5 aprel 2019 müxalifət atmacaları



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. Hal-hazırda nəinki Facebook-da, ümumiyyətlə müxalif düşərgədə aparılan əsas müzakirə. Özü də bu müzakirə atmacalarla irəlləyir. Bir tərəfdə seçkinin daha yaxşı, daha qanuni və daha dinc olacağını düşünən ilqar Məmmədov, ReAlçılar, bir tərəfdə azad toplaşma hüququndan istifadə edib inqilab etmək istəyən Əli Kərimli, AXCP və Müsavat. Bu barədə bi xeyli danışmaq olar. Hələ də bu haqda başlığın açılmaması təəccübləndirdi, açığı. Sözlüyün fikri nəsə maraqlı gəldi mənə.

    Düzəliş (1): ictimai sektor #debata hashtag-ilə iki lideri canlı debata dəvət eləyir. Maraqlı hadisələr bizi gözləyir
    Düzəliş (2): Başlıq "seçki, yoxsa mitinq?" -dən indiki başlığa dəyişdirildi.
    2. iki tərəfin sadəcə bir-birinə qulaq asmaqdan imtina etməsi nəticəsində ortaya çıxan anlaşmazlıq. Böyük ehtimal ilqar öz adının Kərimli ilə yanaşı səslənməsini istəmir deyə bunları deyir. Çünki ilqara görə kərimli xalqın gözündə loserdi, ancaq digər tərəfdən də ilqarı cəmiyyətdə tanıyan çox adam yoxdu. Kərimlinin kruqu ilqarın dediyi kimi inqilab məqsədi güdmür əslində. adamlar sadəcə deyirlər ki küçədə dinc nümayiş haqqı kimi sadə məsələləri filan təmin etmədən azad seçki alınmayacaq.
    edit: axcp solçu yox, populist və liberal-moderat milliyətçi təşkilatdır. partiyanın adındakı "xalq cəbhəsi" elə partiyanın necə populist olduğunu göstərir. sosial məsələlərə son zamanlarda üstünlük vermələrinin səbəbi də ona görədir ki, bilirlər ki bizim xalqı indiki vəziyyətdə ancaq belə məsələlərlə oyatmaq olar.
    3. istənilən halda mitinq daha doğrusu inqilabı yolla dəyişiklik ən düzgünüdür. Əvvəla, bu rejim avtoritar rejimdi, yəni diktator birindən nə dərəcədə demokratik seçki ab-havası gözləyə bilərsən ki? Realçılar deyir ki, yoxee sən get dayan yeşiyin üstündə qoyma səsini oğurlasınlar. Özüm şəxsən 2010-cu ildə seçkilərdə müşahidəçi qismində iştirak eləmişəm. Müdaxilə olunur, qaçınılmazdı. Şikayət də etmək istəyəndə bayıra çıxardırlar. Xub. Tutaq ki, ilqar deyən oldu, parlament seçkilərinə xalq olaraq getdik. 125 namizəd, seçkicilik qabiliyyətinə malik əhali 2-3 milyon 125 məntəqə 500 namizəd falan. iri şəhərlərdə ola bilsin, əhali biraz diri davransın, müdaxilələri çəksin, paylaşsın sosial şəbəkələrdə, bəs rayonlar? Ordakı qohumluq, tanışlıq münasibətləri daha dərindi, müdaxiləsiz də tapşırılmış adamlar seçiləcək. Həm məqsəd sistemi dəyişmək deyil? Sistemdə yer alsan nolacaq? Təsəvvür elə, maşın uçuruma gedir, biz istiqaməti dəyişmək istəyirik. Bunun üçün gərək şoferi maşından vurub tullayasan, sonra sükanı istədiyin yönə çevirə biləsən. Maşında otursan, nə dəyişəcək ki? Bu proses inanın prezident seçkilərində də davam edəcək. 500 minə yaxın dövlət işcisi var elə bunlar prezidentə səs versə bəs edir. Ən optimal variantda belə ilqar, Əli Kərimli və digərləri hətta koalisiyan yaradıb tək namizədlə getsələr belə yenə ilham qazanacaq. Parlament seçkiləri ciddidən mənasızdır bundan sonra. Çünki istənilən halda, prezident parlamenti buraxa bilər və onun qərarlarıni ləğv etmək səlahiyyəti var.
