leon


735   2   0   0
leon 4.nəsil yazar
reytinq xalı: 1664
karma xalı:137
entry sayı:735
izləyənlər:13
sifariş sayı:0

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| saxlanılanlar| lövhə/blog
sen beni öpersen belki ben fransız olurum.

doctor who sezonun yarısına gəlmişkən bəzi ürək sözlərini yazmaq qərarına gəldim. əvvələn deyirəm ki, abi, doctor hələ hardadı? həqiqətən where the hell is bloody doctor? yəni izlədiyimiz bölümlərin doctor temasına uyğun olub-olmamasına görə demirəm. doctor teması deyilən bir şey olmadığını uzun müddət əvvəl öyrəndik. hər hansı situasiyanın içinə doctor qoy, həmin şey doctor temasına çevriləri. bu sezonda problem budur ki, doctor yoxdu, hacı. ortalıqda tardisi olan, qəribə bir dəli fırlanır, amma bu doctor deyil. bu someone else bir time lady, hətta hər hansıbir alien-di. bunun doctor ilə əlaqəsi yoxdur.

--spoiler--

elə son bölümü götürsək, həkim bizim doctor-a deyir ki, sən mənim xəstəmsən, ona görə də, mən deyəni edəciyik, təhlükəli yerə mən gedəcəm. doctor-un reaksiyası "yaxşı". içinə zibil, bu nədi ala. doctor orda təhlükəli bir nöqtə olduğunu biləcək və başqasının getməsinə icazə verəcək.

ya da son bölümlərdə doctor hansı bir həllə nail oldu. kiçik hekayələr də izlədik abi biz sezonlar boyu. xarakter gelişimi də izlədik, doctorun zəif anlarını da, darkest hour-larını da gördük. indi bu sezonun yarısına qədər doctor nə zibilə dərman olduğunu biri izah edə bilər?

senaridən doctor xarakterini tamamilə çıxartsan, geriyə nə qalar? hər şey. çünki doctorun baş verənlərə ciddi bir təsiri yoxdur, ancaq tamaşaçı kimi qalır. chibnall-a ümidimiz var idi, ancaq o ümid yavaş-yavaş, bölüm-bölüm azalır.

yenə ümid edirəm, gələn sezona düzələ bilər. 8-ci sezonu xatırlasaq, zilədiyimi ən boş sezonlardan bri idi. doctor xarakteri valeyard kimi valeyard deyildi, gülməli kimi gülməli deyildi. ortada qalmış biri idi. tam oturuşmamışdı rola. 9-dan etibarən doctor show izləməyə başladıq.

chibnall-ın da belə edəcəyini düşünürəm. digər bir teoremim chibnall-ın bütün toplarını sezon finalına saxladığıdır. yəni belə zəif bölümlər yazıb sonda bombanı partladıb "alı sizə özlediğiniz doctor tadı" falan deyə üstümüzə lapadka lapadka səviyyə atacaq. abi, inanmaq istəyirəm. adamın klassik who-ya olan sevgisini anlayıram. introsundan doctor-un senarilərinin və doctor xarakterinin nisbətən "yalınlığı"ndan. bu sevgi ümid edirəm sonu bərbad bir arc story-ə gətirib çıxartmaz. zira moffatın da klassik who-ya olan "saygı duruşu"nu da gördük (hələ də amına qoyum sənin 1-ci doctoru irqçi və cinsiyyətçi təsvir edən moffat).

--spoiler--

hələ ki tatmin olmadan, capaldi səviyyəsinin və moffat və davies qələminin yaxınından keçməyən şəkildə irəliləyirik. sezon finalına ümid edirəm "ala nə möhtəşəm"iydi ilə gələrəm, ancaq "soxacam edəcəyiniz işə" kimi gələcəyim ehtimalı da böyükdür.
doctor who 12.doctorun son hekayəsi haqqında illa ki, bir şeylər yazacam. ancaq bu gün yepisyeni 13th doctor haqqında bir şeylər qaralamaq istəyirəm. qaralamaq deyərkən, irqçilik etmirəm. baxın o boyda bbc belə rol alacaq yan xarakterlərin və companionlarının hamısını hindli, çinli, qaradərili seçib. ora gələcəm. irqçi biri deyiləm, heç vaxt olmadım. tanıdığım insanlar içərisində onların hüquqlarını ən çox müdafiə edən də mənəm. ancaq bir serialda, sırf politically correctness adına hamını fərqli irqdən seçmək mənə qəribə və mənasız görünür. bu halda, bu ingilis xalqına qarşı bir irqçilik sayılmır? zira ağ dərili deyə biləcəyimiz bir doctor var main crew-dan və gördüyümüz qədərilə də, qalan yan xarakterlərin böyük hissəsi də fərqli irqdi. serialda ağ dərili qalmayıb amına qoyum. eynisini daha əvvəl də etdilər. çox uzağa getmiyək, elə götürək bill-i. "bu arada, mən lezbiyenəm. unutma mən lezbiyənəm. lezbiyen olduğumu demişdim, elə?". aq duyar xəstələri. bu gözlər marthanı da, harkness-i də görüb. nəyin tatavasını edirsiz amk? ağ dərililərə qarşı qoyulmuş bu irqçiliyi qınayır və yeni doctor barədə yorumuma keçid alıram.

--spoiler--

bir az capaldi vurdumduymazlığı, bir az tennant karizması, bir az matt goofy-liyi. alın sizə ilk izlenim. inanıram ki, doctor-un xarakteri irəli bölümlərdə, hətta sezonlarda oturuşacaq. çünki tanıdığımız 10-un xarakteri 2-ci sezonunun sonuna doğru, 11-in xarakteri 2-cü sezonun əvvəlləri, 12-nin xarakteri isə 2-ci sezonunun sonuna doğru oturuşmuşdu. ondan əvvəl isə əvvəlki xarakterindən izlər daşıyırdı.

