42. məni görəndə əhvalı doğurdan yüksələn varlıq. hələ qucaqlayanda bütün dərd-sərini unudur. o qədər də pozitiv enerjisi var ki insanın ruhunu sakitləşdirir. və bəzən mənə dediyi xoş sözlər həddini elə aşır ki, dözə bilməyib türklərin bir məsəlini işlədirəm
(baxma: kirpi yavrusunu "pamuğum" diye sever)
hərdən dalaşırıq da... mənasız bir şey üstündə üstəlik
(baxma: bala sən nə vaxt evlənəcəysən?!)
əsəbləri zəifdi tipik bir azərbaycanlı qadın kimi; həyatın yükünün ən ağır qismini daşıyır həmişə, o dərəcə ki özümə söz vermişəm-mən onun həyatını yaşamayacam deyə.
p.s belə qəliz xarakterimə rəğmən mənə dözə bildiyinə görə sən əsl möcüzəsən mənim toppuşum -*