    Gələk inqilabı yolla çevrilişə. Bu halda uğurlu ola bilər ki, bütün müxalifət tutduğu mövqeyindən asılı olmayaraq camaatı meydana səsləsinlər və 2003-dən fərqli olaraq isa Qəmbər kimi atıb qaçmasınlar, dişə-dişə, gözə-göz. Hakimiyyət əlbəttə idarəni xoşluqla verməyəcək, silahlı müdaxilə də olma ehtimalı var. Əsas polisi və hərbini ələ almaqdır ki, bir lider çıxıb inandırmalıdır ki, "iman silahı götür keç, biz tərəfə". Uğurlu çevrilişdən sonra keçid höküməti qurulmalıdır ki, zurnanın zırt dediyi məhz buradır. Səbəb isə sadə:Hər kəs, özü prezident olmaq istəyir. Məhz ona görə, müxalif qüvvələr birləşmir. Realçılar ümumiyyətlə soft keçid istəyir, bir növ qurbansız, bu utopiyadır, gərək gözləyəsən, hakimiyyətdəkilər hamsı qırılsın. "Tələsən yerimiz yoxdur" sözü ona işarədir. Birdəki, Erkin qədirli özü də demişdi ki, hələ təcrübə toplamalıyıq. Deyilmək istənilən fikir burda təcrübə deyil, ona qalsa heç kim prezidentlik praktikası keçmir. idarəetmə bənzərsiz bir şeydir, eynisinin təkrarı olsaydı, hər kəs idarə edə bilərdi. Sadəcə, realın qüvvəsi azdır ola bilsin. Tam səmimi Realdan nəsə gözləmək bugünün şərtləri altında şirin xülyadan başqa bir şey deyil. O şəxslərin hər biri ilə rəsmi dövlət tədbirlərində olmuşam, fərdi insan olaraq, əlbəttə ki, gözəl insandırlar, amma türklər demiş liderlik vasfı yok. Qaldı ki, Əli Kərimliyə, gözəl bir məsəlimiz var bir kobud səslənsə də "hürən it qapmaz". Əli Kərimli hələ mitinqə icazə ala bilmir. Sadəcə çıxır bağır var elə. Çıxın milləti tökün Azadlıq meydanına- ya vəlvədən ya zəlzələdən. Müxalifətin ən böyük problemi vahid ideologiyaya sahib olmamaqdır. Əvvəl ideologiya olmalıdır ki, insanlar nə üçün və niyə mübarizə apardıqlarını bilsinlər.
    4. bir neçə söz də aktual həştaqla bağlı. Birincisi Real sağçıdır, yəni sarayda şaha meyilli dəstə. indiki halda şah da bəlli. AXCP isə solçu xalqa yaxın. Əli Kərimli xalqa gün ağlayıb, ya ağlayacaq demirəm və iddia eləmirəm ki, Real və ya AXCP ilham Əliyevi aşkar da və ya gizlin də dəstəkləyir, amma görünən odur ki, indiki halda bu hökumətdən bu qədər "yumşalmağı" ağız dolusu tərifləmək suallar da doğurur. Bəlkə də indiki halda Real hakimiyyətlə kompromisə getmək istəyir, Erkinin yazılarında daim sezilir bu, xüsusən de son zamanlar, "ölkə dəyişir", " hakimiyyət içdən dəyişiləcək", " dəyişiklik küçədə yox, masa arxasında olacaq" buna misaldır. Yenə də udan ilham Əliyevdi, hər iki düşmənini bir-birinə qırdırır, özü qalıb qıraqda. Bir də son, olaraq unutmaq olmaz ki, ilqar da qərbi Azərbaycandandır. Hakimiyyətdən narazı qalan qərbi azərbaycanlılar da ona dəstəkdilər. Bir də Əli insanov faktı var, necə deyərlər yerazların ağsaqqalı. Ona olan dəstək, və onun sahib olduğu potensial resurs hal-hazırda heç bir müxalif cəbhədə yoxdur. Yoxsa, adam çıxan kimi deməzdi ki, görək kim kimə qoşulacaq.
    Qeyd: Nə yerlibazlığın, nə də hər hansısa müxalif partiyanın və ya "pan" ideologiyasının tərəfdarı deyiləm, sadəcə müşahidə etdiklərimi söz əhli ilə paylaşdım. Necə deyərlər, müəllifin fikirləri ilə redaktənin fikirləri uyğunlaşmaya bilər.
