14. yaxşılıq 2 novdü qaqalar:

1. mənlikdən doğan yaxşılıq. bu yaxşılığın altında eqo durur, ticarət güdülür. bu növ yaxşılığı edən adam ola bilər həmin an bilincli olaraq hiss etməsin, amma əslində şüuraltı da olsa qarşılığı istənilən yaxşılıqdı. əvəzi istənilir! belı yaxşılıq edən adam, sabah qarşısındakından tam tərsi bir hərəkət görəndə it kimi peşman olur. belələri yaxşılıq alverçisidi. böyük ehtimal bir neçə belə "yaxşılıqdan" sonra, "qədeş mən tovbə elədim e yaxşılığa, yaxşılıq pox kimi şeydi, keçən filankəsə belə belə yaxşılıqlar elədim, indi filan şey üçün zəng eliyirəm, beynamus telefonu götürmür" kimi üsyan cümlələri quracaq.

2. qarşılığı istənilməyən yaxşılıq. qısa olaraq bir misal ilə: "valideynin övladına olan yaxşılığı" kimi. siz indi istisna valideynləri mənə misal çəkməyin. təxmini də olsa anladınız nə demək istədiyimi: səbəsiz (!), sadəcə "varlığı yetər!" deyə, qarşılığı barədə heç düşünməyərək, hətta bu yaxşılığı etməyə sanki özünün borclu olduğunu düşünən adamlar. bu növ çox azdı. yəni yaxınlarına filan bu cür davrana bilər, amma cəmiyyət arasına çıxan kimi çevrilir digər növdən olana.