#194342 əslində burada - @116170 çatdırmaq istədiklərim daha əvvəl belə romantik tərzdə ifadə edilibmiş sözlükdə...



mesaj @123172 1 ♥
10:08

#398022 – ona görə də insana sitayiş edəcəyik! ona pərəstiş edəcəyik! ona tapınacağıq! daim heyranlıq duyacağıq! onun ehtişamı qarşısında daim heyrətlərə qərq olacağıq, nəinki başımızın üzərindəki ulduzlu səmanın, yaxud da ki, içimizdəki əxlaqi qanununun!
mesaj @118239 ♡
06:59

#350465 tarixə deterministik olaraq baxsaq, həqiqətən də, çox böyük əmlinliklə deyə bilərəm ki, bunu tam "olmasaydı olmazdık" şəklində xarakterizə etməsəm belə, söz6 platformasının hazırkı dildə faəliyyət göstərməsində elə birbaşa mirzə cəlil başda olmaqla molla nəsrəddinçilərin və onların yazı üslubunun da çox və həddindən artıq dərəcədə çox böyük rolu var, igidi öldür ancaq haqqını yemə -*
mesaj @116171 5 ♥
09:39

#350465 burada səsləndirilən bir fikir - "insan tanımadığı görmədiyi insanı nə qədər sevərmiş" xüsusilə məni dərin ancaq hazırda sınıq-salxaq şəkildə yazıb ifadə edəcəyim, ancaq daha da inkişaf etdirilməli və təkrar-tənqidlə düzəliş eidlməli olan bu fikirlərə qərq etdi. həqiqətən də şifahi cəmiyyətdə yaşamış olsaydıq, ki xx əsrdən əvvəl biz də daxil olmaqla dünyanın böyük bir əksəriyyəti bu vəziyyətdə idi, bu ritorik arqumentdən çıxan nəticə doğru idi. şifahi cəmiyyət budur ki, fərdlərinin böyük əksəriyyəti nə oxuya və nə də yaza bilir, bu cəmiyyətdə hələ də kütləvi kitab çapı və mətbuat mövcud deyildir. belə olan halda bu insanlar arasında əsas kommunikasiya vasitəsi danışıqdır, nitqdir, məlumatı qəbul edən vasitə isə qulaqdır, nəinki göz, yeni informasiya daha çox qulaq vasitəsilə əldə edilir nəinki göz. əlavə olaraq, məlumat lokal xarakrer daşıyır, məkanda çox kiçik bir nöqtəyə sıxışdırılıb, bir qəsəbəyə və yaxud bir şəhərin içində baş verənlərdən maksimum məlumatlı ola bilərsən, bugünkü interneti, televiziyanı və radionu hələ nəzərə almıram, qəzet ya jurnal olmayan yerdə, uzaq yerlərdən də məlumatı ancaq həmin uzaq məmləkətlərdən o şəhərə ya kəndə kimsə gəlsə, verə bilərdi. bugün biz sinxron və eynizamanlı şəkildə dünyanın istənilən nöqtəsində baş verən hadisədən o an, xəbər tuta bilirik, sadəcə biz yox, dünyanın istənilən nöqtəsində - kəndində, şəhərində, qəsəbəsində ya səhranın ortasında durmuş şəxs eyni məlumata eyni vaxtda öyrənə bilir, beləliklə də biz fiziki məsafə məhdudiyyətlərinə malik olsaq da, ortaq abstrakt bir fəzanı bölüşə bilirik milyardlarla adamla bərabər bir şəkildə: trump'ın maduro'nu qaçırtması hal-hazırda bir çinlinin ya yaponun ya fransızız ya bir erməninin ya bir rusun ya da bir azərbaycanlının zehnində bir yeri işğal edir, və zehinlərimiz eynizamanlı bir şəkildə bir-birilə sinxronlaşıb. ancaq təsəvvür edin şifahi cəmiyyətdə bir qəsəbənin ya bir kəndin ya bir şəhərin camaatı ancaq o məntəqənin hüdudları daxilində baş verən bir şeydən maksimum xəbərdar ola bilərdi, məşədi həsən qızına toy edib, ya keçəl həmzə qıratı qaçırıb və s. uzaq yerlər isə çox mifoloji və əfsanəvi görünürdü, onlar haqqında ancaq aşıqlar vasitəsilə xəbər tutardılar, homerin ya dədə qorqudun timsalında aşıqlar o zamanın ap news ya tass ya anadolu ajansına bənzər xəbər agentlikləri kimi bir şey idilər. eyni zamanda yazıl olmayan yerdə, sən ağlına gələn bir məlumatı ancaq öz yaddaşında da saxlaya bilərdin, yazmağı bacarmayan adam istəsə də, yaddaşından qeyri bir yerdə unutmamaq istədiyi məlumatı saxlaya bilməz, (elə yeri gəlmişkən, mirzə cəlilin saqqallı uşaq hekayəsi bu mövzuya toxunur) dolayısıyla, o zamanlar nəsr yerinə nəzmin daha üstün olması bununla əlaqədar idi ki, şeir daha rahat yadda qala bilirdi, nəinki hekayə ya roman. ona görə də roman yazılı bir cəmiyyətə məxsus incəsənət növüdür şeirdən fərqli olaraq. ağsaqqal anlayışı ki hələ də bizdə güclüdür, ki bizim şifahi keçmişimizdən birbaşa xəbər verir, ona görə hörmət sahibi idilər və ona görə daim onlardan məsləhət alırdılar ki, yazıl olmayan yerdə, ən çox məlumata ən çox yaşı olan şəxslər sahib ola bilər, bugünkü bizlərdən fərqli olaraq, yazıl olan cəmiyyətlərdə isə yazmağı və oxumağı bilən 20 yaşlı uşaq, 70 yaşlı birindən daha çox və daha dərin və daha dünyagörüşlü ola bilər, ki onsuz da hazırda bunun şahidiyik. yazılı olmayan cəmiyyətdə pasport ya şəxsiyyət vəsiqəsi ola bilməz, sən o şəxsi ancaq həyatı ərzində göstərmiş oladuğu hansısa hünərə ya hansısa fiziki xüsusiyyətə, görə tanıyıb ləqəb verirdin, ona görə qədim hekayələrdəki - söhbət yazıdan bixəbər adamlardan bəhs edən hekayələrədn gedir, şəxslərin adına baxsan, soyad yoxdur, ki onsuz da, o da yazının kütləviləşməsindən sonra əmələ gələn bir şeydir, müxtəlif ləqləblərlə hekayədə adının çəkildiyini görmək olar yaxud dədə qorqud ona görə deyir ki, bir hünər göstər sənə ad qoyaq ki, insanların beyninə qazınsın ki sən kimsən. həmçinin yazı dili obyektləşdirməyi bacara bilir, yəni sən zehnindəkiləri yazıya töküb ona istədiyin vaxt açıb baxa bilirsən, onu nəinki sən özün başqaları belə tənqid edib düzəliş verə bilir, sən öldükdən minilliklər sonra belə, (unutmayın ki, videoyazı ya audioyazı da yazının bir növüdür, format dəyişir, ancaq o da yazıdır, dolayısıyla hazırda fonoqrafik sistemlə yox bu şəkildə də birbaşa nitqimizi obyektləşdirib videonu geri çevirməklə özümüzü tənqid edə bilirik) onu tənqid edə bilirlər, ancaq