@105739 o balaca uşağı tutub divara çırpıb acını gösdərtmədən, soyuqanlıqla öldürəcəyin zamana kimi olmayacaq-alınmayacaq. nə xoşbəxtəsnki alınmır, olmur - bunlar nemətlərindir zamanında fərqində olmaq barəsində düşünməyə cəhd elə. sadəcə cəhd elə düşünməyə ehtiyac yoxdur.

@105734 əhsən, tamami ilə eyni fikirdəyik. sadəcə bir qeyd əlavə edim, düşünməyə çox zaman ayıran , özünü düşünəbilmənin təməl fərqində olma səviyyəsinə çatdıra bilən insanın, müəyyən zamandan sonra hadisəyə olan reaksiyası yalnız bir formada olur. çünki kainatdakı hər şey daim dəyişilir bunu ibtidai anlayışla standart olaraq insan əvvəl yaxşı olan sonra şit (əksi) tanımı ilə qəbullanır. mənim fikrimcə məsələ hadisələrin fərqliyinin təsvirini, tanımını ilk öncə özlüyümüzdə düz düşüncə ilə dəyərləndirməmizdədir, daha doğrusu "mən bu barədə düşünürəmmi"ni düşünə bilməkdədir. ram zəif, ana plata hesablama aparmır videokartımın səsindən günəşim batıb

@105738 aə

@105733 mən 2 yox deyərdim 2000 xislət yatır. xislətindən, bicliyindən, gizlətdiyindən asılı olmayaraq bütün xarakterik çizgilər üzdə, simada "kodlaşdırılıbdı". 3-cü gözü açılanlar üçün bütün məlumatlar çox sadə şəkildə əlçatan və çılpaqdır.

@105731 şəxslərlə bağlı dəyişir. misal, mənim elə bir xüsusiyyətim (tanrı vergisi) varki hər hansı bir insanın ilk görüşdən necə bir insan (yaxşı-pis niyyətli) olduğunu hiss edə bilirəm. tərif kimi çıxmasın bu yaşıma kimi yanıldığımı xatırlamıram. amma sözün əsl mənasında tanımaq - bu anlamda elə bir konkret ya təqribi zaman ola bilməz bu bağlıdır insanın ilk öncə özünü tapıb, tanıyıb tanımağından... bu yerdə Mevlana deyibi ki: insanları tanımak dənizləri stəkanla boşaltmaqdan daha çətindir. stəkan nə əlaqə sirr bundadır)