68. bu #113900 tamamən məndən bəhs edib sanki. fərq ondadır ki, mən c hərfini yaza bilmirdim. atam da "sağdan sola!" deyib yumruğunu vururdu stolun üstünə. bir şeyi maksimum 2 dəfə başa salardı. üçüncüdə əlini qaldırıb "çəkəsən sifətinə zibilin biri zibilə, monqolun biri monqol tez ol yaz bu poxu" söyünürdü. ağlamağımı eşidib anam dözməyib o biri otaqdan gəlib müdaxilə edərdi. onda da qarışma sən deyirdi oğluma gələcəyi üçün təhsil verirəm. anam da deyirdi ki, uşağım dəli olandan sonra neynirəm o təhsili. beləcə düşürdü qırğın.
indi atam boynuna alır ki, səhv edib. "özüm də gənc, təcrübəsiz, səbirsiz olmuşam. indiki ağlımla belə şeyi etməzdim. heç olmasa sən uşağlarınla belə davranmarsan". ümumiyyətlə insanlar dəyişmir deyirlər, ancaq mənim atam 40 yaşından sonra müsbətə doğru dəyişib. daha təmkinli, daha anlayışlı biri olub. sırf indiki xarakteri üçün bizə yaşatdıqlarını unuda bilməsəm də, bağışlaya bilmişəm.