104. atamın anama xəyanətlərinə şahid olmaq. bir neçəsini anlatım cənablar.
1. yolda atamı kəndin məşhur qəhbəsi ilə görürəm, hər şeyi anlayıram. atamsa uşaq olduğuma görə tez unudacağımı zənn edib mənə 3 məmməd rüşvət verib anama deməyəcəyim haqda söz alır.
2. atam və iş yoldaşları balaca bir dükkan açıb elektronik əşyaları təmir edirlər, mən də atamın iş yoldaşının oğlu ilə dostam, tez-tez bir-birimizin evinə gəlib gedirik, şahmat oynayırıq, balaca, hər yerə qaçan o şarik toplarla oynayırıq. nəysə, bir gün yenə onlara getdim, çağırdım-çağırdım, heç kim yox idi həyətdə. həyətə girib evə qalxdım, qapını açmaq istəyəndə məndən öncə atam açdı qapını, yarıçılpaq idi, arxa fonda iş yoldaşının arvadı görünürdü.
3. bir dostum mənə dovşan hədiyə etmişdi, hər səhər həyacanla durub ona yonca biçir, kələm yarpağı verirdim. heç bir həftə keçmədi ki, anam israrla dovşanı qaytarmağa məcbur etdi məni. anlamamışdım, çox ağlamışdım. sən demə atam bu dostumun da anasını sikib, anamın da xəbəri olub.
və s. əziz sözlük. bunların üstünə anamın ağlamağı, dava-dalaşları da gəl. bu travmalara görə asexual olmuşam, cır-cındırda gəzib, bacardıqca yaraşığımı gizləməyə çalışıram. həyatım atam olmamaq üzərində formalaşıb.
(bax: uşaqlıq travmaları)

(baxma: ataya demək istədiklərimiz)