2. avtobioqrafik detallarla işlənmiş slyvia plath melanxoliyasıdır. oxuduğum kitablar arasında bu qədər zəhləmi tökən, əsəbləşdirən, cin atına mindirən, özümü dəhşət pis hiss etməyimə səbəb olan çox az kitab vardır. vəziyyət belədir ki, baş qəhrəman olan qız yazar olmaq istəyən, ən kiçik sarsıntıda belini doğrulda bilməyən biridir və bu uğursuzluqlara cinsi ehtiyaclarını ödəyə bilməməsi, sıxılması, yaşadığı bütün problemlərin yığılması və müntəzəm olaraq davam edən intihar cəhdləridir. oxuyarkən "lənətə gələsən, slyvia plath, bir dənə qızı öldürə bilmədin" deyirəm, heç cürə özünü öldürə bilməməsi adamın əsəblərinə toxunur. amma platin intihar tərzini, yerini və şəklini bildikdən sonra niyə bu qədər melonxolik əsər ortaya qoyduğu məlum olur. əsəbləri yerində olmayan insanlar xaric, oxuyun, oxutdurun.