belə bir texnologiyanın olamdığı bir dövrdə sənin sözün həmin ağzından çıxan anda deyilirdi və yanındakılar tərəfindən eşidilirdi və sonra da əbədiyyətə kimi uçub gedirdi. eyni zamanda danışaraq uzun cümlələr qura bilməzsən, fikri tam ifadə edən cümlə qura bilməzsən, çünki cümlə uzandıqca insan yaddaşı onu zehində olduğu kimi saxlamağa qadir deyildir, ona görə danışıq ya dialoq qısa-qısa cümlələrlə irəliləyir, və fərz edək ki, 1 saat danışmısan, 1 saat sonra təxmin etməkdə sonra yenə zorlanırsan ki, bu cümləni həqiqətən demisən ya yox, və ola bilər ki, təkrarçılıq edəcəksən, ancaq yazı şəklində ifadə etdikdə onu birbaşa gözünün qabağında görür köhnə yazdıqlarına baxaraq təkrarçılıqdan uzaqlaşa bilirsən. indi burada mirzə cəlillə və onun müasirləri olan digər maarifçilərlə bağlı məqam bundan ibarətdir ki, eləcə də mirzə fətəli ilk növbədə sonra isə zərdabi, bu adamlar bizim üçün ortaq linqvistik bir fəza yaratdılar, azərbaycan dilini yazıya keçirdərək ilk növbədə bizi yazılı, rasional mühakimə qabiliyyətinə sahib cəmiyyətə çevirməyin ilk addımını atmış oldular, zərdabinin qəzeti ilə əslində azərbaycan dilini bölüşən, eyni linqvistik fəzanın içində yaşayan, aramızdakı fiziki məhdudiyyətlərə baxmadan eyni standard bir dilə sahib olaraq eyni kimliyə sahib olmağa başladıq, andersonun bəhs etdiyi o xəyali cəmiyyətə çevrilməyə başladıq, bir-birimizi görməsək də, tanımasaq da, heç bilmədiyimiz bir adamı hansısa yad bor ölkədə görəndə və tanıyanda eyni bir xəyalı bir cəmiyyətin parçaı olduğumuz qəbul edir, bir-birimizə çox doğma gəlirik, ki bu doğmalıq əvvəl bir evin içinə həbs olunmuşdusa, ancaq atanla ya nənənlə ya babnla ya qardaşınla ya bacınla belə doğma ola bilirdinsə, hal-hazırda bir qazaxlı ya bir naxçıvanlı ilə də ortaq dildən və hekayələrdən və s. doğan doğmalıq münasiblətinə sahibsən, onlarla müayisə oluna bilməsə də, tanımadığın bir çinli ya bir fransızla olandan laö çox-çoxdur, baxmayaraq ki, əslində qazaxlı və naxçıvanlını da tanımırsan. mirzə cəlilgil isə bu yolu çox qəti addımlarla irəli aparıb bunun son möhrünü vurdular, yəni azərbaycanlı anlayışını, və burada söhbət tək azərbaycanlı olmaqdan getmir, anti-azərbaycnalı da ola bilərsən azərbaycanlılığa nifrət də edə bilərsən, ancaq mövqeyinin nə olmağından asılı olmayaraq bütün bunları içini, duyğularını yazıda bu dil ilə rahat bir şəkildə bölüşə bilirsənsə, və bu bölüşdüklərinin oxuyub sənin dərdinə ya fikrinə şərik olan birilərini tapırsansa, bunun səbəbkarları axundov, zərdabi və onların yolunu davam etdirən mirzə cəlil və digər maarifçilərdir. yəni bundan əvvəl fərqli dialektlərdə danışan, özlərini lokal oalraq xarakterizə edən şəkili, naxçıvanlı, qarabağlı ya gəncəli ya şamaxılı ya bakılı ya qazaxlı mətbuat vasitəsilə eyni yazını və eyni qəzetdən qidalanmağa başlayaraq ortaq bir abstrakt dünyaya sahbi olmağa başladı, artıq bir-birilə üz-üzə gəldikdə danışmağa ortaq bir dil və ortaq bir mövzuları olmağa başladı, bundan əvvəl ancaq bir-birlərindən zehni olaraq uzaq idilərsə, bununla daha yaxınlaşmağa başladılar, söhbət təbii ki, savad əhli olan adamlardan gedir, ancaq daha sonra savadlılığın kütləviləşdirilməsi, eyni dərsliklərdən təhsil, eyni radioya qulaq asmaq, eyni televiziya baxmaq, hal-hazırda isə internet doğrudur intenret bir tərəfədn homogenləşdirir ancaq digər tərəfdən də öz içində fraqmentasiya yaradır, bu linqvistik mücərrad fəzanl lap çox ortaqlaşdırdı. burada indi tənqid oluna bilər ki, bu yaxşı oldu ya pis oldu bu ayrı bir məsələdir, və həmçinin bu bütün dünyada bu baş verdi eynilə bizdəki kimi fransada da, iranda da, rusiyada da, yaponiyada da insanlar bu tenologiyaların inkişafı ilə bir ortaq bir kimliyə sahib olub onun ətrafında birləşdilər, və ona görə milli kimlik və millət anlayışını bundan geriyə proyeksiya etmək tamamilə səfsətədir, boş bir şeydir, mümkün deyil, çünki bu texnologiyaın inkişafı ilə meydan gələn yeni bir fazadır, yeni ixtiradır, yeni təşkilatlanma formasıdır, tarixdə bənzəri yoxdur, ancaq burada mirzə cəlilin rolundan söhbət gedirdi deyə qeyd etdim ki, mirzə cəlil hazırda azərbaycan dilini ana dili kimi bilən və yazan hər kəsin özü bu kimliyi sevib-sevməsindən asılı olmayaraq memarlarından biridir...
mesaj @116170 2 ♥
09:04

#350465 "Whereof one cannot speak, thereof one must be silent." -*
mesaj @116169 ♡
08:05

@110763 mən də hər kəsi təbrik edirəm -*
mesaj @116025 4 ♥
23:40

@115719

.

mesaj @115728 ♡
16:13

@115595 yəni o məkanın ən spesifik xüsusiyyəti baş verən cinsi aktla əlaqəlidir ki, verənxana sözü bu aktı xalq dilində öz içində ehtiva edir, ancaq fahişəxana - fahişə evi dedikdə, fahişənin öz qaldığı evi də öz içinə alır və sanki, fahişənin o cinsi aktı tərəf müqabili ilə icra etdiyi yer elə ancaq onun evidir mənasına gəlir, və ya sanki, fahişə ancaq o evin içində fahişə olur, çölə çıxdıqda fahişəliyini icra edə bilmir 🤔 nə isə qəlizləşdi, ancaq, deyəsən, "brothel house" ya "whorehouse" kimi sözlər də hərfi mənada fahişəxanaya ekvivalentdir elə
mesaj @115596 ♡
18:51

maraqlıdır, bizim dildə viranxana də işlədilir, verənxana da, bəzən bəzi adamlar birincini nəzərdə tutaraq elə tələffüz edirlər ki * virənxana kimi , sanırsan ki, ikinci kimi səslənir -* ikincisi "brothel"in çox gözəl qarşılığıdır, nəinki fahişəxana, məncə -*
mesaj @115595 ♡
18:42

