Uşağınız sizdən peçenye istəyir. Evdə bir dənə peçenye qalıb amma qırıqdı. bunu uşağa verirsiniz. uşaq qırıq peçenyəyə baxır və "bu qırıqdı" deyərək başlayır ağlamağa və özünü yerdən yerə atmağa. bu hadisə ən az iki dəfə ana-atanın başına gəlmişdir. amerikalı yazar və psixoloq aletha solter bu hadisəyə "qırıq peçenyə fenomeni" adını verib. uşağın birdən ağlamağa başlamağının səbəbi peçenyənin qırıq olması deyil. sadəcə olaraq özündə yığdığı stres və yaşadığı travmaları içindən atmaq üçün ağlamağa etiyacı var. qırıq peçenyədə körpü olur deyək.
bu situasiyada uşağın ağlamağına icazə vermək lazımdır. lap 1 saat, 2 saat ağlasın. uşağı bu halda rahat bıraxmaq lazımdı. sadəcə uşaqğın yanında olmaq və lazımdısa onu qucaqlamaq lazımdı.
aletha solter ə görə uşaqlar gün boyu birçox stres və travma yaşayır. böyüklər kimi telefonda dostuyla dərdləşmir və ya yaşadıqları travmaları ifadə edə bilmirlər. yəni stresi boşalda bilmirlər. solter ə görə 2 vacib stres boşaltma kanalı var:
1.danışmaq və gülmək
2.ağlamaq
uşaqlarda hər cür aqressiya və istənilməyən davranışların altında yatan səbəb böyüklərin bu kanalları qapatmağıdı. uşağın nə istədiyini rədd etmək yerinə onu dinləmək bu kanalları açmağa yardım edir. [1]