    5. Realın sağ meyilli olması fikiri ilə tam da razı deyiləm. Realın təklif etdiyi üç qanunvericilik təşəbbüsündən ikisi - kreditlərlə və dövlət təhsili ilə bağlı olanlar daha çox sol meyilli və bir növ xalqın etimadını qazanmaq üçün atılmış addımlar təəssüratı yaradır.
    6. (bax: sevgi yoxsa ehtiras?)
    odnoklassikdə politik diskaşnları sevən gəlinlərin inboxuna yazmaq üçün qəşəy açılışdır.
    xaım, seçki yoxsa mitinq?
    başlığın əvvəlki adı "seçki yoxsa mitinq" idi
    7. Axcp-nin solçu olduğunu öyrəndiyim versus.
    8. 2-3 il əvvəl "ilham Əliyev döyər, yoxsa Əli Kərimli və ya ilqar Məmmədov" yanaşması var idisə, indi "seçki yaxşıdır, yoxsa mitinq" yanaşması müzakirə mövzusudur. Bu siyasi mübarizədə inkişafa doğru bir addımdır.
    Debat da olacaq, narahat olmayın. Dediyim kimi, hər şeyin bir yolu var.
    istinad link
    9. debatın müxalif-müxalif arasında yox, müxalif-iqtidar arasında olması tərəfdarlarındanam. müxalifət bir blok olmalıdı ki, bu iqtidara təsir edə bilsin. əks təqdirdə, istəyir 2 yox, 12 müxalif partiya olsun, birləşmədiyi müddətcə heç bir dəyişiklikdən söz gedə bilməyəcək.
    Gəlim digər nüansa. son dönəm respublikaçı alternativin səlahiyyətli nümayəndələri (başda da erkin qədirli olmaqla) hökümətin reformasiyaya getdiyi barədə ağızdolusu status yazırlar. bunun da özlərinin etdiyini bəyan edirlər. mənə qaranlıq qalan məqam isə partiyanın hələ də hakimiyyətə gəlmək üçün dəyərli bir məqsədlərinin olmamasıdır. anlayıram, adamın xaricə çıxışı yoxdur. hətta bəzi halda ölkə daxilində belə yerdəyişməsinə icazə verilmir. məgər o partiyanın digər səlahiyyətli nümayəndələri ölkəni qarış-qarış gəzərək ölkə əhalisini partiyaları barədə məlumatlandıra bilməz? özləri üçün bir şüar, bir deviz, bir reklam çarxı hazırlaya bilməz?
    Ümidvaram ki, partiyanın gələcək planları arasında saydıqlarım var. bunlar olmadıqca, istəyir 100000 nəfərlik mitinqlər olsun. insanlar məhsul stadionundan fərqli məkan seçsinlər. heç bir müsbət dəyişiklik sezilməyəcək.
    10. Realın batan dişinin olmamasının bir neçə səbəbi var. Əvvəla insan resursu. Partiya tərəfdarları azdı. idarə heyətini belə biz əzbər bilirik, ilqar, Erkin, Azər, Natiq, Altay və bir də cavan oğlan, Rəsul Cəfərov, səhv etmirəmsə. Ancaq sosial şəbəkələr üzərindən fəaliyyəti var. Klassik yolla fəaliyyəti demək olar ki azdır. Rayonlarda dayaqları demək olar ki, yox səviyyəsindədir. Bugün istənilən rayonda sorğu aparın, orta və yaşlı nəsil birinci isa Qəmbər, Əli Kərimli, Etibar Məmmədovun adını çəkəcək. Digər məsələ, maddi resursdu. Maddi resurs olmadan, təşkilatı məsələləri həll etmək olmaz. Cəmiyyətimiz maddi dəyərlərə çox önəm verir. Adama deyərlər, sən özün bizə gün ağlamaq istəyirsən, hələ sən birinci öz vəziyyətini düzəlt. Ona görə istənilən müxalif cəbhə indiki iqtidara uduzur, çünki iqtidar nəinki daxildən baş qaldıran qüvvələri, hətta xarici qüvvələri belə susdura bilir, ağızlarına atır bir tikə vəsəllam. Azərbaycan, Avropada caviar diplomacy üzrə tanınır, sadəcə bu sözü google search edin, nə demək istdəyimi əyani şəkildə görəcəksiz. Bəs, maddi məsələni