@115572 hahaha uzaqbaşı sən də "makler" qiyafəsində ramiz müəllimin evinə gizlincə sızıb bir video çəkərsən, günahından keçərlər -*
mesaj @115594 ♡
18:30

@98296 buna indi fikir verirəm -*


deməli, 2003 - 2025 də olsun, Sabitliyin ideoloji sakrallaşdırılması * elmir mirzoevin sevimli sözü, hər cümlənin ortasına əlavə edir glş , mərkəzləşdirilmiş idarəetmə vektorunun total institusionallaşdırılaraq iqtidarın arxasında bir yumruq kimi dayanan xalq kütləsinin uyğun bir tərəfinə doğru heç bir şübhəyə pay buraxmayacaq şəkildə tam dirədilməsi, multikulturalist diskursun dəyişərək qarabağda dəmir yumruğun köməyilə qazanılan qələbənin vasutəsilə sosiopolitik şüurda teleoloji legitimləşdirilməsi və dövlətçilik diskursunun "məzahirə denən kağız-kuğuzu tələf etməsin" prinsipini rəhbər tutaraq monoloji hegemonluq — "tək, əbədi və müzəffər lider" ideyası çərçivəsində yenidən konseptuallaşdırılmış paradiqma şəklində geniş xalq kütlələrinin beyninə yeridilməsi, və ən nəhayət, yuxarıdakı periodlar üzrə bölgünü aparan anti-milli ünsürün çevriliş cəhdinin ifşası ilə azərbaycanın post-scarcity iqtisadiyyatına keçərək işsizlik və sosial-iqtisadi rifah problemini kökündən həll etməsi, mədəni və intellektual inqilabda qədim afina, qədim roma, renessans florensiyasını geridə qoyacaq bir şəkildə böyük bir sıçrayış etməsi, və ən nəhayət, müasir eranın yeni supergücü olaraq azərbaycanın yeni dünya nizamının yeganə və tək memarı kimi dünya tarixinin pax-azerbaijana erasını başlatması!
mesaj @115538 ♡
00:03

😍🥺



mesaj @115534 1 ♥
21:52

#393602 niyəsə keçmiş hər kəsə daha əziz və saf görünür... bir comic kitabında da deyildiyi kimi:


"Everyday the future looks a little bit darker. But the past, even the grimy parts of it, well, it just keeps on getting brighter all the time."



mesaj @114982 4 ♥
18:17

@114539 yəni, "fatmayi" adlı səhifənin bu videonu paylaşması xeyli ironiya doğurucudur: * ironik sözünün bizdəki qarşılığını tapa bilmədim, kinayəli tam uyğun gəlmir, sanki * glş glş glş


https://www.facebook.com/share/v/1JNyjQvggh/


hansısa rayonun, məsələn, "yeniyol" və ya "aşağı mıxqovaq" adlı kəndinin adına olan səhifənin bənzər bir niyyətlə belə bir paylaşın etməsi ilə bunun arasında bir fərq görmürəm... coğrafi olaraq həmin kəndin bakının demək olar tam şəhərləşmiş, sıx məskunlaşılmış, yüksək infrastruktura malik * digərləriylə müqayisədə sggssg rayonlarına * yasamal, nəsimi, səbail – cənubunu çıxmaq şərtilə, nərimanov, nizami, xətai - qismən yaxın olması onlara belə bir imtiyaz qazandırmır.
mesaj @114540 ♡
08:23

sosial şəbəkələrdə tez-tez görürəm ki, bakı kəndlərinin yerli sakinləri çox şiddətli bir dərəcədə "бакинец" kimliyindən sui-istifadə edirlər... məsələn, daha çox biriləri sovet bakısı və bakılılarını xoş bir təəssüratla yad edərkən, onlar barədə məmnun bir şəkildə öz xatirələrindən bəhs edərkən, bakının əsasən şəhərətrafı rayonlarında * suburban districts * qaradağ, sabunçu, suraxanı, xəzər, binəqədi, pirallahı rayonları yerləşən müxtəlif bakı "kəndlərinin" * ənənəvi olaraq deyirəm, inzibati olaraq bakının hal-hazırda heç bir kəndi yoxdur, kənd deyə xitab olunan həmin yaşayış məntəqələrinin hamısı qəsəbə statusu alıb və bakının 59 qəsəbəsi var adına yaradılan sosial şəbəkələrdəki səhifələr və profillər və kanallar həmin danıșıqdan o hissəni kəsib klip şəklində paylaşır, bayaq qeyd etdiyim kimlikdən özlərinə pay çıxarıb, müvəqqəti eyforiya hissinə qapılır, qürur hissi ilə sinələrinə döyərək şərhlərə "biz bakılılar filan filan filan ..." deyə bașlayırlar yazmağa -* görünür, ya həqiqətən, bütövlükdə bakı metropolitan regionun yerli sakinləri düşünürlər ki, tarixən bakının "urban core" hissəsində yaşamış həmin rusdilli kütlənin sahib olduğu habitusu ilə onlarınkı arasında heç bir fərq yoxdur, ya da ki, bunu bilir ancaq üç etmirlər — onlar üçün hazırkı vəziyyət türkün məsəli (#304836) belədir ki, "at ölüb, itin bayramıdır..." -*
mesaj @114539 ♡
08:06

splitting — anidən qarşıma çıxdıqda başlığın adını bənzər homofonu " spitting" ilə səhv salıb həvəsli və ehtiraslı bir şəkildə oxumağa girişmişdim ki, xətaya yol verdiyimi anladım 😈
mesaj @114283 1 ♥
06:10

göz, qulaq – görməkdir, eşitmək adəti
çox zaman aldatmış insaniyyəti...
mesaj @113785 1 ♥
19:17

@113329 timidus'un əks-inqilabla mübarizə şöbəsinin komissarları inqilab cəhdimizi yerindəcə boğub məsələ çox böyüyüb ölkə səviyyəsində ümumxalq üsyanına çevrilmədən sözlük əhlinin nəzərini başqa istiqamətə yönləndirməyə nail olmuşdu -* -* -*
mesaj @113330 2 ♥
10:15

