3. 'cehenneme giden yol iyi niyet taşlarıyla döşenmiştir' kimi bir klişeni dəfələrlə istifadə etməyindəki mənanı başa düşmədiyim film.
dialogları bəzən tarantino filmlərindəki saqqız kimi uzayan, absurd, ancaq insanı elə də sıxmayan tərzdə qurulub.
bir də bir tək mənə mi elə gəlir yoxsa başqa diqqət edən də varmı bilmirəm, film musiqisinin başlanğıcı hotel california nın girişini anımsadır. adını bilmədiyim bu musiqiyə mən də(baxma: hotel cappadocia) adını taxdım.