Müzakirə zamanı fikirləri qırağa qoyub, şəxsə hücum etmək, müzakirəni şəxsi etmək. Söz özü də latıncadan tərcümədə "şəxsə qarşı" deməkdir. Azərbaycanda tez-tez rastlaşacağınız bir haldı. Ediləsi ən düzgün qərar bunun artıq factual bir arqument yox personal olduğunu anlamaqdır. Bu halda isə nə sizə nə də qarşınızdaki insana bir xeyir verməyəcək.
Ad hominem istifadəsinə misal:
-Siyasi islamcılıq konstitusiyaya hörmət edən hər bir şəxs tərəfindən rəğbətlə qarşılanmamalıdır. Çünki sekulyar ölkədə yaşıyırıq
-sən 9dan məktəbdən siktirmisən, savadsızsan konstitusiya nədir hardan bilirsən
Durub özüvü yoxe ayqa men konstitusiya bilmirem bilsem de bunun dediyimlə nə əlaqəsi var desən uje söhbəti budaqlandırıb sənin ali təhsilsiz olmağını müzakirə edəcəksiniz.
Ad hominem istifadəsinin əsas 4-növü var.
Tu quoue
Arqument vaxtı sən də həmçinin belə eliyirsən deyib öz davranışına xələl gətirmək cəfəngiyyatı
Circumstantial
Qabağındakı insanın vəziyyətini bildirib düşüncəsini hədəf almaq. Halbuki onun varlı olmağı, qara olmağı düşüncəsini təsir etsə də, arqumenti şəxsiləşdirir və fikrə yox şəxsə hücum edir.
Guilt by association
Bu ən gülməlisidir. Sənin fikrini kimsə müdafiə elədiyi üçün lağ eləmək. Misal müzakirə vaxtı, "(gbax: hitler) də filan şeyə inanırdı" demək. Yəni mən deyən ilə hitler razılaşır deyə mənim fikir qəbul olunmazmı olur?
Hitler həmçinin 2 2=4 dü deyir, eyfel qülləsi parisdədir deyir.
Abusive
Bunun məqsədi isə tamami ilə qarşındakını qıcıqlandırmaqdır. İlk verdiyim misal bu növ ad hominemə uyğundur. [1]