@113328 bəzən trotsky və lenin'dən ilhamlanaraq içimdən keçən daxilində bütün ideallarımı gerçəkləşdirəcəyim, istədiyim adda və istədiyim şəkildə dövlət yaratmaq istəyi (bir dəfə burada da uşaqlarla cəhd etmişdik, müvəffəqiyyətsizliyə düçar olmuşduq amma inqilabçı üçün olduqca normal bir haldır hahahh xx əsrin nəzəri fiziklərindən wheeler təxmin ən belə demişdi ki, səhv etmə tezliyimizi maksikum artırmalıyıq ki, sonda doğrunu tapaq, mümkün olduğu qədər çox səhv etməliyik, sonda səhv edəcəyimiz bir yol qalmadığına görə, gedib doğru yola çıxaq, cəsarətsiz olsan, yerində sayacaqsan glş glş glş) və ya X əsrdəki var olmuş gizli qardaşlıq ixvan əl-Səfa kimi bir qardaşlıq yaratmaq, dünyanı, kainatı dərk etmək üçün öz adlarını naməlum saxlayıb gizli bir cəmiyyət qurmaq, ensiklopediya yazmaq ki, o dövrə kimi var olan biliyin bütün sahələrini əhatə edirdi, əlbəttə, imkanları çatdığı qədərilə, fizika, riyaziyyatdan tutmuş fəlsəfə, ilahiyyata kimi, musiqi, hətta psixologiya kimi hələ ibtidai vəziyyətdə, demək olar mövcud olmayan ancaq bugün o disiplinin sahəsinə daxil ola bilən mövzular da. Onlara tay, belə "vision"a, baxışa sahib adamlar tapıb ya onların çevrəsinə daxil olub, o zirvədən cəmiyyətin geri qalanına yuxarıdan aşağı baxmaq çox eqonu doyuran bir şey olmalıdır ki, ona belə şövqlə can atıram, tək mən yox, məncə, hər kəs, əlbəttə ki, öz qoyduğu meyarlar çərçivəsində. Özünü Tanrıya tay hiss etməyə bərabərdir mənim nəzdimdə.


mesaj @113329 3 ♥
10:09

azərbaycan ateisti başlığını gördüm və kor-təbii bunlar ağlımdan keçdi, üzərində dərin refleksiya etmədən bura yazmağa qərara aldım -* çox güman ki, bu məsələ düşüncə adamları, sosioloqlar tərəfindən, hətta sıravi yazıçılar tərəfindən olduqca çeynənmiş mövzudur hansı ki, ağlıma ilk növbədə pierre bourdieu'nun "la distinction ..." başlıqlı əsəri gəlir, elə sosiologiyanın xx əsrdəki ən məşhur və önəmli əsərlərindən biri sayılır. ancaq həm entry şəklində deyil, daha qeyri-ciddi yer olan postlar bölməsində - bizim çayxanamızda yazdığım üçün ümid edirəm bu zehnimdən birbaşa keçən primitiv və ibtidai fikirlərimi məzur görərsiniz -* lakin, nəzərə aldıqda ki, həqiqətən ağıl ağıldan üstündür (əslində tənqidi düşünmə bacarığını nəzərdə tuturam, bir tənqid digər tənqiddən üstündür, funksional olaraq bir problemi olmayan bütün insanlarda məna görə intellekt bərabərdir bəzən bizim dildə bu söz ağıl sözüylə sinonim olub deyə ona görə şərh etmə ehtiyacı duydum, ancaq intellekt özü çox mənasız bir konseptdir ki, birinin digərindən hansısa işi daha yaxşı niyə edə bildiyinin izahını tapa bilmirik deyə, tez izahat veririk ki, onun inetllekti yüksəkdir ya iq'sü, xalçanın altına tozu süpürməkdən başqa bir şey deyil, izahsızlıqdır, intellekt adı altında problemi gizlədib izah verməməkdir, bu haqda fikirlərimi uzun-uzadı bölüşəcəyim detallı bir entry yazacam), deməli, bu prinsip ilə hərəkət etməliyik ki, dərrakəmizin imkanlarını daha da genişləndirib, daha böyük tərəqqilər əldə edək, qorxmadan, cəsarətlə fikirlərimizi özümüzdə saxlamaq əvəzinə mümkün olduğu qədər maksimum yazaraq bu yazıları əbədiyyətin axışına buraxmalıyıq ki, hazırda var olan ictimaiyyətin və bundan belə yaşayacaq olan milyardlarda insanın zehnindəki kritik aparat tərəfindən didilib-deşilsin ki, biz ya bizdən sonra onları oxuyacaq olanlar yaratdığımız düşüncələri daha da sivrildəşdirib, bizim bəlkə də yarımçıq şəkildə dırmaşdığız bu tingin, heç olmasa geri qalanından davam edib onun ucundakı qönçəyə çatsınlar. bu cümlələr də olduqca popperanə oldu glş baxmayarq ki, fikrimizə açılan tənqid atəşini şəxsiyyətimizə hücum kimi qəbul olunmalı olmadığını nə qədər ki, kollektiv "intentional" (baxma: john searle) şəkildə qəbul etməmişik, bunun belə olduğu nə qədər ki ortaq konsensusa çevrilməyib çətin ki, bu iş kütləvi hal alsın, cəmiyyətin tərəqqisi yenə də insan yaradıcılıq və təxəyyül (intellekt yox!) qabiliyyətinin ən fövqəladə və vacib cəhəti olan cəsarət və onun bətnindən doğan itaətsizliyin - kontr-faktual düşünmənin ümidinə qalıb. ona görə də sapere aude! indi bu məsələyə gəlsək, ümumiyyətlə bu tip etiketləri öz kimliklərinin vacib bir parçası kimi qabardan şəxslərin belə etməsinin səbəbi olaraq, yəqin ki, çoxumuza ilk ağla gələn izah kimi məlumdur ki, sadəcə müəyyən bir sosial çevrənin daxilinə girməyə çalışdıqları üçün və ya özünə bənzər adamları yığıb o çevrəni yaratmaq üçün bunu ictimailəşdirməkdə önəm duyurlar. mən bunun qətiyyən, əxlaqa zidd, yanlış bir şey olduğunu demirəm, hər bir insanın daxilində olan istəkdir mənə elə gəlir. həm hamıdan üstün bir elit azlıq intellektual (hətta mümkün olsa siyasi, iqtisadi ya hərbi hahaha hansı ki bu çox məşəqqətli və sonunda işıq görünməyən yoldur) zümrənin parçası olmaq, eyni zamanda yaşadığın cəmiyyətin böyük bir hissəsindən ciddi şəkildə fərqlənmək. bununla öz daxilindəki o nəfsi oxşayırsan, müasir təbirlə eqonun doyurursan. bu olduqca içdən gələn təbii istəkdir, bir növ tanınmaq üçün mübarizədir (baxma: Kampf um Anerkennung) ancaq qrup aidiyyatını üstlənərək. təsəvvür edin ki, əsasən şəhər əhalisinin nüvəsini təşkil edən buna bənzər tip azlıq elitlər 500 il əvvəl də həm avropada, həm elə islam aləmində biz din əhliyik, əyalətdə yaşayayanlar dinsiz və imansızdır baxmayaraq ki, onlar da xristianlıq və islam dininə etiqad edirdilər, ancaq onlar dini biliklərə, ilahiyyata, ərəb və fars və latın dilinə yiyələnmədikləri üçün - qısaca özlərini əyalətdəkilərindən fərqli qılan ayrıcalıqara sahib olduqları üçün çox rahat şəkildə biz və onlar ayrımı edirdilər. insan həmin insandır, çox da bir şey dəyişməyib. ancaq bir məsələni də aydınlaşdırmaqda yarar var ki, o etiketin özünü də biraz ələkdən keçirmək lazımdır. adamlar var ki, o çevrənin lap kənarında, kandarında üzəndə onlara kifayət edir, ona görə tək o ad onlara bəs edir. ancaq adamlar da var ki, onun lap dərininə nüfuz etmək istəyir, lap özəyini təşkil edən nüvəciyin parçası olmaq istəyir, dolayısıyla o seçilmişlərin arasına onları salmağa imkan yarada biləcək bütün biliklərlə yiyələnir. burada mən şərti olaraq ateist yazdım, siz onun yerinə istənilən bir x qoya bilərsiniz. məsələn, xx əsrdə yaradılmış gizli riyaziyyat qrupu ya cəmiyyəti bourbaki qrupun bir üzvü olmaq şərəfinə nail olmaq, yaxud şiə fəlsəfi düşüncəinin divlərindən sayılan seyid məhəmməd hüseyn təbatəbainin tələbəsindən biri olmaq, yaxud hindologiyanın görkəmli alimllərindən michael witzelin yaxın çevrəsinə daxil olmaq, roma tarixi ilə bağlı yazdığı əsərə görə nobel mükafatı alan theodor momsenin köməkçisi olmaq və s. bunların hamısı rum türkləri demiş bir ayrıcalıktır, ateist, şiə, solçu, millətçi, bakinets, oksford məzunu, mason, eynşteynin sürücüsü və s. indi bunların arasında o ayrıcalıqlar ki, intellektual baza yaratmağa imkan verir, o fərqliliyi özünün parçası kimi görən adamlar və daha da fərqliliyə sahib olan adamlara yaxınlaşmaq, münasibət qurmaq, o çevrənin bir parçasl olmaq üçün - əgər belə istək varsa, özünü inkişaf etdirir, marksın bütün əsərlərini oxuyur, nietzschenin bütün külliyatı ilə tanış olur, kant'ın saf ağlını tənqid etmək üçün islam səfərli küçəsini enib oradakı klubardan birinə özünü intellektual yoldaş axtarır, nəcəfə, quma yollanın böyük islam müdərrislərindən təhsil alır, orada özünə network yaradır. indi sonda bir şeyi deyim ki, doğrusu bunları beynimdən gəldikcə, olduğu kimi, dolçadan stəkana tökülən su kimi axıtdım bura, ancaq özüm də görürəm nə qədər xətalı, uyuşmayan fikirlər, dəxilsiz keçidlər var, gərək üzərində daha dərindən düşünüb sistematik bir şəkildə ifadə edib yersiz ümumiləşdirmələri, ortaya atdığım arqumentin ümumi süjet xəttindən aralanan fikirləri budayım. ancaq ərinirəm etməyə də, bura yazdığım bir cızma-qara kimi, çiy, bişməmiş sözlər kimi qəbul etməyinizi dönə-dönə istəyirəm hahahah sadəcə, palitrada ağlına gələn rənglərə fırçasını bulayıb kətanı al-əlvan qarma-qarışıq rənglərə bulayan bir rəssam kimi mən də içimdəki o burulğanı sözlərlə bura tökməyə, belə ifadə etməyə çalışdım...
mesaj @113328 4 ♥
09:37

