leon


728   1   1   0
leon 4.nəsil yazar
reytinq xalı: 1640
karma xalı:206
entry sayı:728
izləyənlər:13
sifariş sayı:0

son yazdıqları| | əl əməyi göz nuru| favori seçdikləri| favori seçilənləri| bütün entryleri| saxlanılanlar| lövhə/blog
sen beni öpersen belki ben fransız olurum.

leon 22 yaşı tamam olmuş yazarımsı, uyduracaq nickname tapa bilmədiyindən uşaqlığında səhv anladığı "şir" zənn etdiyi "leon"u özünə seçmiş insanımtraq.

2017-nin bu günündə yalnız girmişdim. stajor kimi fəaliyyət göstərir, universitet sonrası depressiya yaşayırdım. Son 1 ilə nəzər saldıqda, belə da, əvvəli və ortaları yaxşı, sonları tamamilə bərbad bir il keçirtdim.

ilk olaraq yaxşı yerdə işə başladım, maaş əla, magistr yaxşı gedir. Daha sonra iş dəyişdim, amma maaş da bir az artdı.

Sonra bir qızla tanış oldum. Keçmiş sevdiyim qızın ağrısını unutduğum biri oldu. Sonra ondan daha çox əziyyət verməyə başladı. Bunu demək adətim deyil, amma ruhu fahişə bir qıza aşiq olmaq, onu unutmağa çalışmaq iyrənc bir hissdi. Əlavə bir dil öyrənmədim, aylardır hazırlaşdığım F3-dən kəsildim, 3 aydan artıqdır ki xroniki yorğunluq yaşayıram, fight club'dakı narrator kimi, nə yata bilirəm, nə də oyaq qala bilirəm, iştahsızlıq və baş ağrısı təbii yoldaşlarım olub.

Ancaq 22 yaşımda bunun davam etməsini istəmirəm. idmana başlamaq, dil kursuna getmək, sertifikatları yan-yana düzmək istəyirəm.

22 yaşın xeyirli olsun, leon. Ölməyib sağ qalsan, gələn il bu vaxtı bu başlıq altında çıxardarıq illik hesabatı.
peaky blinders ilk sezonunu yeni bitirdiyim bir ingilis şahəsəri. 1-ci dünya müharibəsindən sonrakı iqtisadi, siyasi və sosial münasibətlər cəhətdən olduqca maraqlı backstory-ə malikdir. çox seviyim "ailə hekayəsi" teması üstündə qurulub. shelby ailəsinin və qurduqları qrup olan peaky blinders (a.k.a. peaky fooking blinders*) yüksəlişinin rəsm edildiyi serial bir neçə hekayəni birdən işləyir. bir tərəfdən shelby ailəsinin polislərə, digər tərəfdən digər mafiyalarla mübarizəsini, 3-cü tərəf olaraq isə ailə içi dramı və harmoniya ilə bu 3 ayrı hekayənin bir nöqtədə birləşə bilməsi olduqca tatminedicidi. bundan sonra bir az spoiler var.

---by order of the peaky fucking blinders---

serialın ən sevdiyim tərəfinin ailə hekayəsi bu ailə hekayəsində micheal corleone kimi thomas shelby adlı ailənin yükünü çəkən, ailənin düşünən beyni, görən gözü olan xarakterin mövcudluğudur. oğurladığı silahları bir ona, bir buna "təklif etməsiylə", billy kimber-in yerini tutmaq məqsədilə gah onun tərəfində olub, gah ona qarşı mübarizə aparmasıyla, bir strategiya dahisi olduğunu isbat etmişdir. ancaq açıqca deyə bilərəm ki, "bir hekayə pis adamı qədər güclüdür" düsturu ilə hərəkət edəcək olsaq, bu sezon o qədər də "güclü" bir düşmənə qarşı mübarizə apardığını deyə bilməyəcəm. chester campbell hər nə qədər çətinə salan bir xarakter olsa belə, ailə üçün o qədər də problem yarada bilmədi və qurduğu planlar da o qədər işə yaramadı. hətta thomas kimi biri olmasa, bu şəhərdən açıq bir şəkildə əli boş churchill qarşısına çıxacağı 100 % idi. hər halda, hələ qarşıda 3 sezon olduğunu düşünsək və 5-ci sezonun da gələcəyini bildiyimizdən, qarşımıza istər-istəməz daha güclü və shelby-ləri daha yoracaq xarakterlər çıxacaq. sezon sonunda ən böyük 3 at yarışı təşkil edən ailədən biri olduğunu da düşünsək, o biri ailələrin billy kimber-dən daha güclü və yaxşı düşünülmüş xarakterlər olacağını təxmin edirəm.

---by order of the peaky fucking blinders---

ilk dəfədir ki, bir serialı bitirmədən, ən azında yayınlanmış ən son bölümünə qədər təqib etmədən fikir bildirirəm. ancaq ingilis heyranlığım, ailə hekayələrinə olan eşqimlə sonuna qədər susmağa səbrim çatmadı. bu arada, serialın ilk sezonunun musiqiləri tək sözlə mü-kəm-məldi. izləyin, izlədin.
titans dc comicsin young justice yaxud, teen titans komandası üçün çəkdiyi yeni serial. abi bir serial bu qədər fanmade durar. kidflash yox, beastboy-un tullanmaq dışında bir numarasını görmədik, starfire desən, apar tulla. bir robin-ə ümidim var idi ki, "fuck batman" deməsi və sırf batman vəhşi kimi davranır deyə ayrılıb nightwing olan xarakterin adam öldürməsi "abi bas bayra da" dedizdirdi. ilk sezonu izləyəcəm amma. o da robinin xətrinə aq.

