musiqi məktəbi



facebook twitter əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. həyatımın 4 ilini qurban verdiyim məkan, gözəlik abidəsi olan yer. xususi ilə musiqi məktəblərinin abu havası belə insanı sakitləşdirir. 5 illik təhsilin 4 ilini getdiyim üçün heyfislənirəm, 1 ilimidə oxumuş olsaydım əlimdə diplomum var idi hazırda. solfecio, xor, piano və öz ixtisasın ( yəni seçdiyin musiqi aləti ) üzrə dərsliklər veriilir.
    solfecio musiqi dünyasının olmazsa olmazıdı hardasa musiqinin riyaziyyatı kimi bir şeydir. yəni əyər bu musiqi dünyasına atılmaq istəyən insanlar varsa qətiyyən solfecio dərsini axsatmayın əsas odur. solfecio hakkında bilgin olmasa sonun belə olar
    (youtube: )
    2. universitetə hazırlaşmaq uğruna 4-cü sinifdən sonra 7 illik fortepianonu 5 illik qarmona dəyişdiyim məkan. həyatımın ilk və bəlkə də ən yanlış qərarı olub.
    3. diplomuna sahib olduğum məkan. mənim yadımda unudulmaz xatirələrlə qalmışdır. qaranlıq və təmirsiz, rütubət qoxulu, amma yenə də ecazkar, hər otağından bir musiqi sədası eşidilən yer idi mənim məktəbim. hündür divarlarında heyranı olduğum iohann sebastian bach, mozart, beethoven, raxmaninov, üzeyir hacibəyov, çaykovski və bir çox dahilərin şəkilləri asılmış olardı. o şəkillərə baxaraq onları anlamağa çalışmaq mənim ən böyük zövqlərimdən idi. özümü həmişə böyük bir insan hesab edirdim orada. elə bir ab-havası vardı. sanki yarım səhifəlik etüd çalmaq üçün deyil, beethovenin 9-cu simfoniyasını ifa etməyə gedirdim.
    çox dəyərli müəllimləri vardı. bir gün onlar kimi piano ifa edə biləcəyimi arzu edərdim. bu sahəni daha sonra bir xobbi olaraq davam etdirməyə qərar verməklə nə qədər düz iş gördüyümü sonralar idrak etdim.. çingiz abdullayevin bir reportajını oxuyandan sonra.. deyirdi insanın bir sənəti, bir də xobbisi olmalıdır və bunları bir-birinə qatmamalıdır. minlərlə yazıçı, musiqiçi, rəssam vardır amma bunların 1-i məşhur ola bilir. məndən də isfar sarabski çıxmayacağına görə, xobbi olaraq qalması daha xeyrimə oldu.
    indilərdə ayağa düşüb çünki internet və sair kimi şeylər kəşf olunduqdan sonra daha maraq qalmayıb uşaqlarda. amma gözəl bir dövr idi o dövr. məncə tamamilə gərəkli və dünyagörüşünü, təxəyyülün inkişafını artıran, sözün həqiqi mənasında bir məktəbdir.
    4. 4-cü sinfində oxuyanda BəXtimin gətirməsilə imtahan verdiyim yer.deməli,10-11 yaşındayam.solfeciodan (musiqi nəzəriyyəsi) imtahan veririk biletlə .imtahandan çıxanlarla danışırıq.arada deyirəm ki,məN ancaq 2-ci bileti bilirəm.o asandı.bir qaqaş da bu an Nə desə yaxşıdı? -* deyir:"2-cinin kağızının arxasında peçat var ,onu götür".məN imtahana Girirəm və o kağızı götürüb imtahanımı verirəm -*
    vobşe ta maraqlı yerdir. müəllimənin barmaq səhvinə görə bir əsəri 15 Dəfə çaldırmağı da olmasa lap yaxşı olardı.
    5. Müsiqidən başım çıxmır.Ancaq Şopen,Bethoven və Motsarta qulaq asıram


sən də yaz!