15. ərəbcə "şətənə" qovulmuş, rədd edilmiş mənalarına gələn söz.
bir fərziyyəyə əsasən şeytan əslində bir felin formalarınnan biridir və insanı da ifadə edə bilir. burdan anlamaq olur ki, şeytanla iblis arasında bir incə fərq mövcuddur. iblis deyiləndə cann tayfasınnan olan mələk nəzərdə tutulur.
bu fərziyyəni müdafiə edənlər fikirlərini 114-cü nas surəsinin sonuncu- 6-cı ayəsi ilə əsaslandırmağdadırlar. buradakı "minəl cinnəti vən nas" (o şeytannan rəbbimə sığınıram ki, onlar həm insanlardan olur, həm cinlərdən.) ayəsi meyardır.
yəni, təfsirçilər şeytan sözünü (surədə adı keçməsə də) bir xislət kimi qəbul edirlər.
ümumən "tağut" sözü də şeytanı işarə edən bir digər sözdür. (bəqərə 257)
islam ədəbiyyatında iblisə cürbəcür adlarla müraciət edilmişdir ki, bunlardan "əbu mürrə", "məlun" misal göstərə bilərik .