(youtube: )
better call saul rotten tomatoes-ə özəl trailer gəlib.
(youtube: )


daha çox gus və mike cəbhəsinə yönələciyik kimi durur. jimmy-nin vəkilliyə qayıtması üçün hələ 10 ay qaldığını düşünsək, bu sezon sonuna qədər qanuni şəkildə jimmy-nin vəkilliyini görmüyəciyik. gəl artık saul başgan.

edit: comic-con trailer-i də gəlib.
(youtube: )
better call saul 4-cü sezon teaser-i gəlmişdir. həyatımın olduqca dadsız keçən bu günlərində dərman təsiri göstərəcəkdir.
(youtube: )
sözaltı etiraf yenə eyni şeyi elədim. 7 dəqiqə əvvəl, saat 04:01-də yenə eyni şey oldu. bir başqasına görə, bir qıza görə qəlbim qırıldı.

gözümən yaş axır, düzdü. yenə sakit tərəf qarşıdakı oldu, yenə əsəbləşən, ağzına gələni deyən tərəf mən.

qəlbim o qədər ağrıyır ki, tərifi imkansızdı. qızın mənnən xoşi gəldiyini desin, sonra keçmiş sevgilisini unudammadığını öyrənməyim, ailəsinin "fərqli" bir ailə olduğunu öyrənməyim. sonra yenə məndən xoşu gəldiyini, amma alınmıyacağını deməsi. yazma dedikcə, hər dəfə bir bəhanəylə yazması. hər söhbətimizdə "iş yoldaşıyıq" deyə bir dəfə qeyd olunması.

bu gün məndən istifadə etdiyini deməyim. üzr istəməyi, "bəlkə də haqlısan" deyərək bir də yazmıyacağını, hamıya necədisə, mənə də elə olacağını deməsi.

amına qoyum, mən o qızı hər gün işdə görəcəm. qıcıq olduğum o oğlanın zarafatlarına güldüyünü. xoşbəxt olduğunu. içini sikim niyə məni tapır həmişə belə şeylər? saat 4-dü əcdadını sikdiyim, niyə belə əziyyət çəkirəm? niyə belə için-için yanıram? niyə ağlıyıram var yoxunu sikim. niyə?

gecən xeyrə qalsın.
-problemlərində boğul. (mən)
əgər istədiyin budusa, tamam.

hirsliyəm. kədərliyəm. çox pisəm.
acı həqiqətlər 2018 ilinin yarısına gəlib çatmağımız, mənim hələ də düz-əməlli bir şeylər etməmiş olmağım.
the sopranos televiziya ekranlarında olan ən mükəmməl iş. xarakter temalı serialların atası, babası, yaradıcısı. çöldən bir mafia, içəridən isə bir ailə dramı.

bu gün belə, kefim olmayanda, həyat öz mənasını itirəndə tony'nin çarəsiz qaldığı o anı təkrar-təkrar izləyirəm. spoiler sayılmaz.
(youtube: )
foundation Isaac asimov’un foundation seriyasının ilk kitabı. Daha əvvəl #272447 yazdığım kimi, girişdim axır ki və ilk kitabı bitirdim. Deyə bilərəm ki, insanlıq hakimiyyətinin, sivilizasiyanın, hətta yarana biləcək insan psixologiyasını ən gözəl əks etdirən kitabdır. Qalaktik imperiyanın parçalanması ilə galaktikada xaosun hökmranlıq edəcəyini ön görən seldon’un bir qrup alimi toplayaraq qalaktikanın ucqar bir planetinə sürgün edilməsiylə başlayır hekayəmiz. Bundan sonra qalaktikanın ucqar terminus planetində alimlərdən ibarət fond qurulur və bu fondun məqsədi xaosun hökmranlıq edəcəyi illəri qısaldaraq gələcəkdəki elm adamlarına bir işıq olacaq galaktik ensiklopediyanın hazırlamaqdır. Spoilerə keçməzdən əvvəl qeyd etmək istəyirəm ki, kitab quruluş etibarilə the silmarillion ilə ədəbi cəhətdən bir çox bənzərlik göstərir. Yəni hekayə baxış bucağında axıcı bir hekayə təqdim etmir kitab bizə. Başınız qarışıb, ürəyiniz bulana bilər. Ehtiyatlı olun və kəmərlərinizi bağlayın.

---atom gücü tərəfindən qorunan sahə---

Hekayə ilk baxışdan seldonun alimləri toplayaraq doğurdan da saf elmlə məşğul olmaq məqsədilə bu təhlükəli işə girişdiyini inandırır. Daha sonradan seldonun gizli planı olan bu yozlaşmış imperiyanın küllərindən ikinci bir imperiyanı yaratmaq olduğunu öyrəndiyimizdə “həə, əsl hekayə elə indi başlayır” dedizdirir.

Ilk olaraq, heç bir silahı, hərbçisi olmayan, sadəcə alimlərdən və texniklərdən ibarət bir planetin, hətta kiçik bir qurumun imperiyanın ucqarlarında parçalanaraq barbar krallıqlar qurmuş vəhşi dövlətlərdən qorunması olduqca mümkünsüz görünür. Lakin burada hardin adlı merin işə qarışması ilə çox’çox, məncə dahiyanə və günümüzdə özünü göstərən bir plan qurur. Elmi din halına gətirmək. Bununla rahib adı altında qurğulardan başı çıxan texniklər, mühəndislər və alimlər yetişdirilir, onların istifadə etdiyi texnologiya və atom gücü ilahi qalaktika ruhunun lütfü olduğuna inandırılır. Beləliklə rahiblər texnikadan başı çıxan yeganə adamlar kimi digər krallıqlara yerləşdirilir və agent kimi fəaliyyətlərinə başlayırlar. Bundan sonra fondu işğal etmək istəyən bir krallıq düşmənlərinə onların düzəltdiyi texnologiya ilə hücum etdiyində, ustalıqla çox kiçik və asan bir həmlə ilə gəmi fəaliyyətsiz hala gəlir və bu “qalaktika ruhunun qəzəbi” olaraq adlandırılır. Bunu eşidən xalq “müqəddəs torpaqlar”a hücum edən krallığa qarşı üsyan başladır və beləliklə, krallıq xalqın qorxusundan bir daha heçvaxt belə bir işə nail olmur.