#390829 həmçinin vəzifə başında da fiziki zorakılığa məruz qalan, deyəsən, tək baş prokurordur.
mesaj @113088 1 ♥
11:45

@98712 -*
mesaj @110763 3 ♥
21:11

"alışmaq, od tutmaq, həm də yanmaq" — "Catching fire, holding fire, and maintaining fire" * per chatgpt
mesaj @102340 3 ♥
11:34

"homoseksual değilim " diyene karşı sakın ısrar etmeyin. allah’ın bahş ettiği şerefi istemeyen şerefsize biz zorla verecek değiliz.


— ebülfez elçibey
mesaj @101409 2 ♥
06:49

@101127 -*

.

mesaj @101141 3 ♥
15:06

@100147


əfsus ki, heçdir sonu, türk ordusu varsın,
istərsə bütün hindi də, əfqanı da sarsın,
istərsə bütün qarşı çıxan maneəyi yıxsın,
turanı basıb bağrına altaylara çıxsın,
mümkün deyil, əsla olamaz nail-i amal,
etdikcə xəyanət əli bu milləti pamal. -*
mesaj @100192 ♡
07:06

şərq mədəniyyəti-məsləhətxana ilber ortaylı deyibsə, onda gərək çox diqqətli bir şəkildə yenidən nəzərdən keçirilə, dərindən analiz oluna o iddia, fikir, mülahizə, ağzından çıxan hər söz, nöqtə, vergül... adam əhli-kef bir şəkildə, dost-tanış arasında müzakirə zamanı danışılacaq hər şeyi ağlından keçən kimi ötürür ağzına və mövzu haqqında milyonlarla insanın beyninin təhrif edilmiş məlumatlarla toplanmasına səbəb olur.
mesaj @99563 ♡
22:01

@99555 tarixi qarışdırmısan. nəzərdə tutduğun sətiraltı mənanı ifadə etmək üçün paylaşdığın bu bayrağı xoyskinin doğum günündə paylaşmağın daha doğrudur. belə görünür ki, sən də rəsulzadəpərəstlərin inandığı mifoloji narrativə inanaraq, onun əsasında bir nəticəyə gəlib məsələni qiymətləndirirsən. iki tərəf olaraq eyni çərçivədə sahib olduğunuz məlumatlar əsasında mühakimə aparırsınız, ancaq biriniz bunu müsbət, digəriniz mənfi şəkildə dəyərləndirir, baxmayaraq ki, problemə girişin özündə natamamlıq var. böyük müəllimin də dediyi kimi:


“Diqqət et ki, canavarlarla mübarizə apararkən, sən özün də çevrilib canavar olmursan... uzun müddət uçuruma baxsan, Uçurum da sənə baxacaq”.


