62. biz ailəlikcə tovuzda qalanda , bizim evin yaxınlığında stadion var idi , orada futbol gedirdi , məndə orada idim , həmişəki kimi velosiped sürürdüm , birdən içimdə qəribə hiss baş qaldırdı və evə getmək istədim , oradan çıxan ərəfədə atam maşınla keçirdi , mən yıxıldım , o mənə baxırdı , mən isə ona amma onun tükü belə tərpənmədi , yad birisi kimi davrandı , hələ indiyənə kimi bu hadisə mənə naməlum qalır , niyə maşından düşüb mənim yanıma gəlmədin ay ata ? niyə hələ də yoxsan ? niyə bizi atıb getdin ? atasız böyümək necədə acı bir hissdir , dostların , tanışların yanında öz dərdini deyə bilməyəcək qədər ağır və acı , 7 yaşımdan sonra atasız böyümüşəm , böyüyürəm , böyüyəcəmdə amma ata olmamaq şərti ilə .