Uzun illər sonra, fondun dini üzü zəiflədiyində fond yeni bir yola əl atır. Tacirlər. Tacirlər qalaktikanın ucqarlarında 4 bir tərəfə yayılaraq ancaq sadə texnologiya al’veri ilə məşğul olurlar. Rahiblərin gücü zəiflədiyindən və hətta bir çox planetə girişi qadağan edildiyindən təmir edilə bilməyən əşyalar tacirlərin gəlişi ilə məcburiyyət qarşısında yenisi ilə əvəz edilir. Fonddan olan asılılıq, dindən tacirliyə keçir və demək olar, eyni şərait başqa cür qurulur. Imperiyanın 200 il sonra hələ də ayaqda olduğunu və bir əyalətinin artıq fondu ələ keçirtmək istədiyini oxuduğumda, “heralde yani, o boyda imperiya 200 ildə çökəsi deyil ki” dedim ki, kitabdakı xarakter mallow’un da mənimlə eyni reaksiyanı verdiyini görəndə daha da zövqlə oxumağa davam etdim.
Mallow’un “fəaliyyətsizlik strategiyası”nı çox bəyəndim. Demək olar, müharibə etmədən qalib gəlməsi, qarşısındakı düşmənin zəif’zəif, yavaş’yavaş əriməsini izləməsi çox zövq verici idi. Burada faktiki olaraq imperiyanın bir parçası olan əyalətin də buna heç bir şey edə bilməməsi, və onun da izləməsi ayrı maraqlı və ustaca yazılmış bir hissə idi.
Kitabın sonunda fondun ilk 200 ilinin bitdiyini öyrəndik. Seldonun gələn kitablarda qarşımıza çıxacağına inanıram. Hətta hələ ortalıqda qalaktikanın o biri ucunda qurulmuş digər bir fond da var ki, onun hekayəyə daxil olması, ortalığı daha da qızışdıracaq. Ikinci kitaba da elə 1’2 günə başlamaq fikrindəyəm, hələ ki, bu kitabı həzm edirəm.*

---atom gücü tərəfindən qorunan sahə---

Ilk kitab olduğu üçün hələ ki, hər şeyin necə yarandığını, göstərən tanıdıcı bir kitab idi. Bundan sonrakı kitabların daha zövqlü olacağını düşünürəm və gözləntimi “hype is real, bro” deyərək yüksəldirəm. 7/10.
the end of eternity 1955 tarixli isaac asimov romanı. eyni vaxtda ilk oxuduğum asimov romanıdır. əslində ilk olaraq vakıf və robot serilerine yumulmaq istəyirdim. lakin bu referansı oxuduqda belə etməli olduğuma ikna oldum. aha referans. https://eksisozluk.com/entry/19830519

hekayənin özünə gəlsək, enfes bir bilim-kurgu, zaman temalı bir kitabdır. zaman temalı çox şeyi zövq alaraq istehlak etsəm də, bəyəndiyim şeylər çox az olar. məsələn ən sevdiyim şeylərdən biri doctor who və ya back to the future, həmişə üstün körü bu temanı keçərək heç vaxt tam olaraq zamanda səyahətə açıqlama gətirməmişdilər. lakin bu kitab öz kainatı daxilində o qədər məntiqli və sadə dildə baş verənləri və prosesin necə işlədiyini izah edir ki, 1955 tarixli bir kitabda bunları oxumaq ayrı bir zövq verir insana. oxumaq istəyənlər üçün, o qədər də spoiler sayılmaz, onsuzda kitabın ilk 3 səhifəsində bəhs edilənləri yazacam. zamanda səyahət edən və zamanda müdaxilələr edərək gerçəkliklərdə dəyişmələr edən bir birlikdən və bu birliyin içindəki xüsusi bir adamdan, andrew harlan-dan bəhs edir. kitab gözəldi, hacı. vakıf və robota başlamazdan əvvəl oxuyun. hə ayrı-ayrılıqda və ya birlikdə bitirmisinizsə bu kitabları, yenə də qayıdın oxuyun.

---zaman dışı alan---

qısacası spoilerin başladığı nöqtələr. əvvəlcə zamanda səyahət ilk meydana çıxanda istifadə edilmə məqsədinin ticarət olması, daha əvvəl heç düşünmədiyim, ancaq dibinə qədər məntiqli bir hadisədir. fikirləşin. 30-cu əsrdəsiz. axırıncı dəfə 22-ci əsrdə istehsal olunan nar aromatlı kola istəyirsiniz. və bunu sizə elə istehsal olunduğu nöqtədən gətirən biriləri var. əlbəttə, kitab bu məsələni daha ciddi şəkildə nəzərə alır. təmiz su, təbii ehtiyatlar, az tapılan əşyalar və s.

ticarətdən daha fərqli, daha ciddi şəkildə istifadə oluna biləcəyini kəşf edənlərin sonsuzluğu qurması, gözlemci, teknisyen, bilgisayar rütbələri ilə zamanda insanlığın xeyrinə müdaxilə etmələri isə işi qarışdıran əsas məslədir. bunu izah etməyəcəm, heç çalışmıyacam da, kitabın yarısı çünki budu. ancaq insanlığın yaratdığı sənət əsərləri, maddi və mənəvi varlıqların vacib olub-olmaması, hər bir gerçəklikdəki eyni insanın əslində fərqli insanlar olduğu temasını dəfələrlə vurğulanması çox gözəliydi.

