26. bu yazını ekşidəki yaran inci sözlük entryləri başlığından götürmüşəm və 20 dəqiqədi gülürəm -*

başlık: kekoları dayak manyağı yaptım

beyler olay izmir konakta başıma geldi. bilen bilir kekoların barzoların en yoğun bulunduğu yerdir o taraf.

buca otobusu bekliyodum sigara içerek durak aşırı kalabalıktı bi 100-150 kişi vardı. 4 keko geldi yanıma. "bileaader sigara var mı" dedi biri. yanımda paket olmasına rağmen "yok kardeşim son tekimi içiyorum" dedim "hasktr ordan" dedi bu. muhabbetin pek iyiye gitmeyeceğini anladım orda. "para ver o zaman" dedi tam o anda benim otobusum geldi. kardeşim otobusum geldi hadi yol al dedim tam otobuse doğru dondumki kolumdan tuttu biri.

orda tek başıma bunlara saygısam hiç bir şey yapamazdım. beni duraktan uzağa goturmeye çalışıyolardı.

ne yapıcağımı duşunmeye başladım. beynimin kıvrımlarını kullandım ve mukemmel bi fikir buldum.

beni tutan yavşağın eline vurdum. ve herkesin duyabiliceği şekilde "ne kürdistanı lan yavşak bu vatan bölünmez" diye bağırdım.

o an duraktaki herkes bize dondu. kemalistler, ulkuculer etrafımızı sardı. "ne mutlu turkum diyene" diye bağırıp kafayı koydum bi tanesine. herkes vurmaya başladı bunlara. bende kargaşadan yararlanıp otobuse bindim. en son "şehitler olmez vatan bolunmez" sloganlarıyla tekmeliyolardı pezevenkleri.