@121572 @121577 Mövzuya çox kənardan daxil olacam, amma bu yazıları görəndə bir anlıq əvvəlki özümü gördüm deyə əlimi saxlaya bilmədim.
Ümumiyyətlə, birinci oradan başlamaq lazımdı ki, münasibət 2 nəfərlikdi və o 2 nəfərlik şeyə ayaq uydurmağı bacarmayana qədər dünyanın ən mükəmməl münasibəti belə bir yerdən sonra insana sıxıcı, qəribə gəlməyə başlayır. Çünki tək fərd olmağa çalışırsan, özün olmağa çalışırsan, “biz” olmağa çalışmırsan.
Məsələ də elə burdadı. Biri ilə vaxt keçirmək, eyni duyğuları bölüşmək “biz olmaq” deyil. Bu, bu qədər bəsit bir şey deyil mənim fikrimcə.
Və mənə görə münasibətlərin təməlində, yaxşı münasibətlərin təməlində bəsit görünən, hamının dilinə yatmış, amma hər 5 nəfərdən 6-sının nə olduğunu doğru-düzgün anlamadığı şeylər var. insan gərək həqiqətən özü olmağı bacarsın. Bu heç asan bir şey deyil. Çünki həm dürüstlük, həm güvən, həm də zaman tələb edir.
Güvən məsələsi də elədi ki, gərək biraz insan tanıya biləsən, bir insanın qəlbini görə biləsən. Sadəcə güvənməyi seçməklə olmur o iş. insan nəyə görə, niyə güvəndiyini sorğulamalıdı.
Münasibətlər duyğuyla yaşanır, amma o duyğuları bir yerdə məntiq seçməlidi. iki insanın həyata baxış açısı hardasa bir nöqtədə kəsişmədikcə və eyni yolda eyni addımlarla getmədikcə, o münasibətdə sevgi yetərsiz qalacaq. Çünki sevgi elə sabit qalan bir şey deyil.
Həyat kitab, roman, film deyil. iki insan bir-birinin həqiqətən yaxşılığını istəmədikcə, həqiqətən bir-birləri üçün əmək vermədikcə, eyni məxrəcə gəlməyi bacarmadıqca, o sevgi zamanla mənfi duyğulara çevrilir.
insanlar çox zaman nədənsə sevgini ancaq xoş sözlər, toz-pembe buludlar, full romantika hesab edir. Amma insanoğlunun günlük yaşantısı bu deyil. Reallıqları gözardı edilərək yaşanan hər münasibət özündə bir çatlaq yaradır, sonra da yarım qalmış hekayələrə çevrilir.
Həqiqi sevgi sənə əksik, mənfi tərəflərini iliklərinə qədər hiss etdirəcək, daha yaxşı bir insan olmağa təşviq edəcək, həyata fərqli pəncərələrdən baxmağı öyrədəcək.
Və bu həyat elə bir şeydi ki, tək yaşanıla bilər. Amma tək yaşamağı, yalnızlığı həqiqətən dadmayan bir insan üçün bu sadəcə dram eləməlik, çatlaq özgüvən və qorxuların altını doldurmaq üçün uydurulmuş bir şeydi. insan öz təbiətinə qarşı çıxa bilməz.
Sadəcə hər şeyin qəlizləşdiyi, insanın özünü belə doğru-düzgün dinləyə bilmədiyi, anlaya bilmədiyi bir dünyada bir başqasını dinləyib anlayıb uğurlu bir münasibət qura bilmək də hər yiğidin harcı deyil. Ona görə günün sonunda hərkəs təkliyi gücün simvolu kimi göstərir münasibəti olan ailəsi olan bir insan sosial mediada falan sanki bu onun ayağına bağ imiş kimi nümayiş etdirilir

@121572 teklik bir yere qeder yaxsidie, gunun sonunda insan sosial varligdir mence