kitabın əvvəlindən etibarən gözlədiyim paradoks məsələsinə gəlib çatdıqda bir az dadımın qaçdığını etiraf edirəm. lakin zaman temalı hər bir istehlak ürününün gəlib bir paradoksla dirənməsi bir az canımı sıxmağa başladı açıqca. lakin yenə yazılan ili nəzərə alsaq, olduqca normal və də böyük bir düşüncədir bu paradoks məsələsi.

məlum hissələrə çatdıqda "ha..." dedim. harlan sonsuzluk alanlarını kəşf edən adam kimi tarixə keçəcək yəqin ki, daha sonra həmin adamın kitabın əvvəlindən bəri gözümdə canlandırıb "tipini sevim" dediyin cooper çıxması azıcıq şaşırtdı (onu unutmuşdum, nağarım). daha sonra noysla harlanın keçmişə qayıtması və əslində noys-un üst insan çıxması dumura uğratdı. həqiqətən. mən daha fərqli bir çıxış yoluya finala çıxarıq deyə düşünərkən, harlanın sonsuzluğu məhv etməsi, əslində, üst-insanın qalib gəlməsidir. harlan bu qədər böyük bir güclə mübarizə edə bilməyəcəyini anlamışdı. onsuzda, üst insanlar onu tamamilə cəzalandırmamış, proqramda gördükləri bir-birilərinə "aşiq olan" cütlüyə həyatlarının sonuna qədər rahat yaşamaq qarantiyası vermişdi.

lakin həmin anda heç kim məni harlan və noys-un bir-birinə aşiq olduğuna inandıra bilməz. noys öz xalqı üçün bunu edərkən (ki, sırf bunun üçün yetişdirildiyini unutmamalıyıq), harlan içindəki intiqam və yorğunluq hissi ilə bunları edib. yəni qarşılıqlı çıxarlar var. eşq isə bu çıxarların dışavurumudur.

üst-insanlardan bir az bəhs etmək istəyirəm. çox-çox az yenə ilk səhifələrdən anlaya biləcəyiniz foundation (vakıf) spoileri verəcəm. üst-insan araşdırması nəticəsində əgər sonsuzluğu kəşf etməsələr və ya bir müddətdən sonra artıq istifadə edə bilməsələr, dünyalar arasında səyahəti araşdırmağa daha çox vaxt ayıracaqlarını, digər "canlılar"dan indiki gerçəklikdəkindən daha güclü olacağını görmüşdülər. ona görə noysu bu paradoksun təkərinə çubuq soxan biri kimi göndərmişdilər. vakıfda da insanların bir çox dünyaya yayıldıqlarını və sivilizasiyalarının çox qüdrətləndiyini anlayırıq. təbii ki, bağdaşdırmaq lazımdırsa, noysun öz əməliyyatından uğurla çıxdığını anlaya bilərik (əgər eyni kainatda olduqlarını təsəvvür etsək).

bir də burda vurğulamaq istədiyim bir məqam sagan-ın contact-ında etdiyinin eynisidir. sadəcə olaraq, bir nümayəndəsi görünərək bir sivilizasiyanın necə qüdrətli və güclü olduğunu anlatmaq, bu hissi oxuyucu-izləyiciyə keçirtmək. baxın dostlar. bu, sənət, bu sənətçi, bu ustalıq, bu dahilik əlamətidir. mənim gözümdə digər hər şeydən, hər bilim-kurgudan daha üstü edir bu.

məsələn doctor who-da da. sadəcə doctoru görərək, "ulan time lordlar nağarar insana" düşündürtməsi əladır. tək fərqi nədir. bu əsər, serialdır. və hər bir serial kimi ilk olaraq reytinq, gəlir əldə etmək məqsədi güdür. və heç vaxt usta bir qələmdən bir şahəsər çıxmasının verdiyi zövqü vermir. yenə də doctor yaradılmış obrazlardan ən sevdiyim ilk 5-likdədir (çox şükür, burda da doctor who təriflədik).

---zaman dışı alan---

bir az androidler elektrikli koyun düşler mi sevən (ondan heç bəhs etmədim, amma genel havadan anlayacaqsınız), bilim-kurgu, ütopiya-distopya sevən birilərinin oxumaqdan zövq alacağı kitablardan biridir. mənim sənə puanım 7/10 kanka.
the silmarillion iluvatar bağışlasın, təzəlikcə oxuyub bitirdiyim şahəsər. kitabın təsiri çox-çox-çox böyükdü. lord of the rings-dən, the hobbit-dən daha çox zövqlüdür desəm, yalan olmaz. lord of the rings başladığı tarixə qədər baş verən hadisələrdən bəhs edir. yəni oxumamısınızsa, əvvəlcə heç olmasa lord of the rings külliyatını tamamlamağınızı məsləhət görürəm. çünki kitabda o qədər çox ad, trixi hadisə, məkan var ki, bir müddətdən sonra noluyoz aq səviyyəsinə gəlinir. bundan sonra spoilerdi, ancaq sonda yenə spolersiz sözlərlə bitirəcəm.

