155. necə deyim, hardan başlayım, bilmirəm... hə, elə layiqlik məsələsindən başlasam yaxşıdı. belədi ki, ikimiz də çox yaxşı bilirik ki, günahsız, səhvsiz insanlar deyilik, amma, sən başqasan, necə deyim, mən sənə protiv gedirəm. səhv başa düşmə, qəstən eləmirəm, düşüncələrim, hisslərim, az da olsa təcrübələrim məsələni bu hala salır. neynəmək olar? deyəsən sənə layiq oğul ola bilmirəm, bağışla.
səni canımdan çox sevdiyimi, hətta sadəcə sevdiyimi belə deyə bilməmişəm sənə ömrüm boyu, amma, bilmişəm ki, bilirsən özlüyündə sənə demək istəyib deyə bilmədiklərimi. bunun izahı var, ya yoxdu bilmirəm, heç öyrənmək də istəmirəm, amma, bəzən səndən qabaq ölmək istəyirəm... bilirəm, bu çox pis istəkdi, bilirəm, oğullar ... nəsə ürəyim ağrıyır, dahasını deyə bilmərəm, bağışla