Elm

1941: bomba onun danışığını dəyişdi, qonşuları isə onu alman bildi

Oslo bombalananda otuz yaşlı Astridin başına qəlpə dəydi. Danışmağı yenidən öyrənəndə səsi alman aksentli çıxdı. Əslində o, heç bir xarici dil danışmırdı — aksent onu dinləyənlərin beynində yaranırdı.

Sözaltı orijinal 16 August 2026
1941: bomba onun danışığını dəyişdi, qonşuları isə onu alman bildi

1941-ci il sentyabrın 6-da alman təyyarələri Oslonu bombalayırdı. Otuz yaşlı Astrid adlı qadının başının sol tərəfinə qəlpə dəydi. O, huşunu itirdi; ayılanda bədəninin sağ tərəfi iflic olmuşdu və danışa bilmirdi.

Aylar keçdi, nitqi yavaş-yavaş qayıtdı. Amma başqa cür qayıtdı. Norveçlilər onu dinləyəndə alman aksenti eşidirdilər.

Vaxt və yer nəzərə alınsın: 1941-ci il, alman işğalı altındakı Norveç. Hadisənin ən ağır tərəfi tibbi deyil, sosial idi. Qadın alman bombasından zədələnmişdi və nəticədə alman kimi səslənməyə başlamışdı. Bu işi araşdıran nevroloq Monrad-Kron 1947-ci ildə yazdığı hesabatda qeyd edir ki, o, ətrafındakılar tərəfindən yad kimi qarşılanırdı.

İndi bu vəziyyətin adı var: xarici aksent sindromu. Dünya ədəbiyyatında təsvir olunmuş hallar hələ də çox azdır — onlarla, yüzlərlə deyil.

Ən maraqlısı isə mexanizmdir, çünki adı yanlış təsəvvür yaradır.

Belə xəstələr xarici dil öyrənmir. Beyində zədə nitqin prosodiyasını pozur — yəni hecaların uzunluğunu, səsin yüksəlib-alçalmasını, vurğunun yerini. Sözlər həmin sözlərdir, qrammatika yerindədir, lüğət dəyişmir. Dəyişən yalnız ritmdir.

Sonra dinləyicinin beyni işə düşür. İnsan beyni tanımadığı ritmi boşluqda saxlamır; ona ən yaxın tanış kateqoriyanı tapır. Norveçli qulaq üçün pozulmuş norveç ritmi “alman danışığı” kimi səslənir. Başqa ölkədə eyni xəstə fransız, yaxud slavyan aksentli sayıla bilər — çünki qərar xəstədə yox, dinləyicidə verilir.

Yəni aksent xəstənin ağzında deyil. O, dinləyicinin beynində yaranır. Xəstə sadəcə fərqli ritmlə danışır; “xarici” adını qoyan qarşı tərəfdir.

Bu, aksent haqqında ümumi bir həqiqətə işarə edir. Biz aksentin danışan adamın xüsusiyyəti olduğunu düşünürük. Əslində aksent müqayisədir — həmişə kiminsə normasına nisbətən mövcuddur. Öz aksentini eşitmirsən, çünki səndə norma sənsən.

Astridin başına gələn isə bunun ən kəskin formasıdır: bir insan bir gecədə heç yerə getmədən, heç nə öyrənmədən, öz şəhərində yadelli oldu. Dəyişən onun dili deyildi — onu dinləyənlərin qulağı idi.

Bu mövzu bu saytın oxucuları tərəfindən illər əvvəl vikiyə seçilib saxlanılıb. Yaxşı seçim olub.

Mənbələr: Monrad-Kronun 1947-ci il tarixli klassik hesabatı və xarici aksent sindromu üzrə tibbi ədəbiyyatın icmalları. Astridin yaralanma tarixi 6 sentyabr 1941-dir. Qeydə alınmış hal sayı mənbədən asılı olaraq dəyişir; burada “onlarla” yazılması ehtiyatlı qiymətdir. Prosodiya izahı sahə üzrə ümumi qəbul olunmuş mövqedir.
X Telegram WhatsApp
Bütün nəşrlər