nuri bilge ceylan


facebook twitter əjdaha lazımdı   googllalink
1 2 »

    1. türklərin tarkovskisi olmaq istəyən yapmacığı.
    2. -- sitat --
    Biri ölür üzülmezsiniz, sonra sandalyeye asılı hırkasını görürsünüz, o hırkanın duruşu kalbinize oturur.

    -- sitat --
    3. filmlərinin overrated olduğunu düşündüyüm rejissor. ok, fərqli baxış tərzi var, amma filmləri də bu fərqliliyin eynisi üzərində qurulub. ümumən uzak, bir zamanlar anadoluda, üç maymun yaxşı filmlərdir.

    şəxsi fikrimdir.
    5. aldığı mükafatı türkiyədə il ərzində ölən gənclərə və somadakı hadisələrə həsr edən rejissor. filmə baxmadığım üçün nəsə deyə bilməyəcəm. hər halda böyük uğurdu. təbrik edirik.
    6. bizdən də bir nuri çıxsa, cannesdən prezidentə salam göndərsə. digər sənətçilərdən fərqli olaraq iqtidara yaltaqlanmamışdır nuri. cannes mükafatını alıb, istifa et demişdir.
    7. bu adresdən cannes mükafatı sonrası müsahibəsini izləyə bilərsiniz, həmçinin oyunçuların da. nuri arasıra she yerinə he falan desə də haluk bilginerin ilniliscəsi görülməyə dəyər, onsuz da səs tonu əjdahadır, üstünə bir də ingiliscə vəhşi alınır;
    http://www.youtube.com/watch?v=Sah_29qMHH0 link
    8. yasujiro ozuandrey tarkovskidən təsirlənən, bir neçə cəhddən sonra, nəhayət ki, kann festivalında palme doru qazanan türk kinorejissor. ilk filmlərində daha çox öz qohumları-tanışları ilə işləsə də, sonradan kontingenti daha da professionallaşdırır. 19 il ərzində 1-i qısa, 7-si tam olmaqla film çəkir və canlı kino əfsanəsinə çevrilir. türkiyə rejissorlarından sevdiyim 2 rejissordan biridir. digəri zeki demirkubuz. yeri gəlmişkən, bu 2 rejissor arasında, səhv eləmirəmsə, üç maymun filmi üstündə mübahisə yaranıb. hələ də küsülüdülər
    9. Filmlərində rus ədəbiyyatının, əsasən də Çexovun təsiri yüksək dozda hiss olunur. Bu il palma budağı illərin zəhməti olaraq təqdim olundu mənim fikrimcə, layiqdir
    10. michel foucault ifadə edir ki: bir cəmiyyət qurduğu/planladığı xəyallarından anlaşılır. bu düsturla o cəmiyyətin tarixini, bugününü, sabahını təxmin etmək mümkünləşir.
    razıyam, indi haqqında danışacaqlarım ümumilləşdirməyə girəcək, lakin bundan qaça bilməzdim: məsələ burasındadır ki mən azərbaycanda böyümüşəm və böyüdüyüm illərdə, o torpaqları tərk etdiyim illərdə bizim cəmiyyət olaraq heç bir xəyalımız yox idi.
    xəyalları olmayan cəmiyyətlərin isə, onlardan biraz böyük xəyallara sahib cəmiyyətlərə qarşı simpatiyası yaranır.
    kiçik ölkədə doğulmuşduq və türkiyənin xəyallarına maraqlı idik. istər mahnı yarışmalarında, istər onların çəkdiyi serillarda, istərsə də dünya çempionatında qazandıqları üçüncülük üçün, onların yerinə də artqlamasıyla sevinirdik. klublarına hələ də azərkeşlik etməyimiz buna ən incə sübut sayılmır?
    sonra zamanla hər şey dəyişdi, bütün daşlar yerinə oturdu. fərdləşdik. kozmopolit kimi fikirləşməyə başladıq. artıq kollektivlərin zövqləri deyil, fərd olaraq bizim zövqlərimiz qabarmağa başlamışdı.
    və fərd və zövq əlaqələri olaraq, uşaqlığımızla hesablaşmağın vaxtı 2014cü il sayılırdı. nuri bilge ceylan-ın uğuruna sevinənlər, əslində uşaqlıq xəyallarınamı, yoxsa zövqlərinin böyümələrinəmi daha yaxındırlar?
    bilmirəm, mən ikincilərdənəm.

    nuri, tək, səssiz, çexov hekayələrində rastlaşmaq ehtimalınız yüksək, film rejissorudur. uzun illərdir film çəkir, uzun illərdir filmlərində səhvlərə yol verir və uzun illərdir insan həyatlarından parçaları göstərir.
    düzdür, digər filmlərini yetəri qədər bəyənməsəm də, winter sleep sanki, yaşadıqlarımı uzaqlara aparacaq.
1 2 »


sən də yaz!