çox təəssüf -*
mesaj @99562 ♡
21:44

ümumiyyətlə, ərəb dilindən fars dilinə keçən çox söz var, əks istiqamətdə bununla müqayisə olunan miqyasda deyil. Eləcə də fars dilindən türk (azərbaycan) dilinə keçən xeyli söz var, əks istiqamətdə yenə müqayisəyə dəyər miqyasda deyil. tÜRK (azərbaycan) DiLiNDƏN ERMƏNi, KÜRD, TALIŞ, ləzgi DiLiNƏ KEÇƏN ÇOX SÖZ VAR (hansı ki, 1000 ildir bu dilləri danışanlar birlikdədir), ƏKS iSTiQAMƏTDƏ YENƏ DƏ QEYD ETDiYiM KiMiDiR, yaxud rus və ingilis dilindən türk (azərbaycan) dilinə keçən çox söz var, əks istiqamətdə cüziyə tay bir şeydir. adətən, DiLLƏR ARASI SÖZ MÜBADiLƏSi siyasi və ya mədəni baxımdan dominant olan qrupun dilindən zəif olana doğru gedir, əks istiqamətdə bu proses çox zəif gedir və keçən bu tip sözlər jarqonlar və yaxud vulqar sözlər olur. geniş bir kütləyə xitab etmək üçün rusca, və ya ingiliscə danışan danışan bir azərbaycanlı nitqinin içinə azərbaycan dilindən sözlər soxmaz, ehtiyat edər. yaxud, bu şəkildə bir ləzgi ya talış azərbaycan dilində danışdıqda o da maksimum diqqətli və səlist olmağa çalışar. ancaq, tərsinə bugün azərbaycanca danışan bir adam çox rahat və özündənrazı şəkildə nitqinin içinə ingiliscə sözlər soxur (doğrudur, əvvəllər rusca idi, marjinal bir qisim yenə soxmaqdadır), ingiliscə bilməyənlər isə istanbul türkcəsindən daxil etməyə cəhd edir, və bundan heç bir utanc hissi də keçirmirlər, əksinə özlərinin daha üstün mədəni qrupa aid olduğunu gözə soxmağa çalışırlar. qarşı tərəfin bunu anlayıb-anlamaması onun üçün ikinci plandadır. ingiliscə danışarkən belə bir şey etsə, bilir ki, daha aşağı kateqoriyaya aid insan kimi bu əməl onu qarşı tərəfə təqdim edəcək. belə görünür ki, bu istək insanın daxilində olduqca təbiidir, şüurlu şəkildə baş vermir. nədənsə, ingiliscə bir danışığın içində azərbaycan sözləri işlədən adam daha belə kəndçi kimi nəzərimizə gəlirsə, azərbaycan dilində danışarkən ingilis sözləri işlədən adam "cool" görünür. tarixə baxanda, demək olar, bütün dillər arasındakı - söz mübadiləsinin insanın bu xasiyyətindən qaynaqlanan mexanizmlə baş verdiyinin şahidi oluruq. yəni, istər akkad aramey dili arasında olsun, aramey və ivrit, latın/yunan və fransız, fransız və ingilis/alman, mandarin və yapon/koreya və s. bu mübadilədə əsas rol oynayan şey siyasi/mədəni üstünlüyün kimin əlində olmasıdır.
mesaj @99167 3 ♥
08:35

@82256 -* * biraz tez oldu, sanki, dedim yadımdaykən təbrik edim, yoldaşlar glş bu il artıq 4-cü ildir ki, bu zəncirvari təbrik silsiləsini davam etdirirəm glş
mesaj @98712 8 ♥
11:51

@98011 azərbaycanlılar iranlılar və ermənilər qədər zəngin tarixi "materiala" sahib deyillər -* bizim əlimizdə onların sahib olduğu həcmdə "arxeoloji xammal" yoxdur) polyak publisist ryszard kapuściński'nin "one world, two civilizations" essesindən götürdüyüm bu sitat bəlkə daha yaxşı izah edər demək istədiyimi:


"tarixi cəmiyyətlərdə hər şey keçmişdə qərar verilmiş olur. onların bütün enerjiləri, hisləri, həvəsləri keçmişə yönəlmiş, tarixin müzakirəsinə və mənasına həsr olunmuş olur. onlar əfsanələr və qurucu əcdadlar aləmində yaşayırlar. onlar gələcək haqqında danışmaqdan acizdirlər, çünki gələcək onlarda tarixə qarşı olduğu kimi eyni ehtirası oyandırmır. onların hamısı tarixi insanlardırlar - böyük döyüşlər, parçalanmalar və münaqişələr dövründə doğulan və yaşayan insanlar. onlar yaşlı müharibə veteranı kimidirlər. ancaq danışmaq istədikləri üzərlərində dərin təsir qoymuş heç vaxt unuda bilmədikləri bir travmanın böyük təcrübəsidir. bütün tarixi cəmiyyətlər zehinlərini və təxəyyüllərini dumanlandıran bu ağırlıq ilə yaşayırlar. onlar tarixin dərinlərində yaşamalıdırlar; [çünki] onlar özlərini belə identifikasiya edirlər. əgər onlar tarixlərini itirsələr, öz kimliklərini itirmiş olacaqlar. o zaman onlar, sadəcə, anonim olmuş olmayacaqlar, həm də öz mövcudiyyətlərini dayandıracaqlar. tarixi unutmaq özünü unutmaq mənasına gələcək - bioloji və psixoloji bir unudulma. bu bir sağ qalmaq məsələsidir. yeni bir dəyər yaratmaq üçün cəmiyyətin zehni təmiz olmalıdır ki, bu onu gələcəyə yönələn bir iş görmək üçün diqqətini toplamağa imkan versin. bu faciədir ki, tarixi cəmiyyətlər belə tələyə düşüblər."
mesaj @98016 7 ♥
01:49

@98009 Entry’lərindən hiss edirəm elə) bunu daha yaxşı olar qarşılıqlı şəkildə bir gün discord’da müzakirə edək. Əslində 3-cü dalan ev17 müəllimin bir ay qabaq yazdığı və sənin də razılaşdığın bir entry’sinə cavab vermək istəyirəm, ona görə daha səliqəli və mükəmməl hala salıb və yeni əlavələrimi və istinadlarımı da əlavə edib paylaşacam. Müəllim müxtəlif iddiaları, faktları əcaib şəkildə bir-birilə birləşdirib bir tezis ortaya atmıştı, hansı ki, o orada fərqində deyildi ki, izah etmək istədəiyi şey tək bizə xas deyil. istədiyi millətin tarixini müqayisəli şəkildə təhlil etsə görəcəkdi ki, heç birinin formalaşma prosesi bizdən fərqlənmir, hamısı aşağı-yuxarır bizlə eynidir. bunlara da əslində millət demək də düz deyil, etnolinqvistik qrup və ya qövmdürlər, hamısı xıx əsrdən sonra millət oldu. millət sənayeləşmənin gətirdiyi şəraitin təməl tələblərindən biri idi hansı ki, dünya buna ayaq uydurdu, insanları millət şəklində təşkilatlandırmaq iqtisadi məhsuldarlığı artıran bir şərt idi, dolayısıyla, bu səbəbdən bu anlayış yayğın bir hal aldı.