10 ilk əvvəl 9 kimi nəşəli idi. rose-dan sonra "amına qoyduğumun cahilləri, doğru olan budu" xarakterinə dönüşdü.
11 ilk əvvəl 10 kimi ikən, xarakteri oturuşanda "doctor lies, geronimo, bu nədi ala, fesdi? bu arada sıçdız oğlum hamınız" tərzi biri oldu.
12 əvvəldən bir az ciddi biri ikən 11 goofy-liyi daşıyırdı. sonda isə ayrılanda "insanlar acizdir, vacib olan düzgün şeyi etməkdir, yaxşı şeyi. bunun üçün öləcək olsan belə." xarakterini mənimsədi.

13-ü hələ dəqiq hansı çərçivəyə otuzduracaqlarını bilmirik, hətta chibnall belə bilmir, məncə. bunun üçün, jodie də tennant-dan çox ilhamlanaraq, "qəribə, hər şeyi bilib, bəzi vacib şeyləri vecinə almayan alien" rolunu mənimsəyib. genel olaraq, qadın olacağını öyrəndiyimdə mənasız bir reaksiya verdiyimi etiraf edirəm. çünki doctor lan bu! bildiyimiz doctor!

companion-lara keçsək, deyingən dede (capaldi doctoru), iqtidarsız ryan (mickey), daha "yaxşısı ola bilərəm" yasmin (martha jones). bildiyimiz standart tiplərdi. maraq yaratmırlar. yaxşı şəkildə işlenseler, gözəl xarakter inkişafları izləyəciyik (spoiler: gözəl işlenmiyəcək).

bölümə keçəsi olsaq. musiqi bərbad. giriş title-ı yox idi. yerində bir qərardı. tardis görmədik bölümdə. tardisli giriş mənasız olardı. amma giriş title-nı doctoru gördüyümüz ilk 3-4 saniyə eşitdik. gözəl idi. yenilikçi və klassik. öyrəşdiyimiz kimi. doctor theme deyə biləcəyimiz bir neçə saniyə eşitdiyimiz musiqi gözəl idi. xoşuma gəldi. epic theme-sini 4 gözlə gözləyirəm. qalan musiqi 0. murray golddan ötrü darıxacıyıq.

hekayə: klassik giriş hekayəsi. bir yadplanetli var, dünyada insan öldürür, doctor mane olur. qəribə bir şey yoxdu. timsah olaraq doctor-un onu adlandırması güldürdü, yalan yox. çoxunu qaranlıq bir gecədə keçirtdik. doctor who kimi hiss etdirmədi. hər şey çox fərqlidi. amma yenə də chibnall-a inanmaq istəyirəm. moffat-dan daha yaxşı olacağına inanmaq istəyirəm. ilk bölümdən bu qədər ağır söz demək düzgün deyil. ona görə 2-3 bölüm sonra geri qayıdacam.

i am the doctor moment: zəif. tennat və matt kimi epik, capaldi kimi qaranlıq deyil. standartdı. adını xatırladıqdan sonrakı mən hər yerə ədalət gətirirəm (kod adım da abş-dı aq), şansın var ikən siktir ol get. olmadı. sevmədik. mənimsədik amma. ümid verdi.

sonic screwdriver-ı human technology-lə düzəltməsi, olmadı.
daha çox köməyə açıq xarakterdi. digərlərindən lazım olanda yardım alır. ilk bölümdə nənə öldü. olsun. onları bir arada tutan bağ yarandı.
tardis-in yerini human technology ilə tapması, olmadı.
yan xarakterlər. standart yeni sezon doctor who paketindən seçiblər. moffat qədər fərqlilik daşımırlar. davies qədər də "güc içində" vədi vermirlər. bəlkə də beləsi yaxşı şeydi. olub olmadığına qərar verəciyik.
musiqi. olmadı.
bölüm genel olaraq. olmadı.
irqçilik. olmadı.
doctor. sevdim. olmuş deyə bilmərik. yuxarıda saydığım səbəblərdən ötrü. ancaq ümid vəd edir.

--spoiler--

gözəl günlər qarşıdadır. capaldi hələ də ən sevdiyimdir. jodie ümid vəd edir. yeni bir dövr başladı. xeyirli olsun.*
better call saul
(youtube: )

the winner takes it all,
the loser standing small,
beside the victory.
that's her destiny.

nə gözəl bölüm idi ala! amma çox gözəl bölüm idi. bu arada, aramızda qalsın, babat bölüm idi. bölümün əla olduğunu demişdim, elə?

xanımlar və cənablar! mən çox az serial izləmiş biriyəm, bununla mütənasib, çox az gözəl bölüm görmüş biriyəm. kurtlar vadisində baronun ölüb, poladın gerçəkləri öyrəndiyi bölüm, leyla ile mecnun 17.bölüm, the sopranos pussy-nin federallara işlədiyinin öyrənildiyi bölüm, breaking bad get out of my territory olduğu bölüm və s. bu bölüm də o bölümlərin arasına girmiş oldu. bölümə giriş, onun irəliləməsi, mike-ın seçimi, lalo, jimmy-nin necə oğraş birinə çevrildiyi, hamısını sanki 10 dəqiqədə izlədik bitdi. ağızda çox gözəl bir dad buraxdı bu bölüm, xüsusilə də o son səhnəsi.

--spoiler--

deməkdən bezmədiyim bir şey var bu serial barədə danışarkən. əminəm ki, digərləri bu aq malı yenə eyni şeyi deyəcək deyirsiniz, ancaq abi, jimmy-nin olduğu vəziyyəti, onun yaşadığı hissin eynisini mən yaşadım. hamı tərəfindən sevilən birinin açar olduğunu, onu sevməsə də, nə qədər səmimi olsa da, o adamın adı çəkilməsə, heç vaxt səmimi olduğuna inanılmaması və s. abi çox gözəl işlənmiş, çox həyatın içindən bir hekayədi bu. hətta bir çox insanın başına gəlmiş bir şeydir əminəm ki.