---lənətli torpaqlar---
öz kateqoriyasına bənzəyən bir hekayə xətti var əslində kitabın. bütün dini kitabar və mifologiyalarda baş verən hadisələrin bir bənzərini burda da görmək mümkündür. məsələn, yaradılış dastanı, müqəddəs yaradılanlar içərisində bir üsyankar. üsyankarlar ucbatından arada günahsız ilkdoğanların müqəddəs torpaqlardan qovulması. sonda pis güclə, ali gücün qarşı-qarşıya gəlməsi və ali güclərin qalib gəlməsiylə ilkdoğanların aid olduqları torpaqlara qayıtması. yəni bir çox dini motiflə eynidir bunlar. lakin bu kitabı, digər bütün dini motiflərdən ayıran şey, tolkien-in yaratdığı dünyanın daha maraqlı (daha gözəl deyil) bir dünya yaratmasıdır. bizim dünyamızda şeytan, cin, mələk, tanrı, insanlar və insanların arasından çıxan peyğəmbərlər var ikən, tolkien-in dünyasında elf, cücə, ork, əjdəha, müqəddəs varlıqlar, lənətli əşya, məkanlar və s. var. yəni daha fərqli bir dünya, daha fərqli bir alternativ bir dünya vəd edir.

vaların içərisindən digərlərinin bəstələdiyi mahnını bəyənməyən, ara-ara öz tərzini kiçik-kiçik danışdıran melkor, daha sonra digər bütün bəstələrin "bozbaş" olduğu qərarına gəlib öz bəstəsini daha yüksək tonla çalmağa başlayır. bunu görən eru "amaaan, heç uğraşamam bunlarla" deyib, "alın sizə bəstələdiyinz şey" deyib orta dünyanın ucqarına bunları buraxır. arada bir dənəsi erudan xəbərsiz cücələri yaradır, "sən kimsən ki, mənim yaratdıqlarımdan əvvəl canlı yaradırsan, it" sözlərini qaibdən eşitdikdən sonra dağın altına gizlədir və elflər orta dünyada ortaya çıxana qədər, dağların dərinliklərində yatırlar.

noldor xalqı adlanan elflər yarandıqdan sonra feanor 3 gözəl daş düzəldir və bunlara silmaril deyie. "hamı vay amk" deyə daşlara baxarkən, feanor "şabanoğlu şaban"dakı adile naşit kimi daşları bir tərəfə soxaraq gizlədir, ancaq yüceler istədiyində ortaya çıxardır.

melkorun daşları alıb orta dünyaya qaçmasıyla əsl hekayə başlayır. vaları lənətləyən və öz qohumları arasında sevilməyən, ancaq eyni zamanda qorxulan feanor bu daşların ardınca düşür orta dünyanın canına. lotr-dakı ən igid cəngavər olan aragorn-un götüm-götüm qaçdığı balrog-un 4-5 dənəsini parçalara ayırarkən haqqın rəhmətinə qovuşur.

daha sonra nəsillər keçir, yüz illər ötür, melkor ara-ara itlik köpəklik edir. arada bir-iki dəfə "qüdrətli" sauron görünür ancaq noldor xalqından it kimi qorxduğu üçün deşiyindən bir dəfə adam ağıllı çıxmır. melkoru topal qoyan xalqı aq, elə-belə şeydi. melkora bunu eliyən, sauron-a nələr etməz.

kitabın sonunda silmarillərin heç kimə qismət olmaması, biriin havaya, birinin dənizə, birinin də yer altına gömülməsi möh-tə-şəm idi.

daha sonra güc üzükləri haqqında hissəni də oxuduqdan sonra lotr-dakı xarakterlərin ciddi-ciddi tırtlığını qavradım. kitabı oxuyarkən ən çox 4 şeyə hirsləndim.

-feanor-un dənizi keçərkən qardaşlarının gəmilərini yandırmağı.
-feanor oğullarının öz nəsillərinə soyqırım etməsi. 3 dəfə özdə.
-amk elflərinin sauron-a əməl edərək valara müharibə elan etməsi və fironun sonu kimi dənizin dibini görmələri. valara amk. valar. tey allem.
-turin turambar. özü. varlığı belə hirslənməyimə bəs etdi.
---lənətli torpaqlar---

kitab möhtəşəm. kitab əla. kitab əfsanəvi. insan oğlunun yaza bildiyi, biləcəyi ən möhtəşəm dastan, hekayə, dini kitab. sözün açığı mənim masaüstü kitablarımdan biri oldu. açığı heç obyektiv ola bilməyəcəm, bütün fantastik ədəbiyyatın dini kitabı, xal verməyə belə gərək yoxdu, 10/10.
pirates of the caribbean: dead men tell no tales ümid edirəm ki, potc serisinin son filmi. abi izləməyin bu filmi. açın 1-2-3-ü təkrar izləyin, sonra o filmlərin xətrinə 4-ü izləyin. bu film qədər boş, mənasız, öz keçmişinə hörməti olmayan başqa film izləməmişəm yəqin ki. əyləndirdi. bəzi səhnələr gözəl idi. johnny deep-i yenə o obrazda görmək gözəliydi. turner- və elizabeth də eynən. elizabeth-in filmdə sözü olmasa da, olması şadlıq vericidi. spoiler-ə keçirəm, onsuzda yazılacaq çox şey yoxdu.

--spoiler--

abi, indi çoxdandı piratlıq eləmirsən, bunalımda ola bilərsən tamam. amma necə deyim, captain jack sparrow bu deyil be hacı. yəni, ilk 3 və hətta 4-cü filmdə də izlədiyimiz o dəli, nə dediyi başa düşülməyən, ancaq həmişə axırda arxadakı öz böyük planının toxuma toxuma işlədiyini və diqqətlə hərəkətlərini vəə trategiyasının olduğunu bildiyimiz və gördüyümüz jack harda, burdakı alkaş, həyatda bir amalı, məqsədi qalmamış, filmin göründüyü anından etibarən bala-götə sağ qalmış captain bozuntusu harda.

filmdə jack-i gördüyümüz tək an cavanlığı idi deyə bilərik, onda da bokdan bir origin yazıblar xarakterə. bütün paltarı, ləqədi, kompası filan bir gündə əldə edib. ala jack bunları əldə etmək üçün ömrünün yarısını qılıncını əlindən yerə qoymamış və yatmaz bir xarakterdi. sən ilk döyüşdə yenə bala-götə qalib gəlmiş bir gəncə hamısını verməzsən axı. bir tərəfdən də, jack-in kompası ikinci filmdəki cadıdan aldığını xatırlayırıq. ee?

filmdəki gənc turner və elizabeth (qızın adı nəyiydi la?) lazımsız, disney gənclik filmindəki ergenlər. gənc abazaları və yanıqları çəksin deyə qoyulduqları aşırı bəllidi. senari dediyim kimi bokdan. ürəkdən oynadıqları bəlli olan tək xarakter lənətli komandirdi ki, onun da sonu çox bokdandı digərlərində olduğu kimi.

