Zəif Xətlər

Bir oğul, Ọkpọsị və Abakaliki boyunca evin dörd versiyasını izləyir və tanındığı adların ardınca gedir: anasının, atasının, nənə və babasının və doğumundan əvvəl ölən qardaşının adları. Nwanne Agwu tərəfindən yazılmış "Faint Lines" (Solğun Xətlər), şəxsiyyəti ana və ata xətləri, ailə fotoşəkilləri və nəsildən-nəslə keçən hekayələr vasitəsilə xəritələndirir.

İlk dəfə Isele Magazine-də dərc olunan hekayə, bizdən əvvəl gələn insanlara aid olmağın nə demək olduğunu soruşur və evi insanın gəldiyi yer kimi deyil, sevgi ilə görülmə təcrübəsi kimi yenidən təsəvvür edir.

— Raaza Jamshed, Guernica Global Spotlights üçün

Lüğətə baxırsınız və orada adın bir şeyi və ya fikri göstərən və ya müəyyən edən bir isim olduğu yazılır. Bir adı evin yerinə qoyursunuz, əvvəlcə seçmədiyiniz, lakin içində rahat ola biləcəyiniz bir dəri. İstəsəniz dəyişə biləcəyiniz bir parça. Adınız, getdiyiniz hər yerə özünüzlə apardığınız evdir. Evi valideynlərinizin ev adlandırdığı yer kimi düşünürsünüz. Bacı-qardaşlarınızın olduğu yer kimi. Aid olduğunuz yer kimi. Bir insan kimi; sevdiyiniz hər kəs bir vaxtlar sizin eviniz idi.

Evin mənasını tapmaq üçün lüğətə qaçmırsınız, çünki burada ev sadəcə bir məkandır. Onu dördə bölürsünüz.

Burada ananız burnundan selik axan bir körpədir. Bir kişi soruşur: Sən kimsən? Siz kimin övladı olduğunuzu deyirsiniz, onun ananızı tanıdığını düşünərək. Bəlkə də, o, ananızın körpə ikən ilk ağlamaq səsini də eşitmişdi. Dayılarınızın və xalalarınızın qeydiyyata alınmamış doğum illərini və nənə-babanızın heç vaxt danışmadığı hadisələri soruşduqları bu adam sizə baxır və başını tərpədir. Evini tanıyırsan, deyir. Haradan gəldiyinə bənzəyirsən.