yox olduqda, yəni öldükdə isə Tanrı yenidən var olacaq, yaranacaq. Səmavi dinlərə inanan insanlar "axirət", "xilas günü" kimi anlayışlara inanırlar, onlarda da həqiqət payı var. Həmin gündə bütün insanlar ölmüş vəziyyətdə olacaq və tanrı yaranacaq. Onlar yenidən doğulmayacaq, sadəcə özlərini tanrının ruhunda birləşdirəcəklər yenidən, ki, bu da sadəcə bir fikirdi.

cəmiyyət

cəmiyyət əslində insanlar toplusundan əlavə, həmçinin fərqli düşüncələrin var olduğu yerdi. Hamımız cəmiyyəti qınayırıq, onu dəyişdirmək istəyirik, bəzilərimiz sadəcə bunu istəyir, bəzilərimiz bunun üçün nəsə edir, sonradan alınmadığını görür və sadəcə istək olaraq özündə saxlıyır, bəziləri də sadəcə uzaqlaşır. Lakin düşünürəm ki, hara getsək böyüdüyün cəmiyyətin uşaqlıqdakı travmaları, superqonu formalaşdırmaqda əməyi keçən hadisələrin, cəmiyyətin qırıntıları qalır. Cəmiyyəti dəyişmək üçün ilk özümüzün dəyişməli olduğumuzu, ilk özümüzü üstinsana- çevirib, sonra ətrafımızda olan insanlara bunu diktə etsək, onlar da bunu fərqli insanlara etsə, cəmiyyətin kiçik hissəsini yaxşılaşdıra bilsək, onlar da bunu davam etdirsə, məncə, dəyişə bilərik yaxşılığa doğru. Amma bunun üçün azı 200 il var, hələ, ki, bizim valideynlərimiz daxil sovet ideyalarını görmüş hər kəs ölsün, biz ölək və bizim uşaqlarımız ölsün ki, normallaşa bilək.