əvvəldən başlasaq, abba-nın mahnısı əslində bütün breaking bad kainatının fəlsəfəsini nümayiş etdirmir? qalib gələn hər şeyi əldə edir və məğlub getdikcə kiçilir. çünki digərlərinə görə qalibiyyətin əksinə, məğlubluq onun taleyidir. həmişə məğlub olmağa məhkum biridir. çünki o "x"-dir. jimmy, walter, jesse. fərqi yoxdur. məğlub olmaq onların alın yazısıdır. qeyd: chuck-un mahnını jimmy-dən daha gözəl oxuması, chuck divləşərək səhnəni ələ keçirdib, jimyy-nin arxalara çəkilib, kamera hərəkətləri ilə daha kiçik formaya gəlməsi. enfesssssss. chuck-ın bu sahədə də jimmy-ni əzməsi, sadəcə olaraq möhtəşəm.*

jimmy-nin, səhv etmirəmsə, apelyasiyaya hazırlanması və kim-in bu yalana ortaq, hətta plan qurucu olması, bütün yalanlarla digər bütün hüquqşünas cəmiyyətini inandırmağa çalışması. 8 ayda telefon satışından əldə etdiyi pulun böyük hissəsini (bəlkə də hamısını) bu yolda xərcləməsi, təşkil etdiyi qonaqlıqda yemək yeyə bilməməsi. *

digər tərəfdən mike-ın alman dostumuzu axtarması və bu vaxt lalo-nun onu izləməsi, gus-ın gizli planının olduğunu öyrənməsi. gələn sezonda saul-mike-gus üçlüsünün (not jimmy) lalo-ya qarşı mübarizəsini izləyə bilərik. lalo möhtəşəm bir xarakterə bənzəyir və gələcəkdə saul da "siz lalo-nun adamı deyilsiniz?" sualına yox cavabı alanda rahatlaması və "lalo-dan başqa hamını razı salaram" düşüncəsi adamın əslində necə potensiallı biri olduğunu göstərir. mike yenə qaydalara uyğun hərəkət etdi və bəlkə həyatının bu son illərində dost ola bildiyi yeganə insanı da öldürmüş oldu. səhnə də çox gözəl idi.

jimmy-nin son səhnəsində "nası koyduk ama" çıxışından sonra, kim-ə "babat soxdum ha, hamı inandı" tərzində dediklərindən sonra kim-in xəyal qırıqlığına uğraması, jimmy-nin soyadını dəyişdirəcəyini eşidəndə 2-ci şoku yaşamasıyla kim-in niyə breaking bad-də olmadığını anlamağa başladıq. və son səhnədə kim-i arxada qoyaraq irəliləməyə başladıq. abi, çox gözəliydi.

gələn sezon, böyük ehtimal, son sezon olacaq better call saul dünyasında. aktyorlar yaşlanıb. mike-ın hər səhnəsində sezonlar boyu yavaşlaması və çöküşünü də izlədik. abi adam 70 küsür yaşındadı. jimmy də 50 yaşlarındadı. artıq cavan rolları oynamağa çalışmasınlar. nə qədər ürəyimdən olmasa da, hekayəni bitirsinlər əfsanə bir sezonla (ki, elə olacağını düşünürəm). amma bu o demək deyil ki, breaking bad kainatında sona gəldik. post-breaking bad aləmində nələr olacağı sual altındadı hələ. saulun ağ-qara dünyasında bir hekayə irəliləyir bəlli-bəlirsiz. sonda onu tanıdığını düşündüyümüz bir taksi sürücüsünün olduğunu gördük. izlənildiyini düşünürük. yəni saul düşünür, biz də saul-un elə düşündüyünü düşünürük. hələ də jesse ilə bir işi qalış ola bilər. həm hekayə davam edər, həm də yaşlarına uyğun davam edə bilərlər, kasmadan, rahat. 2-3 sezon da bu dünyanı yaşayarıq, dadından yenmez.

--spoiler--

bu bölümə xal versəm. 10-10-10 puan verərəm. izlədiyim ən gözəl şeylərdən biri idi çünki. bu arada, yəni bölümün özünü yox, arxa planı, gələcəkdə nə olacağını bilməyimiz ilə. yəni kumulyativ bir zövq var ortada ki, bunu da bacaran çox az şey var bu həyatda.

gələcək sezonda görüşmek üzere, özünüzə yaxşı baxın. məsələn, içkili halda maşın sürməyin. ola ki, sürdünüz, better call saul!*
zəhlətökən şeylər həyatım üçün deyəsi olsaq,

1. eşq acısı. sevdiyin, keçmişinin olduğu birini, dava etdikdən sonra hər gün görmək məcburiyyəti. gülüşünü və xoşbəxt oluşunu izləmək.
2. procrastination. 1 ildən artıqdır ki vermək istədiyim bir imtahanın olması, kəsilməyim, bir daha hazırlaşmağa sıxılmaq, yorulmaq, istəməmək.
3. atanın, ananın yaşlanması. bəlkə də, özümün böyüməsi də əlavə edilə bilər. kiçik qalmaq istəməmək, inadına böyümək.
4. bu insanlardan, bu torpaqlardan canını qurtara bilməmək, bu lənətlənmiş diyarda zincirlənmiş şəkildə qalmaq.

nə istədimsə, ya olmadı, ya da istədiyim kimi olmadı.
better call saul sezonun yarısına qədər gəldik. hətta keçdik belə. həqiqətən jimmy-dən ötrü nə qədər darıxdığımı öyrəndim bu 6 bölümdə. köhnə bir dostumu görmüş kimi izlədim hər bir səhnəsini. bu çox şəxsi fikirlərdən ibarət bir entry olacaq.


