110. uşaq idim . məhlədə sünəh kimi gəzirdik . pul axtarırdıq gedək sony oynuyaq deyən.dəmir - dümür satırdıq həmişə. belə bir müqqədəs vəzifəni başqa cür həll edə bilmirdik. evdən pul vermirdilər. indi qınamıram onsuzda , olmuyan şeyi necə versinlər axı ?. nəysə , bir gün hər deşiyə baxdıq birdənə də dəmir zad tapmadıq ki sataq. evlərə dağılışdık ki bu gün bazar yoxdu. evə gedən də gördüm ki , qonşu padyezin ağzında birdənə ataplenya var . gözümə ışıq gəlmədi ala ? ataplenya gözümə 2 şirvan kimi görsənir indi. ağzım sulanır , yad adam görmüş it kimiyəm sənöl. ürəyim artıq elə bilirəm dayanacaq. çağırdım bizim götəşləri ki , çörək var bu gün. qəndə yığılmış qarışqa kimiyik . qollarıma elə güc gəldi ataplenyanı tək nəfəsdə qaldırdıq . yolu elə gettik ki , taksi ilə getsəydik , o qədər tez çata bilməzdik. nəysə sattıq , götvərən uşaq görüb bizi 1 şirvan 4 məmməd verdi. gettik o gün şelləndik . tekken , fifa , crash zad .


axşam evə gəldim. əmim bizdəymiş( qonşu padyezdə qalırdı ) atamla birlikdə elə sözlər dedilər ki , indi desəydilər vurun öldürün deyərdim .utandım a kişi . adam əmisindən oğurluq edər ala ? hələdə yadıma düşdükcə pis oluram . əmimə hər salam verəndə bu əhvalat yadıma düşür. odur budur dəyişdim.o sözlər vaxtında deyilməsəydi , bəlkə indi 1 packa siqaret üçün də oğruluq edərdim bəlkə , kim bilir ?