Vaxt var idi ibtidai sinifde usaq idim. Qışın soyuğunda idik. atam məktəbə aparanda ön oturacaqda qızan yerdə oturardım. Əllərimi alta qoyub istiləşdirərdim. Atam motor qızana kimi çöldə gözləyərdi, siqaret çəkərdi. Çəkib qutarandan sonra maşına minərdi. Mənsə anamın gecə 10 dəfə soruşduğu dərsdə danışacağım şeirin bəndlərini əzbərləyər, şüşənin buğunda şəkillər çəkər ya da çantamda iş dəftərinin olub olmadığını yoxlayardım. Bir az fikirləşsəm bağçada ikinci boşqab ayran aşı istəməyə utandığım da ağlıma gəlir.
Uşaqlıq dünən kimi yadımdaykən böyüdüyünü dərk etmir, bəzən də dərk etmək istəmir insan. Məncə mən hələ də o ikinci boşqabı gözləyən uşağam
Hələ də məktəb həyətində hamının valideyni gəlib öz valideyni gəlməyən uşağam