--spoiler--

qardaşının intiharını öyrəndikdən sonra qərarsız, nə edəcəyini bilməyən, gah nala, gah da mıxa vuran biri oldu. qardaşının ölümü sonrası bir anda dəyişməsi, sanki qoz qoymurmuşcasına hərəkətlərini o qədər anladım və pis oldum ki. olduğu o qərarsızlıq dönəmi əslində qardaşının yoxluğu nəticəsində xoşbəxt edəcəyi, isbat edəcəyi birinin olmamasından sonra gələn mənasızlıq hissi idi. jimmy də artıq özünü isbat etməli, başqasını xoşbəxt etmək məcburiyyətində deyildi. və nə edəcəyini bilmirdi.

daha sonra bir telefon mağazasında işə girmişdi. breaking bad-dəki o telefonların origins-ini də beləcə öyrənmiş olduq. telefon satışı sonrası döyülməsi və bütün pulunun alınması ona bu sezonki 2-ci dərs oldu. əvvəlki kimi "onlardan biri" olmadığını da anladı. yəni artıq qardaşının ölümündən sonra "nəhayət yenə özüm - sleepin jimmy - ola bilərəm" düşüncəsi də beynindən çıxmışdı. psixoloqun howard-a təsiri olmadığını anladıq da öz psixoloqunun vərəqini cırması və təsirindən əlavə, əslində keçmişə qayıtmaq istəməməsi artıq sleepin jimmy olmaq istəmədiyini də anladı.

10 ay sonra yenə vəkil olacam və ən güclüsü olacam kimi motivasiyası onu həyatda tutan yeganə şeydir hal-hazırda. lakin kim-in onunla işləməyəcəyini öyrənəndə yaşadığı o son zərbə nəticəsində jimmy sezonun hələ ki son zərbəsini aldı. əslində son 4 sezon ərzində yaşadığı şeylərin nəticəsi olaraq 4-cü sezonu yaşayırıq və jimmy-ni saul-a yaxınlaşdıran radikal şeylər bu sezonda yaşandı.

gus və mike-a gəlincə, adamlar əjdəha aktyordular. bu adamların hekayəsi də altdan alta davam edir, fərqli bir dad verir insana.

--spoiler--

son 4 bölüm qaldı sezon sonuna. məncə, sezon finalında zaman atlaması filan görə bilərik, amma bilmək də olmaz. breaking bad kainatında hər şey gözləniləndi. sözün açığı, the sopranos-la birlikdə mənim favori serialım olduğunu açıqca deyə bilərəm. həmçinin tamamilə şəxsi səbəblərdən ötrü də breaking bad-dən daha yaxşı olduğunu düşünürəm.
leon 22 yaşı tamam olmuş yazarımsı, uyduracaq nickname tapa bilmədiyindən uşaqlığında səhv anladığı "şir" zənn etdiyi "leon"u özünə seçmiş insanımtraq.

2017-nin bu günündə yalnız girmişdim. stajor kimi fəaliyyət göstərir, universitet sonrası depressiya yaşayırdım. Son 1 ilə nəzər saldıqda, belə da, əvvəli və ortaları yaxşı, sonları tamamilə bərbad bir il keçirtdim.

ilk olaraq yaxşı yerdə işə başladım, maaş əla, magistr yaxşı gedir. Daha sonra iş dəyişdim, amma maaş da bir az artdı.

Sonra bir qızla tanış oldum. Keçmiş sevdiyim qızın ağrısını unutduğum biri oldu. Sonra ondan daha çox əziyyət verməyə başladı. Bunu demək adətim deyil, amma ruhu fahişə bir qıza aşiq olmaq, onu unutmağa çalışmaq iyrənc bir hissdi. Əlavə bir dil öyrənmədim, aylardır hazırlaşdığım F3-dən kəsildim, 3 aydan artıqdır ki xroniki yorğunluq yaşayıram, fight club'dakı narrator kimi, nə yata bilirəm, nə də oyaq qala bilirəm, iştahsızlıq və baş ağrısı təbii yoldaşlarım olub.

Ancaq 22 yaşımda bunun davam etməsini istəmirəm. idmana başlamaq, dil kursuna getmək, sertifikatları yan-yana düzmək istəyirəm.

22 yaşın xeyirli olsun, leon. Ölməyib sağ qalsan, gələn il bu vaxtı bu başlıq altında çıxardarıq illik hesabatı.
peaky blinders ilk sezonunu yeni bitirdiyim bir ingilis şahəsəri. 1-ci dünya müharibəsindən sonrakı iqtisadi, siyasi və sosial münasibətlər cəhətdən olduqca maraqlı backstory-ə malikdir. çox seviyim "ailə hekayəsi" teması üstündə qurulub. shelby ailəsinin və qurduqları qrup olan peaky blinders (a.k.a. peaky fooking blinders*) yüksəlişinin rəsm edildiyi serial bir neçə hekayəni birdən işləyir. bir tərəfdən shelby ailəsinin polislərə, digər tərəfdən digər mafiyalarla mübarizəsini, 3-cü tərəf olaraq isə ailə içi dramı və harmoniya ilə bu 3 ayrı hekayənin bir nöqtədə birləşə bilməsi olduqca tatminedicidi. bundan sonra bir az spoiler var.

