3. mən 2010-cu ildə horadizə getmişdim.düzü çox yerə getmişəm amma döyüş bölgəsinə ilk gedişim idi.(uşaq vaxtı tovuzda olmuşam amma kritik yer olduğunu dərk eləmədiyimçün onu saymıram).nə isə axşam saat 23:30 radələrində yola çıxdıq.ümumiyyətlə gecə yol getməyin xəstəsiyəm.hardasa 02:45 də post kimi yerlərdən birinə çatdıq.bizdən
-hara gedirsiz?"deyə soruşdular.nənəm cavab verdi ki,
-qonaq gedirik".bu da qayıtdı ki,
-3 də nə qonaq?
nənəm də dedi ki,
-qonaq 3 də də olar 5 də də olar.vaxtı var bunun?
nə isə bunu qınamıram.şübhələnmək vəzifəsidi.bəlkə düşmənə silah aparırıq.
buraxdı bizi.yola davam eliyib saat 3:10 da qonaq getdiyimiz yerə çatdıq.oyaq idilər.ay da ki iyul,böcək-möcək zığ verir.getdiyimiz ev horadiz azad olmazdan əvvəl ermənilər tərəfinnən blindaj kimi istifadə olunub.amma özdəri də qalıblar.sözüm onda yox.bizi qonaq qismində zalda yer verib yatmağa yerləşdirdilər.mən də yerimin içində "ay aman görən atışma olar?"deyə fikirləşirəm.təzəcə yuxu aparırdı ki "brçş-brçş"səs eşidirəm.dəli oldum.amma reski ayıldım.kabus imiş.
səhərsi ev sahibi mənə qaldığları evdən 16 km məsafədə olan postu açıq-aydın göstərdi.gözəl gün yaşadım.