304. vaxt keçdikcə çirkinliyimi, lazımsız və boş bir insan olduğumu daha yaxşı dərk edirəm.dünyada o qədər hadisə baş verərkən dərdim sadəcə çoxdan yerlə bir olmuş egomla baş etməkdən ibarətdi. hər gün özümnən bir az daha iyrənirəm.amma hər keçən gün daha da həzz alıram bu məqsədsizliyimdən,güzgüdə gördüyüm bu məğlub üz ifadəsinə hər gün daha çox bağlanıram.artıq həqiqətləri qəbul etmək o qədər də çətin deyil və hiss etdiklərim o qədər də mühüm deyil.bütün hisslərimi yox etmək istəyirəm və onlarla birlikdə özüm də yox olmaq istəyirəm,sanki bu dünyada heç yaşamamış kimi,arxamda heç bir iz buraxmadan.