--spoiler--

çox uzatmıyacam, sondakı 2 səhnə olmasa, captain jack sparrow-un ilk filmindəki qayıqla gəldiyi ilk səhnənin xətrinə 4/10.
thor ragnarok (bax: cıvık afedersin)

bu filmi sadəcə yuxarıdakı 2 sözlə izah edə bilərəm. filmdə o qədər ağır toplar var ki, o qədər xərclənmiş və istifadə edilməmiş potensial var ki. filmdə olan bir neçə şeyi yazım.

--spoiler--

1. odinin, yəni əməlli-başlı tanrının ölməsi.
2. thor-un çəkicinin qırılması.
3. qıranın onun xəbərinin olmadığı böyük bacısının olması.
4. bu böyük bacının ölüm ilahəsi hela olması.
5. ragnarok kimi dramatik bir hadisəni yaşadan, marvel aləminin ən güclü və xarizmatik villainlərindən biri surtur.
6. qalaktikanın dərinliklərində 2 il ərzində hulk olmuş banner.
7. hamısı helayla ölmüş valkry-lər.

yəni öh də. həqiqətən. hönkür-hönkür ağlıyıb, sonra göz yaşımızı silib əlimizə silah alıb o rage-lə qarşımıza çıxanı yox edə biləcək bir potensialda hekayə parçacıqları olmasına baxmayaraq əlimizdə nə var?

1. boynuna taxılan mikroçipə tok veriləndə ürəyi gedən ildırım tanrısı.
2. həə, mən gedim, müqaviləm bitdi, sizin bokdan filminizdə bir saniyədə durmaram havasında odin aktyoru.
3. "bax tony oldum, tony oldum" deyib, şalvarını çəkişdirən ergen banner.
4. həmişə nifrət etdiyim ən ciddi andakı marvel cıvıklığı bu filmdə zirvələrdədir.

ulan bir lokini poza bilməmisiniz. canım mənim e. senari tırt. filmin yarısı thor bokdan planetdən qaçmağa çalışır. lokinin planı nədi anlaşılmır. gah elədi, gah belə. hulk desən, potensialı xərclənmiş bir parçadı filmdə. korg deyilən, rejissor boku da var filmdə. asgard-da qırılan-qırılana, yumşaq səsiylə, "salam, necəsən, aa öldü :s". la bi siktir git amk.

filmin mcu-ya təsiri barəsində bir şey deyə bilmərəm, amma hela potensialdı. ölüm tanrıçası tək bir filmlə xərclənməməlidir, hətta iddia edirəm, ya gələn thor, ya da avenger filmində görə bilərik. hətta infinity war-da belə görə bilərik.

--spoiler--

adətim kimi bu filmə də xal verəsi olsam. 5/10. başı var, amma oxumurun film versiyası. izləyərkən lan lan lan deyə sayıqladım. əfsanə olacaqkən, kestanə oldu.
avengers: infinity war son trailer- gəlmişdir. https://twitter.com/MarvelStudios/status/974632149750919168

edit:
--spoiler--

cap vs. thanos belə hype-lanmaq üçün yetərli bir səbəb ikən, xarakterlərin birlikdə toplaşıb tony strak-ın "thanos-mu? o kim ola ki?" deyə qroxuyla soruşması, gənc peter-in yenə heyran-heyran ətrafındakı "əjdəhaları" izləməsi, böyük ehtimal hulkbuster-i əyninə keçirtmiş hulk-un məğrur duruşu və ümidsiz çöküşü.

hadi hamısını keçdim. cap ağrıdan və gücdən qışqırarkən thanos-un gülümsəməsi necə möhtəşəm səhnədir!

--spoiler--
leon yazmağı sevən, oxumağı daha çox sevən yazar. oxucu. bu günə qədər fikir bildirdiyim kitabları bir entry-də toplamaq və özüm üçün bir baza yaratmaq məqsədilə bu entry-ni girirəm. tapdığım qədərilə hələ ki, aşağıdakı kitablar haqqında fikirlərimi bildirmişəm. mənim üçün xəyal qırıqlığı oldu desəm, yeridir. 700 küsür entry içərisində bu qədər az kitab barəsində entry girmək. nə bilim.*

animal farm - #186517
the hitchhiker's guide to the galaxy - #229206
the hobbit - #249467
les chants de maldoror - #262518
survivor - #266456
choke - #268686
the silmarillion - #272295
the end of eternity - #272447
foundation - #272703

