günün ən sevilən vaxtı



əjdaha lazımdı   izlə   lələ   mən   googllalink

    1. bu sifarişi verən: benedictus
    Evde heç kim yoxdu. Öz xoşunla yuxudan oyanirsan, metbexe keçib, dünenden qalmiş çayin üstüne qaynar suyu töküb, bir parça şirniyyatla gelirsen uzanliğin yere, gele gele çaydan bir iki qurtum içib, fincani şkafin üstune qoyub, elini telefonu goturub, heç bir bildirişe baxmadan, internetde firlanirsan. Ve s.
    Bax bu möhteşem hissdi.
    2. Sübh tezdən. Havanın daha qaranlıq olman vaxtı. Bilmirsən, səhərdir yoxsa axşam. Küçədə süpürgənin asfalta sürtülmə səsində başqa səs çıxmır. Bu səsi başqa heç yerdə eşitməyəcəm.

    iki-üç ayda bir həftə yuxu saatlarım tərsinə çevrilir. Bu epizodlar 6-7 ildir davam edir. Artıq öyrəşsəm də hələ də üstümə bir hüzn çökür.
    3. Kənddə və ya rayonda həyət evində qalmış olanlar yaxşı bilərlər. Uşaq vaxtı hər yay tətilində rayona gedərdik. Həyət evində nahar yeməyinə qədər bağ-bağça işləri görülür ( mən yatırdım təbii ki), nahar samovar çayının ətrafında söhbətə oturulur, nahar çörəyi yeyilir. Samovarda suyu qızdırmaq üçün odun filan qırılır. Nahar yeməyindən sonra ya hamı bir tərəfdə yatır, ya da qadınlar oturub kənddə tanımadığım biri haqqında qeybət edirlər, mən də oturub həvəslə onlara qulaq asıram. Bəzən elə şeylər eşidirəm ki, ağzım açıq qalır. Nahardan sonra hava biraz sərinləyir, biz uşaqlar da ya həyətə düşüb məhlədəki uşaqlarla futbol oynayırıq (mən pox kimi oynayıram), ya da evdə qalıb bağçanın suvarılmasına kömək edirik.
    Həmin zamanlar isə günün ən sevdiyim vaxtı axşam saatları olub. Çox zaman qaranlıq düşməmişdən biraz əvvəl dağın başına çıxıb günəşin batışını seyr edirdik, bəzən də ucadan oxunan azan məhlədəki oyunumuzun bitdiyini və evə qayıtmaq vaxtının gəldiyini işarə edirdi. Hətta bəzən güclü bir yağış da yağardı, göy üzü qıpqırmızı olardı.

    Axşam yeməyi yeyiləndən sonra qarpız kəsilir, yenə hər kəs bir süfrə arxasında əyləşib söhbət edirdi. Həmin vaxtlar cartoon networkdən babat cizgi filmlər verilirdi (indiki kimi yox). Mən isə söhbətlərə qulaq asmaq və cizgi film izləmək arasında qalırdım hər zaman. Bəzən söhbətlər o qədər maraqlı olurdu ki, cizgi filmi tamam unudurdum. Bəzən eyni süfrədə oturanlar nədə isə razılaşmır, 2 ayrı qrupa ayrılıb həmin fikirləri alovlu şəkildə müdafiə edirdilər. Onların debatını izləmək isə mənə ləzzət edirdi. Danışalan mövzunun nə olduğunu anlamasam belə. Axşam isə yerdə döşək salınır və hərə öz otağına çəkilib yatırdı.

    O zamanlar günün hər saatı mənə ayrı cür xoş gəlirdi. Tətil heç zaman bitməsin istəyirdim. Uzun zamandır ki, rayona getmirdim, keçən ilə qədər. Uşaqlığımda daddığım o hissi yenidən yaşayacağımı zənn edirdim. Amma heç nə qoyub getdiyim kimi deyildi. Ölənlər ölmüş, qalanlar sakitləşmiş, ruhsuzlaşmışdı. Bir vaxtlar barmağımızı kəsib üst üstə qoyub qan qardaşı olduğum dostlar belə yox idi artıq, məhlənin ortasında havası enmiş bir top qalmışdı sadəcə. Kölgəsində dincəldiyimiz sərv ağacını da kəsmişdilər, öz yerində quru bir kötük qoyub getmişdi. Hətta bağçada tut belə yetişmirdi artıq. Uşaqlıqda yaşadığım o hissləri təkrar yaşamaq üçün çox şeydən keçərdim doğrusu. Amma bəzi şeylərin ömrü qısa olurmuş.
    4. Sübh və gecə bütöv Ay zenitdə olarkən .
    5. Məşğələ vaxtı dərs oxumaq üçün hər gün səhər dörddə və ya beşin yarısı yuxudan oyanırdım. Duran kimi ilk işim əl-üzümü yumadan pəncərə qarşısına və eyvana çıxmaq idi. Havanın təmizliyi nəyə desən, dəyərdi. Səssizlik, qaranlıq, aydın hava o dönəmdə mənə lazım olan hər şeyi ehtiva edirdi.
    6. Gecə. Çünki hamı yatır ev sakit olur. Səs zad yox. Həyətdə işığı yandırıb telefonla mahnlya qulaq asırsan. Evdə məndən başqa 2 balaca dəcəl oğlan uşağı olduğu üçün səhər və günorta səs-küydən adamın başı ağrıyır. Üstəlik analarının da ciy səsi mazgi xərəb eliyir. Bir müddət sonra insan səsinə qarşı adam həssas olur. insansız yer axtarırsan. Gecə bunun üçün əlverişli olur


sən də yaz!