72. bir dəfə anamı əsəbləşdirmişdim, məni qonşu yaşlı güllü arvadın yanına aparırdı ki, verəcəm səni ona.. əşi, hər şey bir yana, güllü eşitmirdi, manyak bişey idi, qonşunun otunu zadı yolurdu ki toyuqlarına versin,ağzının içində mırıldananda bir şey anlaşılmırdı, üstəlik öpəndə tüpürür, yalayır, silib-süprürürdü.. ağlamaqdan çatlayacaqdım o gün, axır söz verdim ki yaxşı uşaq olacam mən.. yaxşı uşağam, baxın..