mesaj @98013 2 ♥
01:02

@98005 uzun zamandır bununla bağlı entry yazmaq istəyirəm, sadəcə, vaxt olmur. çox kiçik sayda anqlo-sakson tayfalarının britaniyaya daxil olması ilə bizim eranın ı MiNiLLiYiNiN ORTALARINDA O ADANIN KELT DiLLi ƏHALiSiNiN BÖYÜK ƏKSƏRiYYƏTi NÖVBƏTi 1500 il ərzində ingilisləşdi. bu proses bugün də davam edir. ingilislər ancaq bizim kimi özlərini genetik cəhətdən onlara yaxın olan keltlərlə assossasiya etmir, kiçik say ilə oranı işğal etmiş germandilli anqlo-saksonları öz əcdadı sayır. ən azından ingilis historioqrafiaysı tarixın olduğu kimi bugün də belə yazılır, məktəb dərsliklərində bu öyrədilir. onlar keltdillilərin tarixi ənənələrini, mədəniyyətini, qədim dinlərini özlərinə aid etmirlər. eynisi almanlara da aiddir. alman dillərinin o coğrafiyada bizim eradan əvvəl I minillikdən başlayaraq yayılmasından öncə oranln öz endemik dilləri vardı. hələ daha sonralar xeyli sayda macar və slavyanlar almanlaşdı. ancaq almanlar özlərini onları almanlaşdıran german tayfaları ilə assossasiya edir. bu tayfalardan öncə orada var olan hansısa tayfanın tarixi və mədəniyyəti onlara maraqlı deyil. tarixçilərə maraqlı ola bilər, ancaq alman xalqına maraqlı deyil. XX əsrin əvvəllərindən etibarən fars dediyimiz, son 1000 ildəki öz yerli adı ilə tacik deyə bilinən bu qövmə (xx əsrdən etibarən onlar özü də özünə etnik mənada fars deməyə başladı) - iranilərə də aiddir. ilk öncə qeyd edim iranın iraniləşməsi bizim eranın x əsrində tamamlanıbsa, onun farslaşması xxı əsrdə tamamlandı. təəssüf modernizmin müasir insan təfəkküründə qoyduğu fəsadlardan biri budur ki, insanlar dillərin, standardlaşdırılmış şəkildə həmişə mövcud olduğunu sanır, yazı dili ilə danışıq dili arasında fərqin nə olduğunu dərk etmir, hərkəsin homegen bir şəkildə eyni dildə danışdığını hesab edirlər. iraniləşmə dedikdə söhbət irandilli tayfaların bu platoya daxil olaraq öz dillərini yaymasından gedir. fars dili sadəcə o dillərdən biri və ən az danışılanlarından biri idi hansı ki o zamanlar. və yazı dili kimi inkişaf etdi, danışıq dili kimi yox. daha sonralar coğrafi izolyasiya, ticarət əlaqələrinin məhdud olması, oturaqlaşma səbəbindən bu dillər ayrıldı, bir-birləri ilə qarşılıqlı anlaşılması çətinləşdi, talış, kürd, tat, giləki, gorani, səngsəri, deyləmi və s. onlarla fərqli dilə ayrıldı. bu kiçik saydakı irandilli tayfalar orada onlar daha əvvəlr var olan qafqazdilliləri, elamları, zaqros əkinçilərini zaman içində - 2000 ildən uzun bir müddət ərzində assimilyasiya edib iraniləşdirdilər. ancaq xx əsrdə iranda əhalinin 50 faizindən daha azı farsca bilirdi, məsələn bugün azərbaycanlı dediyimiz türklərin heç biri (söhbət adi rəiyyətdən gedir) farsca bilmirdi. əhalinin savadlılıq faizinin artırılması nəticəsində artıq xxı əsrdə iran tamamilə farslaşdı. yəni iranda artıq hamı farsca həm danışa da bilir, həm də yaza. iranlılar öz tarixlərinin başlanğıcını irandilli tayfalar ora gəlməzdən öncə 2000 il idi ki mövcud olan elam dövlətindən götürmür. hansı ki genetik olaraq onlara daha yaxındırlar. onlar oranı işğal edən az bir sayda adamıa gəlib orada öz dövlətini quran əhəməni sülaləsindən götürür özlərini iranlı hesab edirlər, elamlı yox. hindlərin, yaponların, çinlilərin, türkiyəlilərin, ruslarının, ərəblərin tarixinə baxsan görəcəksən ki, hamısının indi yaşadığı ərazilər dediyin kimi "yetim-yesir yuvası olub, gələn qırıb gedən qırıb". ancaq gördüyün kimi heç biri o qırılanları sikləmir, gəlib-gedən qıranları təqdir edir, onları öz əcdadı hesab edir öz milli narrativlərində. aşağı-yuxarı hər bir dilin yayılma prosesi bu şəkildə "elite domination" prosesi ilə baş verib. sadəcə, bizdə də stalinist eradan qabaq bu baxış qəbul edilmişdi, həm qərblilər, həm də bizimkilər tariximizi bu qaydanı tətbiq edərək yazırdılar. ilk öncə dilə baxılırdı. dil nədir? türk. Almanca danışan almandırsa, rusca danışan rusdursa, ingiliscə danışan ingilisdirsə, türkcə danışan biz də türkük. bu dili bura ilk dəfə kim gətirib? səlcuqlar. deməli, bizim tariximiz də başlanğıcını səlcuqdan götürür - x əsrdən. necə ki ruslar IX ƏSR KiYEV RUS DÖVLƏTiNDƏN GÖTÜRÜR. ondan əvvəl KiM OLMAĞIMIZIN, KiMDƏN DÜÖNMƏYiMiZiN, HANSI DiNƏ, MƏZHƏBƏ QULLUQ ETMƏYiMiZiN bizim üçün heç bir ƏHƏMiYYƏTi YOXDUR. ÇÜNKi ALMAN ÜÇÜN DƏ BU MARAQSIZDIR, FRANSIZA DA, iRANLIYA DA, RUSA DA, iNGiLiSƏ DƏ. MiLLƏT SOSiAL KONSTRUKSiYADIR, ONUN ətlə qanla heç bir əlaqəsi yoxdur. mədəniyyət, təfəkkür dilin ətrafında şəkillənir, onun aparıcı mühərriki dildir. ona görə dilin nədirsə, mənsubiyyətin də odur. sənin tarixi yaddaşının davamlığını saxlayan şey dildir. dil itirsə, o yaddaş da itir, hər şey sıfırlanır, vaxtilə o dildə yaradılmış olan hər şey sənin üçün bitmiş olur. sənin nənən babamdan eşitmiş olduğun əhvalatlar, məsəllər, əhvalatlar bu dilin öz imkanları çərçivəsində yaradılıb, və onun tarixi yaşı bu dili danışmağa başlamığızdan bu yana keçən müddətdən artıq ola bilməz. biz bu dildə danışmağa başlamazdan qabaq başqa dildə danışan əcdadlarımız ilə olan mədəni rabitəni 1000 ildən çoxdur ki kəsmişik. dil dəyişdiyinə görə vaxtilə onalrın da öz dillərində yaratdığı yaradıcılıq nümunələri bizim dilə keçməyib onlar ilə bərabər yox olub gedib. onlara ət qan ilə bağlı ola bilərik, ancaq onların mədəni dünyasına tamamilə yadıq. məhz bu səbəbdən alman da, fransız da, rus da, yapon da millətin yaşını dilin o coğrafiyaya gəlişiinin tarixi ilə ölçür.


mesaj @98007 9 ♥
21:33

@98005 ancaq bir məsələyə aydınlıq gətirmək istəyirəm səninlə)
mesaj @98006 1 ♥
20:52

