2. beynimi yandıran film. bu müəllif filminə görə rejissor charlie kaufmanın əllərindən öpmək olar.
təsəvvür edin, böyük məbləğli bir mükafat alan teatr rejissoru öz ssenarisini səhnələşdirməyə qərar verir və bu niyyətlə evinin maketini hazırlatdırır, çünki öz həyatını motiv olaraq istifadə edir. özünü və çevrəsindəki insanları oynayacaq aktyorlar tapır və zamanla bu aktyorlarla şəxsi münasibətləri yaranır. belə olan halda o aktyorları da canlandıracaq yeni aktyorlar tapmalı olur. təbii ki, beləliklə, ev maketi də böyüyərək new-york maketinə çevrilir və bu struktur illərlə böyüməkdə davam edir. illər sonra münasibətlər qarışır artıq, əsl olan kimdir, onu oynayan kim, hislər əsldirmi, dialoqlar gerçəkdə olanlardırmı, yoxsa düşünülənlərdirmi, ayırd etmək çətinləşir.

charlie kaufman bu qədər həngamənin ortasında dramatizmi, replikaları və s. o qədər gözəl işləyib ki, film bitəndən sonra bir müddət oturduğum yerdə donmuş şəkildə qaldım. düşünə də bilmirdim.