qeyd: bu entry daim yenilənəcək.
choke oxuduğum ən yaxşı chuk palaniuk kitabı deyil, lakin ilk ağla gələnidir. survivor'u oxuduqdan 1 gün sonra oxumağa başladım kitabı və onu da iki günə bitirdim. lakin iş-güc və mənim də tənbəlliyim buna əlavə olunduqda, kitab haqqında fikir bildirmək bir xeyli gecikdi. əvvəlcə onu deyim ki, chuk, sen koca bir çılgınsın. adam beynindəki fantaziyaları yazıb, arasına da hekayə sıxışdırıb. vala, oldu sənə "kitab". əslində pisləmək məqsədilə demirəm. hekayəsi olduqca maraqlıdır. insanı özünə çəkən bir tərzi var hər palaniuk kitabı kimi. lakin bu kitabda izah edə bilmədiyim bir çatışmazlıq var. hekayəmi, tərzmi, lazımsız detaylarmı. bilmirəm nə çatmır. ancaq bu bir gerçəkdir ki, bu kitabı gösteri peygamberi, a.k.a. survivor'dan daha çox sevdim. içindəki vurğular, təsbitlər tam olaraq hər kəsin bilib də ifadə edəmmədiyi, "hə lan, mən də elə düşünürdüm, amma bilmirdim necə deyim" tərzində şeylərdir. ayrıca, bu kitabda chuck palaniukun güzide bir sözlük yazarı olduğunu da anlayırıq.***

kitabı bu qədər tərifləyib, tərifləmədiyimi heç özüm də anlamadan spoilerlərə keçmək istəyirəm, bəlkə bundan sonra nəsə alındıra bilərəm. (bax: silah zoruyla yazmış kimi entry girmək)
--spoiler--

əvvəla gösteri peygamberindəki baş qəhrəmanı al, ətraf mühiti, fight club'dakı tesbitləri içinə qoy, xarakteri də seks dəlisi et. təxminən aşağı-yuxarı belə bir kitabdır. yenə baş rolda travmatik bir xarakter var. anası problemli biridir. hansında ətrafında problemli olmayan bir qəhrəman gördük ki? ürəyi sıxıldıqca qaçırdır bu uşağı manyak karı. hər dəfə də polis tərəfindən tutularaq uşaq əlindən alınır bir ailəyə verilir. əslində o manyak əl çəksə uşaqdan, uşağın nə travması olacaq, nə də kitabın özülünü əmələ gətirən hekayəsi.

seksdən əl çəkmək üçün seksdən azad olma qrupuna daxil olan və qrupdakı hardasa hər qadınla yatmış, yatmaqda olan victor mancini özündə hüzünlü, oxuduqda güldürən və gülümsədən hekayəsinə şahid oluruq. uşaqlıqda anası tərəfindən dəfələrlə qaçırılmış və böyüdükdə anası həddindən artıq xəstələndiyi vaxt onun xəstəxana xərcini ödəmək üçün tibb təhsilini yarıda buraxaraq dostu danny ilə birlikdə 18-ci əsr ingiltərəsi temalı bir parkda aktyorluq(?) etməyə başlamışdır. anası hafizəsini itirməyə başladığından hər dəfə başqa biri zənn etdiyi üçün victor da anasını xoşbəxt etmək üçün onun bənzətdiyi insanlar kimi özünü aparmağa başlamışdır. əlbəttə, victorun aktyorluqla qazandığı pullar bəs etmədiyi üçün saxtakarlığa, əslində məsum və heç bir zərəri olmayan bir oyuna əl atır. ilk baxışda bir-birindən əlaqəsiz onlarla şey görə bilərik bu başlanğıcda.

travmalı bir uşaq? quş.
məsuliyyətində olan biri. valideyn? quş.
qəhrəmanımızla əlaqəsiz və böyük ehtimalla xoşbəxt etməyən bir iş? quş.
problemli dost, ətraf mühit? quş.
özünü başqası kimi aparması ilə başqa şəxsiyyətlərin də həyatını yaşamağa başlaması? quş.
qəhrəmanın haqlı bir saxtakarlıq etməsi və həyatını bu qəribə yolla düzənə soxmağa çalışması? quş.

bu qədər əlaqəsiz və oxuduğum digər 2 kitabdan alınma kimi görünən ünsür necə bir araya gəldi? əlbəttə palaniukun əl ustalığı nəticəsində. mahiyyət etibarilə hər bir cümləsi oxumağa və düşünməyə dəyər olmasa da, məni ən çox düşündürən kitabı da bu oldu desəm, çox şişirtmiş olmaram yəqin ki.

victor əlavə pulu bahalı restoranlarda yemək yeyərkən iri tikələrlə özünü boğaraq və xilas olunaraq (xilas olunduğu şəxsdən də hədiyyə kimi pul almasıyla) qazanır. haqlı bir düşüncə sistemi də var. o qəhrəmanlar yaradır həmin an. kimisə birdən herkül, superman, xilasedici edir və bunu edərkən heç kimə də ziyan vermir. qəhrəmanın özünü öldürməyə çalışması, yaxşı boğmağa və xilas etdirməyə çalışması deyək, hamımızın yaşadığı bir vəziyyət deyil? ən azından kim kiminsə həyatındakı 15 dəqiqəliyinə də olsa, ən vacib adam olmaq istəməz? mən bu kitabı oxumazdan əvvəl etdiyim bəzi şeyləri xatırlatmışdı bu sətirlər. mən də məktəbdə oxuyan vaxt bəzən bildiyim sualları soruşurdum uşaqlardan. onlar mənə canla-başla izah etdiklərində üzlərindəki qürur hələ də yadımdadır. və ondan sonra onlar həmişə mənim köməyimə gəlmiş, mən də onlara yardım etmişdim.