#381036 burada söhbət azərbaycan millətçiliyindən gedir hər halda. ümumi şəkildə millətçilik əgər bu aspektdən tənqid olunursa, onda belə çıxır ki, öz millətiylə, öz millətinin nailiyyətləriylə fəxr etməyəndə olur millətçilik yaxşı bir şey? azərbaycan millətçiliyinin "teoretikləri"nin xx əsrdəki yaradıcılığına nəzər salanda bir şey çox aşkar görünür ki, onlar ortada bir fəxr ediləsi bir nailiyyətin olmadığını görürlər və bunu olduğu kimi də etiraf edirlər. məhəmməd hadinin o məşhur misralarına baxanda aydın olur ki, bu zəmanənin intellektualları bu millətin çox səfil bir gündə olduğundan xəbərdardır:


"imzasını qoymuş miləl övraqi-həyata,
yox millətimin xətti bu imzalar içində."


yaxud rəsulzadənin yazılarına baxdıqda:


"Çünki əsrlərdən bəri iranın hakim sinifini türklər təşkil ediyordu. Azərbaycan xalqı idarəcə gördüyü ağırlığı başqalarından deyil, öz cinsindən gördüyü üçün həqiqi məhkumiyyətini, mənəviyyatca başqa bir hərsin məhkumu olduğunu dərk etmiyordu. O get-gedə farslaşıyordu. Xəvas təhsilini farsca görüyor, fars tərbiyəsi alıyor, fars gibi düşünüyor və kəndisinin doğrudan-doğruya iranlı olduğuna qane oluyordu. Xalqın həll və əqdini əlində bulunduran bu xəvas gibi mənəviyyatına hakim olan üləma sinfi dəxi eyni ruhda, eyni tərbiyədə və eyni zehniyyətdə idi. Fars ədəbiyyatına Nizamilər, Xaqanilər, Məhsətilər kibi ustadlar bəxş edən bu torpaqda yetişən Azərbaycan xəvası pək təbii idi ki, bir zaman Süleyman Qanuninin belə az qala qəbul elədiyi Sədi lisanı qarşısında əriyib kəndiliyindən keçmiş, türk ilə türkcəyə xor baxmışlardı."


əksərinin ortaq fikir bundan ibarətdir ki, bu millətin min illik mövcudiyyəti ərzində ortada heç bir özünəməxsus və orijinal mədəni və intellektual istehsalatı və külliyyatı yoxdur. məqsəd isə bundan ibarətdir ki, cəhd edək biz də bəşəriyyət tarixində almanların, fransızların, ingilislərin, rusların tutmuş olduğu mərtəblərdən birini tutaq. çalışaq, tərəqqiyə doğru can ataq, utopik xəyallar quraq, optimist olaq. biz tarixən yetim bir millət olmuşuq, ərəblər, farslar, ermənilər, yunanlar, yəhudilər və ya çinlilər kimi bizə dədə-babadan bir miras qalmayıb və yaxşı ki də qalmayıb. öz tarixi mirasımızın altında onlar kimi əzilməkdən azadıq ən azından. onlardan fərqli olaraq enerjimizi keçmişi ideallaşdırmağa və onu eşələməyə xərcləmək kimi bir dərdimiz yoxdur. bütün enerji irəliyə xərclənəcək və gələcəyə daha inamla, daha azad bir şəkildə baxıb orjinal bir cığır yarada biləcəyik. necə ki kəndli, mədəni cəhətdən yoxsul almanlar buna 1720-1930 arası kimi qısa bir zamanda buna nail oldular. eynisini də biz etməliyik. elm və incəsənətin və ümumilikdə yaradıcı sferanın istənilən nöqtəsində böyük inqilablar edən undulmaz filosoflar yetişdirəcəyik, əzəmətli bəstəkarlar ərsəyə gətirəcəyik, rəssamlar, şairlər, yazıçılar, fiziklər, riyaziyyatçılara sahib olacağıq. nəhayət, biz də:


"var millətimin xətti bu imzalar içində." - deyə biləcəyik.


lakin hesab edirəm ki, burada 90-cı illərdə cəbhəçilər vasitəsilə türkiyədən idxal olunan, oradan qondarılan çalarları özündə ehtiva edən bir millətçilik cərəyanından gedir söhbət. hansı ki, bunun özü türkiyədə 30-cu illərdə almaniyadan ilhamlanılaraq qondarılmışdı, mahiyyəti bundan ibarətdir ki səhər-axşam aid olduğun sürü ilə fəxr etmək, aid olduğun sürü xaricində hər kəsi özünə düşmən hesab etmək: "türkün türkten başka dostu yoktur." zaman içində passivləşən çevrilişlər sonrasında aktivləşən zamanı keçmiş bir "nasist ideologiyası". əgər entry müəllifi millətçiliyi bu şəkildə görürsə, belə hesab edirəm ki, azərbaycan millətçiliyinin öz tarixi köklərindən azdırılmayan variantına rəğbət bəsləyib yenidən millətçi olsun, gərək -*




mesaj @98004 8 ♥
17:26

“Facebookda həmişə müşahidə etdiyim məxsusi bir "sosialist" zümrə olub. Əsasən rusofil, avtokratiya sempatizanı, sosializmin beynəlmiçi görüşlərini sui-istismar edən, bir çoxu talış millətçisi olan həmin bu "xıyar-pomidor kommunistləri" başda olmaqla bir neçə belə ekzotik tiplərin canlandırdığı sosializm imici, sosializmə ən gülməli parodiya, ən inanılmaz iftira kimi tarixin daş yaddaşına həkk olunacaqdır.” hahahaah -* -* -*
mesaj @97789 3 ♥
20:45

@97389 bəlkə də, azalmasaydı daha yaxşı olardı. hazırda oğlan sikməyə sərf edəcəkləri vaxtı, cinsi nöqteyi-nəzər istisna, hər baxımdan bizi sikməyə sərf edirlər, məncə -*
mesaj @97395 2 ♥
23:08

#379362 özünü rəsmi olaraq fars imperiyası adlandırmayan, rəsmi yazı dili farsca (old persian) olmayan, əhalisinin çox kiçik bir qisminin - idarəedici sinif və hərbi elitanın bir qismi xaricində demək olar ki, heç kimin əsas mərkəzi vilayətində belə "indo-iranian" dillər danışılmadığı bir imperiya necə bu ərazidə yaşayan insanların indo-iranian + x +y + z + ... qarışığı olduğunu göstərir? bu qarışığı təşkil edən hissələrin linqvistik məna xaricində ifadə etdiyi bir şey varmı? bəlkə sənaye və fransız inqilabının təsirilə, kütləvi informasiya vasitələrinin geniş vüsət alması, cəmiyyətin bütün kəsimlərinə dövlət tərəfindən məcburi ictimai təhsilin verilməsiylə verilmiş sərhədlər içində yaşayan hərkəsin homogen bir şəkildə eyni, ortaq, standard bir dildə danışmasının yaratdığı yanlış təsəvvürlər keçmişi bu şəkildə təhrif etməyimizə səbəb olur?
mesaj @96440 1 ♥
21:39

@96117 elə yazdığım kimi, hüquqi olaraq nə belə bir dövlət, nə də belə bir sərhədlər mövcuddur)
mesaj @96121 ♡
10:28

#379010 fəxrəddin manafov
mesaj @96116 ♡
03:08