2. əsərin özü haqqında yox, əsərin xatirəsi barəsində yazmaq istərdim.əsər onsuz qısadı, öz psixoloji dərinliyi və zweigin etdiyi psixoanalizlə əvəz olunmazdır.

bir dostumla uzun müddət idi danışmırdıq, narahat idim. heç cür əlaqə saxlaya bilmirdim, gözləyirdim. bir gün necə oldusa əlaqə saxlaya bildik. havadan-sudan danışdıq, sonra oxuduğumuz kitablardan danışırdıq, nələrlə maraqlanırıq və s. bu əsərin adını çəkdi, dedi ki, oxumusan? dedim hə. dedi ki, mən o əsərdəki qadını başa düşürəm. bu söz mənə şillə kimi dəydi, hələ də unuda bilmirəm. bu sözün altında ifadə oluna bilməyəcək o qədər dərin mənalar yatırdı ki, heçnə deyə bilmədim, içimə soxaraq təkcə "bilirəm" dedim. hələ də bu cümlənin ağırlığı altında əzilirəm. indi uzaqdadır, şairin də dediyi kimi, bilmirəm əlləri necədi, baxışı necədi, yerini bilmirəm, bilsəm gedərəm. bu cümlənin deyilməsindən 5-6 aydan çox keçir, 5-6 il keçsə də unuda bilməyəcəyimdən qorxuram və məni həmişə bir kölgə kimi izləyəcəyini düşünürəm, eynən yad qadının məktubundakı kimi.