necə həll etmək olar? Birincisi, üzvlük haqqı ilə və ya ianələr vasitəsilə. Bu zaman, Real həm tərəfdaş qazanır, həm də maddi baza güclənir, çıxıb aylıq hesabat da verə bilər ki, bu da nəticədə ona bonus xal gətirəcək. Xalq deyəcək ki, aha irəliləyiş var. Digər mənbə isə, qərbdən gələn dəstəkdir. Heç kimə sirr deyil ki, ilqar özü elə, Mərkəzi Avropa unisini bitirib (CEU) rəhbəri Soros. nəsə dedi bu açar söz? Soros, inqilab, dəyişiklik bu sözlər az qala bir yerdə qeyd olunur. Mütləq ki, qərbdən maddi dəstək gəlir. Qərb əlaqələri Realın digər müxalif partiyalara baxanda daha yaxşıdır. Bəs, AXCP necə maddi tələbatlarını qarşılayır? Qərbdə siyasi sığınacaq almaq istəyənlərə köhnə tarixli partiya üzvlüyü satır, özü də yüksək qiymətə. Elə bilirsiz, hər mitinq sadəcə hakimiyyətə qarşı yönəlib? adi bir vətəndaş, gedir məhsul stadionunda polisin yanında bir iki şəkil, plakat və partbilet də hazır, vəsəllam, avropaya yol göründü. Üçüncüsü, ideologiya. ideologiya baxımından, Real 2007-ci ilin Türkiyədəki siyasi səhnəni sadəcə və sadəcə copy paste edib. Bayrağı CHP bayrağı düşüncə tərzi aşağı yuxarı eyni, siyasi sistem parlamentli siyasi sistem, prezident 7 illiyə seçilir. Ölkə inzibati baxımından, ellərə bölünür, Türkiyədə il, daha kiçik inzibati ərazi vahidi obalar. Mahallarda ağsaqqal şurası. Bakı şəhəri dəyişir olur, olur Bakı Şəhər Böyük Bələdiyyəsi (iStanbul Şəhər Böyük Bələdiyyəsi). Cumhuriyyət sözü qayıdır. Yəqin ki, fərqinə varmısız, realın ideoloqu sayılan Erkin Qədirli demək olar ki, hər statusunda yerli yersiz türk sözlərindən istifadə edir. Qutlu(mübarək), dış (xarici), başqan (sədr), örnək (misal). Başımız bir dəfə, parlamentli idarə etmənin və cumhuriyyət sevdasının 1918-də bəlasın çəkib. Mən, respublikasmızın əsasını qoyan kişilərə sonsuz rəğbətim var və ruhları qarşısında baş əyirəm. Amma və lakin tənqid olunmalı tərəfləri də var. Əvvəla parlamentli idarə etmə ona görə bizim sistemə yaramır ki, bizim cəmiyyət hərəkətdən çox danışmağı sevirik. Özü də bizdəkinin adı Məclis, parlament də fransızcadan parler sözündən (danışmaq anlamında). Bəhh, bu tam da bizə görə bir işdir ki. Danışaq yoxe, çərənləyək də gecə-gündüz. Bizə istənilən halda prezident idarəçiliyi yarayır. Əmr verilsin, işləyək. Biz hələ də ata sözünə bağlı cəmiyyətik. Nə qədər inkar etsək də ailəmizdə atamızın, cəmiyyətdə ağır söz sahiblərinin sözü ötkəm olur. Xarizma yəni. AXCP isə bildiyim qədər türkçülüyün digər qanadı olan turançılığa meyillidir. Bu ideologiya da praktikdə özünü doğrultmayıb. 90cı illəri burda təkrarən danışan deyiləm, çoxumuz bilirik. Hələ o vaxtı partiya adı yaranda Xalq yoxsa Halk partiyası olsun məsələsi də var idi. indi də qalıb deyəsən AHCP versiyası yəni. istənilən halda, hər hansı pan ideologiyaya meyllənmək olmaz. O zaman digər sual, din necə olsun? ən ideal variant, dinin institutlaşmasıdır. Necəsini başqa zaman yazaram. Sonda onu demək istəyirəm ki, əmimiz (Türkiyə) bizə nə qədər doğma olsa da, bir ata (Azərbaycan) deyil. Öz yolumuz, öz dəsti xəttimiz olmadır. Necə deyərlər: "kişi öləndə də gərək öz kölgəsində ölə!"


sən də yaz!