Niyə qəhvəyi yağın aktivləşdirilməsi obezliyi müalicə etmək üçün bu qədər çətindir

Məhbusun biri ilə PhD tələbəsi olan kameradaşı haqqında köhnə bir lətifə var. Məhbus qaçış planı qurmağa başlayır və ən yaxşı variant kimi tunel qazmağı seçir. Aylarla davam edən qazıntıdan sonra tunelin kifayət qədər uzun olduğunu hesablayır və azadlığa doğru qaçır. Təəssüf ki, yerin üstünə çıxanda özünü gözətçi otağının ortasında tapır. Kamerasına geri qaytarıldıqdan sonra kameradaşı, yəni PhD tələbəsi deyir: "Mən də bir müddət əvvəl eynən belə tunel qazıb çıxmağa çalışmışdım və eyni şəkildə yaxalanmışdım."

"Bəs niyə mənə demədin?" deyə məhbus heyrətlə soruşur.

"Heç kim mənfi nəticələri dərc etmir," deyə PhD tələbəsi cavab verir. (Heç vaxt bunun yaxşı lətifə olduğunu deməmişəm.)

Daha çox oxuyun: "Pitondan alınan bu metabolik molekul növbəti böyük arıqlama dərmanıdırmı?"

Hər halda, məsələ ondadır ki, müsbət nəticələri dərc etmək üçün bir həvəsləndirici amil var, uğursuzluqla nəticələnən işlərin dərc edilməsinə qarşı isə bir qərəz mövcuddur. Aydındır ki, hər ikisi elmi araşdırmanın eyni dərəcədə dəyərli hissələridir və bu, məni "Cell Metabolism" jurnalında qəhvəyi piy haqqında bu yaxınlarda dərc olunmuş bir araşdırmaya gətirib çıxarır.

Bir müddətdir ki, qəhvəyi piy piylənmənin (və digər metabolik pozğunluqların) müalicəsi üçün bir növ "müqəddəs qraal" hesab olunur. Enerji saxlayan ağ piy toxumasından fərqli olaraq, qəhvəyi piy soyuq temperaturla stimullaşdırılan bir proses vasitəsilə istilik yaratmaq üçün yağ turşularını yandırır. Hətta hava soyuq olmadıqda belə bu enerji yandırma prosesini işə salmaq, bədənimizin qan dövranından yağ turşuları və qlükozanı çəkməsinə və dolayı yolla ağ piy ehtiyatlarını azaltmasına kömək edə bilər.