---by order of the peaky fucking blinders---

serialın ən sevdiyim tərəfinin ailə hekayəsi bu ailə hekayəsində micheal corleone kimi thomas shelby adlı ailənin yükünü çəkən, ailənin düşünən beyni, görən gözü olan xarakterin mövcudluğudur. oğurladığı silahları bir ona, bir buna "təklif etməsiylə", billy kimber-in yerini tutmaq məqsədilə gah onun tərəfində olub, gah ona qarşı mübarizə aparmasıyla, bir strategiya dahisi olduğunu isbat etmişdir. ancaq açıqca deyə bilərəm ki, "bir hekayə pis adamı qədər güclüdür" düsturu ilə hərəkət edəcək olsaq, bu sezon o qədər də "güclü" bir düşmənə qarşı mübarizə apardığını deyə bilməyəcəm. chester campbell hər nə qədər çətinə salan bir xarakter olsa belə, ailə üçün o qədər də problem yarada bilmədi və qurduğu planlar da o qədər işə yaramadı. hətta thomas kimi biri olmasa, bu şəhərdən açıq bir şəkildə əli boş churchill qarşısına çıxacağı 100 % idi. hər halda, hələ qarşıda 3 sezon olduğunu düşünsək və 5-ci sezonun da gələcəyini bildiyimizdən, qarşımıza istər-istəməz daha güclü və shelby-ləri daha yoracaq xarakterlər çıxacaq. sezon sonunda ən böyük 3 at yarışı təşkil edən ailədən biri olduğunu da düşünsək, o biri ailələrin billy kimber-dən daha güclü və yaxşı düşünülmüş xarakterlər olacağını təxmin edirəm.

---by order of the peaky fucking blinders---

ilk dəfədir ki, bir serialı bitirmədən, ən azında yayınlanmış ən son bölümünə qədər təqib etmədən fikir bildirirəm. ancaq ingilis heyranlığım, ailə hekayələrinə olan eşqimlə sonuna qədər susmağa səbrim çatmadı. bu arada, serialın ilk sezonunun musiqiləri tək sözlə mü-kəm-məldi. izləyin, izlədin.
titans dc comicsin young justice yaxud, teen titans komandası üçün çəkdiyi yeni serial. abi bir serial bu qədər fanmade durar. kidflash yox, beastboy-un tullanmaq dışında bir numarasını görmədik, starfire desən, apar tulla. bir robin-ə ümidim var idi ki, "fuck batman" deməsi və sırf batman vəhşi kimi davranır deyə ayrılıb nightwing olan xarakterin adam öldürməsi "abi bas bayra da" dedizdirdi. ilk sezonu izləyəcəm amma. o da robinin xətrinə aq.

(youtube: )
better call saul rotten tomatoes-ə özəl trailer gəlib.
(youtube: )


daha çox gus və mike cəbhəsinə yönələciyik kimi durur. jimmy-nin vəkilliyə qayıtması üçün hələ 10 ay qaldığını düşünsək, bu sezon sonuna qədər qanuni şəkildə jimmy-nin vəkilliyini görmüyəciyik. gəl artık saul başgan.

edit: comic-con trailer-i də gəlib.
(youtube: )
better call saul 4-cü sezon teaser-i gəlmişdir. həyatımın olduqca dadsız keçən bu günlərində dərman təsiri göstərəcəkdir.
(youtube: )
sözaltı etiraf yenə eyni şeyi elədim. 7 dəqiqə əvvəl, saat 04:01-də yenə eyni şey oldu. bir başqasına görə, bir qıza görə qəlbim qırıldı.

gözümən yaş axır, düzdü. yenə sakit tərəf qarşıdakı oldu, yenə əsəbləşən, ağzına gələni deyən tərəf mən.

qəlbim o qədər ağrıyır ki, tərifi imkansızdı. qızın mənnən xoşi gəldiyini desin, sonra keçmiş sevgilisini unudammadığını öyrənməyim, ailəsinin "fərqli" bir ailə olduğunu öyrənməyim. sonra yenə məndən xoşu gəldiyini, amma alınmıyacağını deməsi. yazma dedikcə, hər dəfə bir bəhanəylə yazması. hər söhbətimizdə "iş yoldaşıyıq" deyə bir dəfə qeyd olunması.

bu gün məndən istifadə etdiyini deməyim. üzr istəməyi, "bəlkə də haqlısan" deyərək bir də yazmıyacağını, hamıya necədisə, mənə də elə olacağını deməsi.

amına qoyum, mən o qızı hər gün işdə görəcəm. qıcıq olduğum o oğlanın zarafatlarına güldüyünü. xoşbəxt olduğunu. içini sikim niyə məni tapır həmişə belə şeylər? saat 4-dü əcdadını sikdiyim, niyə belə əziyyət çəkirəm? niyə belə için-için yanıram? niyə ağlıyıram var yoxunu sikim. niyə?

gecən xeyrə qalsın.
-problemlərində boğul. (mən)
əgər istədiyin budusa, tamam.

hirsliyəm. kədərliyəm. çox pisəm.
acı həqiqətlər 2018 ilinin yarısına gəlib çatmağımız, mənim hələ də düz-əməlli bir şeylər etməmiş olmağım.
the sopranos televiziya ekranlarında olan ən mükəmməl iş. xarakter temalı serialların atası, babası, yaradıcısı. çöldən bir mafia, içəridən isə bir ailə dramı.

bu gün belə, kefim olmayanda, həyat öz mənasını itirəndə tony'nin çarəsiz qaldığı o anı təkrar-təkrar izləyirəm. spoiler sayılmaz.
(youtube: )
foundation Isaac asimov’un foundation seriyasının ilk kitabı. Daha əvvəl #272447 yazdığım kimi, girişdim axır ki və ilk kitabı bitirdim. Deyə bilərəm ki, insanlıq hakimiyyətinin, sivilizasiyanın, hətta yarana biləcək insan psixologiyasını ən gözəl əks etdirən kitabdır. Qalaktik imperiyanın parçalanması ilə galaktikada xaosun hökmranlıq edəcəyini ön görən seldon’un bir qrup alimi toplayaraq qalaktikanın ucqar bir planetinə sürgün edilməsiylə başlayır hekayəmiz. Bundan sonra qalaktikanın ucqar terminus planetində alimlərdən ibarət fond qurulur və bu fondun məqsədi xaosun hökmranlıq edəcəyi illəri qısaldaraq gələcəkdəki elm adamlarına bir işıq olacaq galaktik ensiklopediyanın hazırlamaqdır. Spoilerə keçməzdən əvvəl qeyd etmək istəyirəm ki, kitab quruluş etibarilə the silmarillion ilə ədəbi cəhətdən bir çox bənzərlik göstərir. Yəni hekayə baxış bucağında axıcı bir hekayə təqdim etmir kitab bizə. Başınız qarışıb, ürəyiniz bulana bilər. Ehtiyatlı olun və kəmərlərinizi bağlayın.

