13. həyatımda qəribə bir əhvalata səbəb olan xala.
gəlib oturmuşam, axmaq toya məruz qalmışam deyə onsuz da kefim qaçıb. gəldi o tərəfdən bir xala, şığıdı üstümə. qabağımda oynuyur, əliylə də işarə eliyir ki, gəl sən də oyna. gülürəm, gülümsüyürəm ki, yox belə yaxşıdı oynamıram sən get. get o tərəfdə oyna. xeyri yoxdu. dirəşir. gülümsəməkdən yanağım ağrıyır. bilmirəm necə eliyim ki, vəziyyətdən çıxım, həm oynamıyım, həm də xalanın xətrinə dəymiyim. elə istiyirdim dönəm sağ tərəfdəki tanışla danışam, guya ki nəsə soruşuram, heç olmasa bir az vaxt qazanam, dönmək istiyəndə əlim dəydi stoldakı butulkaya, butulkanın içindəki töküldü öğlanın üstünə, oğlan refleksiv olaraq anidən ayağa qalxdı, qalxanda arxasındakı ofisianta dəydi, ofisiantın əlindəki yemək qabları yan stoldakı iki nəfərin üstünə düşdü, birinin qucağına, o birinin başına. stoldakı üçüncü oğlan yumruğu yapışdırdı ofisiantın sifətindən, ofisiantın digər ofisiant dostu üstünə yemək tokulən oglana bir yumruq vurdu, bir yumruq da arada mənə vurdu. ara qarışdı kimsə stulu götürüb çırpdı kiminsə başına, başına yemək tökülən oğlanın üzü yanıbmış, bir təhər çəkib çolə çıxartdılar, dava bir az da qızışdı, fürsətdən istifadə eliyib qaçmaq istiyirdim, dönən kimi xala yapışdı qolumdan: hara qaçırsan dedi, hələ oynuyassan.
həmişə toya gedəndə qorxurdum ki, belə bir şey baş verəcək, şükür ki, hələ olmuyub, amma kabusum olaraq qalır hələ də.