Etiraf edim ki, idman mövzusunda mən "havadan asılı" azarkeşəm. Basketbolu xoşlayıram, lakin iyun ayında NBA finallarına çıxana qədər "New York Knicks"ə marağım az idi. Kanada və ya Koreya komandası ən azı Dünya Çempionatının 32-lik mərhələsinə çıxmayana qədər futbola demək olar ki, maraq göstərmirəm. Ümid üçün bir səbəb olduqda komandalara azarkeşlik edirəm və onlar irəlilədikdə, istənilən azarkeş kimi sevincli və coşğulu oluram.
Mənim fasiləli azarkeşliyim əvvəllər utanc mənbəyi idi. Saxta azarkeş və ya özünü göstərən biri kimi hiss etmək və ya hiss etdirilmək asandır. Xüsusilə də "əsl", ömürlük azarkeşlərin arasındasınızsa. Lakin bu il mən "havadan asılı" azarkeşliyi kollektiv təcrübəyə qoşulmağın qanuni bir yolu kimi qəbul etməyi öyrəndim. Hər zaman mənim azarkeşlik statusumdan şikayətlənəcək və ya oyunçu tarixi haqqında üstün biliklərini nümayiş etdirməyə çalışacaq biri olsa da, insanların çoxunun sizin onlarla birlikdə qeyd etdiyinizə, yəni komandanın böyüklüyünü dərk etdiyinizə görə sadəcə xoşbəxt olduqlarını gördüm.
Kütləyə qoşulmaq həqiqətən də həyatın normal və dəyərli bir hissəsidir. Hamımız diqqətimizi nə vaxt və haraya yönəldəcəyimizə qərar vermək üçün ətrafımızdakı insanların işarələrindən istifadə edirik. Və əgər qısa bir müddət ərzində baxışımızı adətən diqqət yetirməyəcəyimiz bir idman komandasına yönəldiriksə, bu bizim haqqımızdır. Axı, idmana baxmaq psixoloji rifahımız üçün çox faydalı ola bilər – tədqiqatlar göstərir ki, buna qismən digər azarkeşlərlə birlikdə baxarkən yaranan sosial əlaqə səbəb olur. Mən xüsusilə həmfikir azarkeşlər kütləsinin gərginləşdiyi, ürəklərin birlikdə döyündüyü, komandamız qalib gələnə və biz nərilti ilə qışqırana qədər olan anları sevirəm. Bu ortaq dram və həyəcanda iştirak etmək imkanı olduqda, biz bundan istifadə etməliyik.
Digərləri ilə birlikdə idman komandasına azarkeşlik etmək, Summer Allen-in "How to Experience More Wow" (2021) adlı Psyche bələdçisinə görə, həyatınıza daha çox heyranlıq gətirə biləcək fəaliyyətlərdən biridir.
Sosial psixoloq Con Drurinin "Why Do Crowds Make Our Emotional Experiences More Intense?" (2026) adlı Psyche ideyası, azarkeş yığıncaqlarında, eləcə də digər, daha az sevincli kütlələrdə hiss etdiyiniz emosional sıçrayışı izah etməyə kömək edir.
Con Roddam Spenser Stenhoupun "Penelope" (1864) əsərindən detal. Wikipedia-nın icazəsi ilə.
Xülasə — davamını mənbədə oxuyun.