---atom gücü tərəfindən qorunan sahə---

Hekayə ilk baxışdan seldonun alimləri toplayaraq doğurdan da saf elmlə məşğul olmaq məqsədilə bu təhlükəli işə girişdiyini inandırır. Daha sonradan seldonun gizli planı olan bu yozlaşmış imperiyanın küllərindən ikinci bir imperiyanı yaratmaq olduğunu öyrəndiyimizdə “həə, əsl hekayə elə indi başlayır” dedizdirir.

Ilk olaraq, heç bir silahı, hərbçisi olmayan, sadəcə alimlərdən və texniklərdən ibarət bir planetin, hətta kiçik bir qurumun imperiyanın ucqarlarında parçalanaraq barbar krallıqlar qurmuş vəhşi dövlətlərdən qorunması olduqca mümkünsüz görünür. Lakin burada hardin adlı merin işə qarışması ilə çox’çox, məncə dahiyanə və günümüzdə özünü göstərən bir plan qurur. Elmi din halına gətirmək. Bununla rahib adı altında qurğulardan başı çıxan texniklər, mühəndislər və alimlər yetişdirilir, onların istifadə etdiyi texnologiya və atom gücü ilahi qalaktika ruhunun lütfü olduğuna inandırılır. Beləliklə rahiblər texnikadan başı çıxan yeganə adamlar kimi digər krallıqlara yerləşdirilir və agent kimi fəaliyyətlərinə başlayırlar. Bundan sonra fondu işğal etmək istəyən bir krallıq düşmənlərinə onların düzəltdiyi texnologiya ilə hücum etdiyində, ustalıqla çox kiçik və asan bir həmlə ilə gəmi fəaliyyətsiz hala gəlir və bu “qalaktika ruhunun qəzəbi” olaraq adlandırılır. Bunu eşidən xalq “müqəddəs torpaqlar”a hücum edən krallığa qarşı üsyan başladır və beləliklə, krallıq xalqın qorxusundan bir daha heçvaxt belə bir işə nail olmur.

Uzun illər sonra, fondun dini üzü zəiflədiyində fond yeni bir yola əl atır. Tacirlər. Tacirlər qalaktikanın ucqarlarında 4 bir tərəfə yayılaraq ancaq sadə texnologiya al’veri ilə məşğul olurlar. Rahiblərin gücü zəiflədiyindən və hətta bir çox planetə girişi qadağan edildiyindən təmir edilə bilməyən əşyalar tacirlərin gəlişi ilə məcburiyyət qarşısında yenisi ilə əvəz edilir. Fonddan olan asılılıq, dindən tacirliyə keçir və demək olar, eyni şərait başqa cür qurulur. Imperiyanın 200 il sonra hələ də ayaqda olduğunu və bir əyalətinin artıq fondu ələ keçirtmək istədiyini oxuduğumda, “heralde yani, o boyda imperiya 200 ildə çökəsi deyil ki” dedim ki, kitabdakı xarakter mallow’un da mənimlə eyni reaksiyanı verdiyini görəndə daha da zövqlə oxumağa davam etdim.
Mallow’un “fəaliyyətsizlik strategiyası”nı çox bəyəndim. Demək olar, müharibə etmədən qalib gəlməsi, qarşısındakı düşmənin zəif’zəif, yavaş’yavaş əriməsini izləməsi çox zövq verici idi. Burada faktiki olaraq imperiyanın bir parçası olan əyalətin də buna heç bir şey edə bilməməsi, və onun da izləməsi ayrı maraqlı və ustaca yazılmış bir hissə idi.
Kitabın sonunda fondun ilk 200 ilinin bitdiyini öyrəndik. Seldonun gələn kitablarda qarşımıza çıxacağına inanıram. Hətta hələ ortalıqda qalaktikanın o biri ucunda qurulmuş digər bir fond da var ki, onun hekayəyə daxil olması, ortalığı daha da qızışdıracaq. Ikinci kitaba da elə 1’2 günə başlamaq fikrindəyəm, hələ ki, bu kitabı həzm edirəm.*

---atom gücü tərəfindən qorunan sahə---

Ilk kitab olduğu üçün hələ ki, hər şeyin necə yarandığını, göstərən tanıdıcı bir kitab idi. Bundan sonrakı kitabların daha zövqlü olacağını düşünürəm və gözləntimi “hype is real, bro” deyərək yüksəldirəm. 7/10.
the end of eternity 1955 tarixli isaac asimov romanı. eyni vaxtda ilk oxuduğum asimov romanıdır. əslində ilk olaraq vakıf və robot serilerine yumulmaq istəyirdim. lakin bu referansı oxuduqda belə etməli olduğuma ikna oldum. aha referans. https://eksisozluk.com/entry/19830519

hekayənin özünə gəlsək, enfes bir bilim-kurgu, zaman temalı bir kitabdır. zaman temalı çox şeyi zövq alaraq istehlak etsəm də, bəyəndiyim şeylər çox az olar. məsələn ən sevdiyim şeylərdən biri doctor who və ya back to the future, həmişə üstün körü bu temanı keçərək heç vaxt tam olaraq zamanda səyahətə açıqlama gətirməmişdilər. lakin bu kitab öz kainatı daxilində o qədər məntiqli və sadə dildə baş verənləri və prosesin necə işlədiyini izah edir ki, 1955 tarixli bir kitabda bunları oxumaq ayrı bir zövq verir insana. oxumaq istəyənlər üçün, o qədər də spoiler sayılmaz, onsuzda kitabın ilk 3 səhifəsində bəhs edilənləri yazacam. zamanda səyahət edən və zamanda müdaxilələr edərək gerçəkliklərdə dəyişmələr edən bir birlikdən və bu birliyin içindəki xüsusi bir adamdan, andrew harlan-dan bəhs edir. kitab gözəldi, hacı. vakıf və robota başlamazdan əvvəl oxuyun. hə ayrı-ayrılıqda və ya birlikdə bitirmisinizsə bu kitabları, yenə də qayıdın oxuyun.

