8. valideynlər hər halda düşünürlər ki, evi və işi olan oğlan məsuliyyətlidir, öz ayaqlarının üstündə dura bilir və qızlarını heç kimə möhtac etməyəcək. bu valideynlər qızlarının gələcəyini düşünürlər. bundan əlavə, özlərini də qarantiyaya alırlar. işsiz-evsiz oğlana qız vermək başdan-ayağa dərddir. oturduqları yerdə zibilə düşmüş kimi olurlar, bir boğaz azlıq edirdi, ikinci boğaz da gəldi kimi düşünürlər. bu bir baxımdan düz, bir baxımdan səhvdir. bildiyimiz kimi qız (xeylağı!) cəmiyyətimizdə gücsüz, aciz kimi təsvir edilir. buna görə də o qızı evləndirirlərsə, əvvəlcə bilməlidirlər ki, başını soxacağı bir damı var, yoxsa yox. heç kim övladının sürünməsini istəmir.
bir tərəfdən də səhvdir ki, oğlanın xarakterindən, insanlığından əvvəl mal varlığından danışırlar. bunun bir versiyası da namaz qılır, oruc tutur məntiqidir. sanki namaz qılıb oruc tutan insan günahsız mələkdir.