3. hansı yaşda olduğumu bilirəm.yeniyetməlikdən təzə çıxıb sanki ayılaram . gözlərimi aça bilirəm artıq . ölümü sorgulamıram , nəvaxtsa öləcəm ,bilmirəm . bilmədiyim məkana bilmədiyim yerlərə getməkdən artıq, qorxmuran. bəli , nə vaxtsa öləcəm və hər hansı bir məkana getməyə bilərəm , bir boşluğa boya kimi yayılıb parçalara ayrılmadan, bu dünyadan tamamı ilə yox ola da bilərəm, ən böyük qorxumun dini rədd edişimdən bəri bu olduğunu bilirdim. inanclı bir insan, ən azında iki seçimi olacağına inanır. və inancın da bir ehtimal olduğunu yəni , nə qədər doğru nə qədər yalan olduğunu isbat edə bilmirik , maddi şeyləri buna görə sevirəm , sadədir isbatı , hər hansı bir dəlilə ehtiyacı yoxdur. qocalıqda belə bir şeydi tam olaraq nə oldugunu bilirsən . ölməsən , əgər gənckən, ölməsən ,qocalıq yaşasayacağını bilirsən , bir növ maddi bir şeyə oxşayır. böyüttüyün götəşlərə nə qədər güvənə bilərsə ? məsələ çiy süd deyil məsələ nədi bilmirəm, amma, çiy süd deyil .


hələ bundan sonra neçə il oxuyub , anidən baş vermiş universitet sevdama , hansıkı bu da mənim seçimimlə olmayıb 3 ildir davam edirəm . 4 cü kursa keçmirəm , nə də tibb oxumuram. şansızlıq deyək , sikdirsin getsin.

3 il ərzində oxuduğum kitablar hansıkı rus ədəbiyatını hələ də oxumadığım üçün peşmanam, mənə heç bir ümid ışartısı verməyib.olduqca realistlər , demək isdəyirəm .


bir gün bütün bunlar yəqinki baş verəcək mən o zaman geriyə baxanda , cənubi amerikanı , kanaria adalırını , avropanı ( siyahı çox uzundu , yazsam hərf sayımı artırmaqdan başqa bir görmərəm )görməmişəmsə onsuzda ölmüşəm . qocalmağım bir məna daşımalıdı. həyatta olma səbəbim çoxalmaqdan , işə girib xoşbəxt görünməkdən , hər gün müntəzəm olaraq eyni nömrəli avtobusa minməkdən , pul yığmaqdan( öləndən sonra uşaqlarım yesin), hətta bir tualet saatımın da olmasından ibarət olmamalıdır. deyəsən qocalıram bütün bunlara rəğmən. . . ayna artıq köhnə ayna deyil və məni göstərmir deyəsən.