---zaman dışı alan---

qısacası spoilerin başladığı nöqtələr. əvvəlcə zamanda səyahət ilk meydana çıxanda istifadə edilmə məqsədinin ticarət olması, daha əvvəl heç düşünmədiyim, ancaq dibinə qədər məntiqli bir hadisədir. fikirləşin. 30-cu əsrdəsiz. axırıncı dəfə 22-ci əsrdə istehsal olunan nar aromatlı kola istəyirsiniz. və bunu sizə elə istehsal olunduğu nöqtədən gətirən biriləri var. əlbəttə, kitab bu məsələni daha ciddi şəkildə nəzərə alır. təmiz su, təbii ehtiyatlar, az tapılan əşyalar və s.

ticarətdən daha fərqli, daha ciddi şəkildə istifadə oluna biləcəyini kəşf edənlərin sonsuzluğu qurması, gözlemci, teknisyen, bilgisayar rütbələri ilə zamanda insanlığın xeyrinə müdaxilə etmələri isə işi qarışdıran əsas məslədir. bunu izah etməyəcəm, heç çalışmıyacam da, kitabın yarısı çünki budu. ancaq insanlığın yaratdığı sənət əsərləri, maddi və mənəvi varlıqların vacib olub-olmaması, hər bir gerçəklikdəki eyni insanın əslində fərqli insanlar olduğu temasını dəfələrlə vurğulanması çox gözəliydi.

kitabın əvvəlindən etibarən gözlədiyim paradoks məsələsinə gəlib çatdıqda bir az dadımın qaçdığını etiraf edirəm. lakin zaman temalı hər bir istehlak ürününün gəlib bir paradoksla dirənməsi bir az canımı sıxmağa başladı açıqca. lakin yenə yazılan ili nəzərə alsaq, olduqca normal və də böyük bir düşüncədir bu paradoks məsələsi.

məlum hissələrə çatdıqda "ha..." dedim. harlan sonsuzluk alanlarını kəşf edən adam kimi tarixə keçəcək yəqin ki, daha sonra həmin adamın kitabın əvvəlindən bəri gözümdə canlandırıb "tipini sevim" dediyin cooper çıxması azıcıq şaşırtdı (onu unutmuşdum, nağarım). daha sonra noysla harlanın keçmişə qayıtması və əslində noys-un üst insan çıxması dumura uğratdı. həqiqətən. mən daha fərqli bir çıxış yoluya finala çıxarıq deyə düşünərkən, harlanın sonsuzluğu məhv etməsi, əslində, üst-insanın qalib gəlməsidir. harlan bu qədər böyük bir güclə mübarizə edə bilməyəcəyini anlamışdı. onsuzda, üst insanlar onu tamamilə cəzalandırmamış, proqramda gördükləri bir-birilərinə "aşiq olan" cütlüyə həyatlarının sonuna qədər rahat yaşamaq qarantiyası vermişdi.

lakin həmin anda heç kim məni harlan və noys-un bir-birinə aşiq olduğuna inandıra bilməz. noys öz xalqı üçün bunu edərkən (ki, sırf bunun üçün yetişdirildiyini unutmamalıyıq), harlan içindəki intiqam və yorğunluq hissi ilə bunları edib. yəni qarşılıqlı çıxarlar var. eşq isə bu çıxarların dışavurumudur.

üst-insanlardan bir az bəhs etmək istəyirəm. çox-çox az yenə ilk səhifələrdən anlaya biləcəyiniz foundation (vakıf) spoileri verəcəm. üst-insan araşdırması nəticəsində əgər sonsuzluğu kəşf etməsələr və ya bir müddətdən sonra artıq istifadə edə bilməsələr, dünyalar arasında səyahəti araşdırmağa daha çox vaxt ayıracaqlarını, digər "canlılar"dan indiki gerçəklikdəkindən daha güclü olacağını görmüşdülər. ona görə noysu bu paradoksun təkərinə çubuq soxan biri kimi göndərmişdilər. vakıfda da insanların bir çox dünyaya yayıldıqlarını və sivilizasiyalarının çox qüdrətləndiyini anlayırıq. təbii ki, bağdaşdırmaq lazımdırsa, noysun öz əməliyyatından uğurla çıxdığını anlaya bilərik (əgər eyni kainatda olduqlarını təsəvvür etsək).

bir də burda vurğulamaq istədiyim bir məqam sagan-ın contact-ında etdiyinin eynisidir. sadəcə olaraq, bir nümayəndəsi görünərək bir sivilizasiyanın necə qüdrətli və güclü olduğunu anlatmaq, bu hissi oxuyucu-izləyiciyə keçirtmək. baxın dostlar. bu, sənət, bu sənətçi, bu ustalıq, bu dahilik əlamətidir. mənim gözümdə digər hər şeydən, hər bilim-kurgudan daha üstü edir bu.

məsələn doctor who-da da. sadəcə doctoru görərək, "ulan time lordlar nağarar insana" düşündürtməsi əladır. tək fərqi nədir. bu əsər, serialdır. və hər bir serial kimi ilk olaraq reytinq, gəlir əldə etmək məqsədi güdür. və heç vaxt usta bir qələmdən bir şahəsər çıxmasının verdiyi zövqü vermir. yenə də doctor yaradılmış obrazlardan ən sevdiyim ilk 5-likdədir (çox şükür, burda da doctor who təriflədik).