"isa nə etməz?" bir müddət sonra qarşımıza çıxan ən düşüncəli suallardan biridir. "isa nə etmirsə, onu etmək pis insan olmaqdırmı?" deyə düşündürmüşdü məni. victorun isanın oğlu olduğunu düşünməsi, daha sonra bu fikirdən iyrənərək isanın tam əksi olmağa çalışması məni ən çox güldürən hissələrdən biri idi. digər kitablardan fərqli olaraq bu kitabın sonu olduqca sakit və əslində mənim üçün xoş bir sonla bitir. qəhrəman özüylə üzləşir və artıq travmalarını arxada qoyur. fight clubda da bir bənzəri yaşansa da, adam az qala öz götünü kəsirdi amk.*

--spoiler--

həmişəki kimi bir kitab entrymi kitabın ən sevdiyim hissələrini paylaşaraq bitirmək istəyirəm. (qeyd: kitabın yarısını yazmışam əməlli başlı*

///kitabdan notlar\\\

"tanınmış bir elektrik süpürge üreticisi 1950'lerde süpürgenin dizaynını biraz değiştirmeye çalışmıştı. süpürge hortumunun ucundan iki üç santim içeriye jilet gibi keskin bıçakları olan bir döner pervane yerleştirmişti. içeri emilen hava bıçağı döndürecek, bıçak da hortumu tıkayabilecek kumaş tiftiği, ip veya hayvan kıllrını ince ince kıyacaktı. en azından böyle olması planlanmıştı. fakat olay, penisi parçalanmış bir sürü herifin hastanelerin acil servisine koşmasıyla sonuçlanmıştı."

"gerçek şu ki, dul bir anne tarafından yetiştirilen her erkek çocuk, evli doğmuş sayılır. bilmiyorum, bence annesi ölene dek bir erkeğin hayatındakı diğer kadınların hiçbiri metres olmaktan öteye geçemez. modern oedipus hikayesinde babayı öldürüp oğula kavuşan kişi annedir. ve annenizi boşayamazsınız da. öldürmeniz de söz konusu değildir."

"seks güdümlüsü olarak yaşamak istemediğini söyleyen bu insanlara benim diyeceğim tek şey, hoş verin gitsin olur. yani hayatta seksten daha iyi ne var ki?

hiç şübheniz olmasın; en kötü oral seks bile, mesela en güzel gülü koklamaktan iyidir... en iyi günbatımını izlemekten de. ya da çocukarın kahkalarını duymaktan."

"deja vunun bir de tersi vardır. buna jamais vu denir. sürekli aynı insanlarla karşılaşıp aynı yerlere gidersiniz ama her seferinde ilk kez olmuş gibi hissedersiniz. herkes her zaman yabancıdır. hiçbir şey tanıdık gelmez."

"dünyaları parçalara ayırdık... ama parçalarla ne yapacağımızı bilmiyoruz... benim kuşağım ve her şeyi alaya alışımız dünyayı daha iyi bir yer yapmadı... vaktimizin çoğunu başkalarının yarattığı şeyleri yargılayarak geçirdiğimizden, kendimiz hiç bir şey yaratmadık."

"yani, tanrının olmadığı bir dünyada, anneler yeni tanrı değil midir? kutsal ve tecavvüz edilemez son mertebe. annelik dünyada kalan mükemmel ve büyülü mucizelerin sonuncusu değil midir? ama erkekler için imkansız olan bir mucizedir bu... zaten kadınlar iktidar bakımından daha avantajlı doğarlar. hakların eşitliğinden ancak erkeklerin çoxuk doğurabildiği gün bahsetmeye başlayabiliriz."

"keşfedilmemiş tek alan, elle tutlamayanların dünyasıdır. bunun dışındakı her şey çok sıkı örülmüştür" dedi. çok fazla kanunun içine hapsolmuş durumdayız. elle tutulmayanlar derken interneti, filmleri, müziği, hikayeleri, sanatı, dedikoduları, bilgisayar programlarını, yani gerçek olmayan her şeyi kastediyordu. sanal gerçeklikten bahsediyordu. yalandan inanılan şeylerden. kültürden. gerçekdışı şeyler, gerçeklerden daha güçlüdür. çünkü hiçbir şey sizin hayalinizdeki kadar mükemmel olamaz. çünkü sadece elle tutulmayan fikirler, mefhumlar, inanışlar ve fantaziler kalır. taşlar ufalanır. ağaçlar çürür. insanlar da maalesef ölür. fakat bir düşünce, bir rüya, bir efsane gibi aslında son derece kırılgan şeyler yaşarlar da yaşarar. eğer insanların düşünüş tarzlarını değiştirebilirsen, dedi annecik. kendilerini görmelerinin yolu bu. bunu yaparsan, insanların yaşayış biçimini de değiştirebilirsin. ve yaratabileceğin tek uzun ömürlü şey de bu olur. ayrıca neticede bize kalacak olan şeyler de sadece anılarımız, hikayelerimiz ve maceralamızdır, derdi annecik."

"denny kayayı el arabasına koyuyor ve omuz silkiyor. kafasını sallıyor ve bir elini siper edip bana bakıyor. "yardıma ihtiyacım yok" diyor. "ama istersen yardım edebilirsin". boş versene. ben ihtiyaç duyulmak istiyorum. benim birisinin hayatında vazgeçilmez olmaya ihtiyacım var. bütün bş vaktimi, egomu və dikkatimi yiyip bitirecek birine ihtiyacım var. bana bağımlı birine. karşılıklı bağımlılığa."

///kitabdan notlar\\\

bəs filmi dediyinizi eşidən kimiyəm. sikdir edin filmi. izlədiyim ən bərbad və kitabına yaraşmayan filmdir. mənim bu kitaba verdiyim xal 6/10. hər ergenin və ergen qalanların baxış açısını dəyişdirəcək bir kitabdır. şiddətlə tövsiyyə edilir. yatırım tövsiyyəsidir.*
spacex uğurla başa çatmışdır. falcon 9-lardan 2-si yerinə qayıtmış, atlantik okeanındakı roketin aqibəti haqqında heç bir məlumat verilməmişdir.

--spoiler--

don't panic!

--spoiler--
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20