lütfiyar imanov

Haqqında indiyəcən niyə heç başlıq açılmadığına təəccübləndiyim 1929-cu ildə Sabirabad'da anadan olan Azərbaycan opera müğənnisidi. 2008-ci ildə bakıda dünyasını deyişən imanov, ssri xalq artisti idi.
ay laçın'ı ən təmiz oxuyan müğənnidi fikrimcə.

(youtube: )

persepolis

1969-cu il təvəllüdlü marjane satrapi'nin iran şahının devrilməsi, qadınlara hicabın məcburi olması ve muxəliflərin susdurulması kimi mövzuları anlatan kitabıdı. yaxşı bir gələcəyi olsun deyə 14 yaşında viyanaya göndərilən marjane'nin bəzən iranlı olmaqdan utandığını bəzən də milli kimliyini mənimsədiyini görürük. yenə də, viyanada şərqli biri olaraq, iranda isə qərb görmüş biri olaraq yad hiss edir.
kitabın bir də film versiyası vardır. filmdə diqqətimi cəlb edən şeysə, satrapi fransa və ya avstriya kimi ölkələrdə olanda film rəngli olur, ama iranda olan səhnələrin tamamı ağ-qaradı.

push the sky away

Nick cavein 2013ci ildə 15-ci studiya albomu olaraq buraxdığı albomdu.
Albomdakı mahnılar, We No Who U R, Wide Lovely Eyes, Water’s Edge, Jubilee Street, Mermaids, We Real Cool, Finishing Jubilee Street, Higgs Boson Blues və Push The Sky Awaydı.

(youtube: )

(youtube: )

nick cave

10 iyulda istanbulda konserti olan 1957-ci il təvəllüdlü avstraliyalı müğənni ve ssenaristdi. 1973-cü ildən bəri 23 albom buraxıb. ən məşhurlarından bəziləri let love in, the boatman's call, push the sky awaydir. mahnılarına əlavə olaraq həyatını anlatan 20000 days on earth adlı bir film də çəkib.

güldürən qəribə yuxular

bütün dünyada neft tükənib. maşınlarda, təyyarələrdə, gəmilərdə zad qandan istifadə edilib, bəli qan. hamı neftə möhtacdı. məhz o anda ajda pekkan 1980ci ildə eurovisionda oxuduğu 'aman petrol' mahnısıyla yuxuma daxil olub. deyir 'artık sana sana sana muhtacım petrol, artık dizginlerim senin elinde petrol' sözlərini yazanda bu hadisənin baş verəcəyini bilirdik.
oyananda wtf oldum amma bir gün bir distopik bir kitab yazarsam, maşınları neft yox qanla işlətmə fikrindən istifadə edəcəm.
mahnıyı bilməyənlər ya bilib də bir dəfə daha məhv olmaq istəyənlər için;

(youtube: )

19 mart taksimdə partlayış

bu gün istanbulun ən mərkəzi yeri olan taksimdə olan partlayışdı. almaniya baş konsolluğunun dünən bu ehtimaldan xəbərdar etməyinə baxmayaraq türkiyə hökuməti bunu 'həyatınıza heç qorxmadan davam edə bilərsiz' deyərək inkar etdi.
ankara partlayışından bəri abş, almaniya və diger ölkələrin səfirliklərinin bildirişlərinə baxırıq. bəs belə mi olmalıdı? axı mən türkiyədə yaşayıb türkiyə vətəndaşı ikən təhlükəsizlik haqqında informasiya tapmaq üçün başqa ölkələri izləyirsəm bunda nesə bir səhv var. hər partlayışdan sonra gələn yayın yasağı və internet yavaşlatmasını demirəm belə. partlayış anının kamera qeydinə baxıram, küçənin solunda yürüyənlər həyatda qalırkən, sağında yürüyənlər dünyasını deyişdi ya yaralandı. insan həyatı belə ucuz və dəyərsiz olmamalıdı axı. elə bir xaos yaradıblar ki heç kim evindən çölə çıxmaq istəmir. əvvəldə analar təkcə oğullarını əsgərə göndərəndə qorxardılar ölümdən, indi çölə küçəyə hər çıxanda qorxurlar övladlarını itirməkdən. həyatımızda heç görmədiyimiz -və öldükləri için bir daha da heç görə bilməyəcəyimiz- insanlar için yas tuturuq aylardır. məsələn bu gün parkda yanımda oturan 9-10 yaşlı qız 'akmerkezde patlama olmaz dimi, annem orda çalışıyor' dedi dostuna. belə balaca uşaqların, cavanların, gənclərin, anaların, ataların, yaşlıların layiq olduğu şeylərin bunlar olduğuna inanmıram.
bir də ki, mən balacaykən hamı qorxurdu ki türkiyə irana oxşayacaq. iran kimi qadınların karaçarşaf geyindiyi, qadınların daha geridə qaldığı bir ölkə olmaqdan qorxulurdu. indi baxıram, iranın adı belə geçmir, indi oxşamaqdan qorxulan ölkələr siyahısında 1-ci sırada suriya var.

13 mart 2016 ankarada partlayış

iki gün əvvəl ölkəmdə, paytaxt ankarada baş verən hadisə. çox şey demək istəyirəm amma hansını deyim, hardan başlıyım bilmirəm. son 5-6 ay içində 3-cü terror vaqiəsidi bu. və mən hər dəfə ankaradaki dostlarıma zəng vurub 'yaşayırsan? necəsən?' deyə soruşmaqdan bezdim artıq. ölkəyi elə bir şeyə çevirdilər ki izdihamlı yerlərdə olmayanda zorlanmaqdan qorxursan, izdihamlı yerlərdə olanda partlamaqdan.
3 il əvvəl məmləkətdən istanbula ilk gələndə anam həmişə narahat olardı gec saatda çölə çıxma, tək çıxma deyə. əvvəldə anama əsəbləşirdim buna görə. baxıram heç haqqsız deyil. məsələn dünən teatra getmək istəyirdim sultanahmetdə, bomba zad olar getmə dedi yenə. bu dəfə əsəbləşə bilmədim, qadın haqqlıdı da. 21 yaşına getirənə qədər nələr çəkib övladını yetişdirir oxutdurur, sonra belə dəyərsiz bir şəkildə itirir, həzin.
bu ölkədə hər gün biriləri zorlanır, bu gün zorlanan mən deyildim amma sabah mən olmayacağımın qarantiyası yox. bu ölkədə hər gün bombalar partlayır, bu gün ölən mən deyildim amma sabah mən olmayacağımın heç bir qarantiyası yox.