---zaman dışı alan---

bir az androidler elektrikli koyun düşler mi sevən (ondan heç bəhs etmədim, amma genel havadan anlayacaqsınız), bilim-kurgu, ütopiya-distopya sevən birilərinin oxumaqdan zövq alacağı kitablardan biridir. mənim sənə puanım 7/10 kanka.
the silmarillion iluvatar bağışlasın, təzəlikcə oxuyub bitirdiyim şahəsər. kitabın təsiri çox-çox-çox böyükdü. lord of the rings-dən, the hobbit-dən daha çox zövqlüdür desəm, yalan olmaz. lord of the rings başladığı tarixə qədər baş verən hadisələrdən bəhs edir. yəni oxumamısınızsa, əvvəlcə heç olmasa lord of the rings külliyatını tamamlamağınızı məsləhət görürəm. çünki kitabda o qədər çox ad, trixi hadisə, məkan var ki, bir müddətdən sonra noluyoz aq səviyyəsinə gəlinir. bundan sonra spoilerdi, ancaq sonda yenə spolersiz sözlərlə bitirəcəm.

---lənətli torpaqlar---
öz kateqoriyasına bənzəyən bir hekayə xətti var əslində kitabın. bütün dini kitabar və mifologiyalarda baş verən hadisələrin bir bənzərini burda da görmək mümkündür. məsələn, yaradılış dastanı, müqəddəs yaradılanlar içərisində bir üsyankar. üsyankarlar ucbatından arada günahsız ilkdoğanların müqəddəs torpaqlardan qovulması. sonda pis güclə, ali gücün qarşı-qarşıya gəlməsi və ali güclərin qalib gəlməsiylə ilkdoğanların aid olduqları torpaqlara qayıtması. yəni bir çox dini motiflə eynidir bunlar. lakin bu kitabı, digər bütün dini motiflərdən ayıran şey, tolkien-in yaratdığı dünyanın daha maraqlı (daha gözəl deyil) bir dünya yaratmasıdır. bizim dünyamızda şeytan, cin, mələk, tanrı, insanlar və insanların arasından çıxan peyğəmbərlər var ikən, tolkien-in dünyasında elf, cücə, ork, əjdəha, müqəddəs varlıqlar, lənətli əşya, məkanlar və s. var. yəni daha fərqli bir dünya, daha fərqli bir alternativ bir dünya vəd edir.

vaların içərisindən digərlərinin bəstələdiyi mahnını bəyənməyən, ara-ara öz tərzini kiçik-kiçik danışdıran melkor, daha sonra digər bütün bəstələrin "bozbaş" olduğu qərarına gəlib öz bəstəsini daha yüksək tonla çalmağa başlayır. bunu görən eru "amaaan, heç uğraşamam bunlarla" deyib, "alın sizə bəstələdiyinz şey" deyib orta dünyanın ucqarına bunları buraxır. arada bir dənəsi erudan xəbərsiz cücələri yaradır, "sən kimsən ki, mənim yaratdıqlarımdan əvvəl canlı yaradırsan, it" sözlərini qaibdən eşitdikdən sonra dağın altına gizlədir və elflər orta dünyada ortaya çıxana qədər, dağların dərinliklərində yatırlar.

noldor xalqı adlanan elflər yarandıqdan sonra feanor 3 gözəl daş düzəldir və bunlara silmaril deyie. "hamı vay amk" deyə daşlara baxarkən, feanor "şabanoğlu şaban"dakı adile naşit kimi daşları bir tərəfə soxaraq gizlədir, ancaq yüceler istədiyində ortaya çıxardır.

melkorun daşları alıb orta dünyaya qaçmasıyla əsl hekayə başlayır. vaları lənətləyən və öz qohumları arasında sevilməyən, ancaq eyni zamanda qorxulan feanor bu daşların ardınca düşür orta dünyanın canına. lotr-dakı ən igid cəngavər olan aragorn-un götüm-götüm qaçdığı balrog-un 4-5 dənəsini parçalara ayırarkən haqqın rəhmətinə qovuşur.

daha sonra nəsillər keçir, yüz illər ötür, melkor ara-ara itlik köpəklik edir. arada bir-iki dəfə "qüdrətli" sauron görünür ancaq noldor xalqından it kimi qorxduğu üçün deşiyindən bir dəfə adam ağıllı çıxmır. melkoru topal qoyan xalqı aq, elə-belə şeydi. melkora bunu eliyən, sauron-a nələr etməz.

kitabın sonunda silmarillərin heç kimə qismət olmaması, biriin havaya, birinin dənizə, birinin də yer altına gömülməsi möh-tə-şəm idi.

daha sonra güc üzükləri haqqında hissəni də oxuduqdan sonra lotr-dakı xarakterlərin ciddi-ciddi tırtlığını qavradım. kitabı oxuyarkən ən çox 4 şeyə hirsləndim.

-feanor-un dənizi keçərkən qardaşlarının gəmilərini yandırmağı.
-feanor oğullarının öz nəsillərinə soyqırım etməsi. 3 dəfə özdə.
-amk elflərinin sauron-a əməl edərək valara müharibə elan etməsi və fironun sonu kimi dənizin dibini görmələri. valara amk. valar. tey allem.
-turin turambar. özü. varlığı belə hirslənməyimə bəs etdi.
---lənətli torpaqlar---

kitab möhtəşəm. kitab əla. kitab əfsanəvi. insan oğlunun yaza bildiyi, biləcəyi ən möhtəşəm dastan, hekayə, dini kitab. sözün açığı mənim masaüstü kitablarımdan biri oldu. açığı heç obyektiv ola bilməyəcəm, bütün fantastik ədəbiyyatın dini kitabı, xal verməyə belə gərək yoxdu, 10/10.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20