sevərək ayrılmaq



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Təsadüfən rast gəldiyim, məni xeyli üzən, hüzünlü bir eşq hekayəsi.

    "salam.menim tanidiqim bir yaxin dostum qiz var idi. bir oqlan sevirdi 7 il bir birlerin sevdiler .telebelik illerinin her gunu bir yerde olurdular. hetda cox vaxt geceleri sahilde kecirirdiler men duwunurdumki bunlar leyli mecnundular . instutu bitirdiler her iksi milli bankda iwe duzeldiler .cox xowbext idiler. ama bir gun qiza elci gelir atasi verir. qiz oqlana diyir ama oqlan diyirki evimiz 2 otaqlidi imkan yoxdu gozle ama qiza atasigil fikrinde soruwmamiwdilar. neiseki qiz ozun asdi oldu. oqlan 1 il aqladi. 2 ci ilde xalasiqiziyla evlendi 2 uwaqida var indi.ama qizin anasi havalandi atasi infakt kecirdi. aile daqildi. bir gun oqlani gordum dedin niye bele etdin. dediki ne sevmek asan oldu ne de unutmaq. mende onunla oldum. ruhum oldu ama cismim yawayir. yeni gencler eyer sevdiyniz en cetin gununde ona arxa dayaq olmiyacaqsizsa sevmeyin."

    http://canim.az/library/index.php?id=69681
    2. mənim lənətimdir. ömrümdə birinci dəfədi ki birini bu qədər çox sevirdim.heç vaxt heç kimə qarşı bu qədər böyük hisslər bəsləməmşdim. məktəb vaxtı o qədər oğlan kimi idimki az qalırdım oğlan davalarına qarışam. sevmək vurulmaq kimi məfhumlar üumiyyətlə məndən uzaq idi.ta ki mərkəzləşmə imtananına görə direktorumuz bütün 11ci sinifləri bir yerə yığana qədər. onda vurulmaq nədi başa düşdüm.bütün məktəbi tanıyan mən necə olmuşdusa bu uşağı 11il ərzində heç vaxt görməmişdim .ən maraqlısı odu ki siniflərindəki hamını tanıyırdım ondan başqa.çox-çox başqa hisslər idi birdə ömrümdə heç kimə qarşı o cür sevgi hiss etmədim hiss etmiyəcəmdə.sonra anlaşıldıki onun da məndən xoşu gəlir ama bunu qətiyyən heç kimin yanında hiss etdirmirdi.ən çox xoşuma gələndə bu idi.çünki insanlara güvənmirdim hələ də oğlanlara.uzun sözün qsısası son zəng karnavalında mənə yaxınlaşdı.o gündən sonra iki gün cəhənnəm əzabı kimi keçdi onu yığıb yığmamağı düşüməklə .sonra fikirləşdimki əgər yığmasam bir ömür peşman olacam.yığdım.və həyatımın ən gözəl 3 ayını yaşadım .onunla görüşməyə çox vaxtım olmurdu çünki mən hazırlığa gedirdim o isə hazırlaşmırdı.yenə də çox azda olsa görüşürdük. 3 ay sonra ondan ayrıldım həm də onu dəli kimi sevərək. səbəb isə ailəm idi .ona görə yoxki onlar məcbur etti yaxud ailəmdən kimsə bilirdi.yox heç kim heç nə bilmirdi. mən özüm ayrıldım çünki o universitetə filan hazırlaşmırdı bizimkilər də nə qədər yaxşı insanılar olsalar da oxumaq onlar üçün çox önəmlidir.bir gün bunlara görə xəcalət çəkməsini utanmasının bizimkilərin qabağında gözü kölgəli olamasını istəmədim ən azından mənə görə.indi bunun üstündən 4il keçib ama ona qarşı hisslərimi bir daha onunla yaşamaq üçün çox şeyi qurban verərədim.ondan sonra başqa biriylə də sevgili oldum ayrılıqdan 1il sonra.və o insan bir zamanlar birini çox sevdiyimi bilirdi.o isə məni çox sevirdi.onunla bir müddət yaxşı olsaq da onun sadəcə bağlı idim içimdə qaynayan heç bir şey yox idi.indi elə bir həddəyəmki yenə sevdiyim birindən ayılıram . bu lənətin məni tərk edəcəyi günü böyük bir həvəslə gözləyirəm.
    edit: ümid edirəm ki hər ikisi məni bir gün bağışlayar.


sən də yaz!