9. öləcəyimi yox, necə öləcəyimi düşünürəm. daha doğrusu ilk ağlınıza gələcək fikir ölümün necəliyi yox, həyətda nə edib - öləcəyimi düşünürəm. ölmək yox olmaq. bu ən acı verən şeydir və hər il yaşıma yaş əlavə olduqca, məsuliyyətim artır. düşüncələrim daha da radikallaşır. çünki bu cür cəmiyyətdə necə rahat dünyadan köçməyi düşünmək çətindir. sıxıntılarla dolu olan həyatımda daima çalışmışam ki, kiməsə kömək edim. başqasına kömək etməklə, özüm kimilərin sayının artmasına inanmışam. düşünmüşəm ki, bəlkə bir gün birlikdə ölümə sinə gələ bilərik. bizə əngəl olacaq problemləri çözüb, rahat ölmək üçün yaşayarıq. əfsuzlar olsun ki, insanlar bunu düşünmür. onlar ancaq ölüm qorxusundan qaçmaq üçün min cür bəhanələr uydurur. amma ölümü düşünən insan isə təbii olaraq ağlını istifadə edir. ağılı ilə öz həyatını dərk etməyə başlayır. anlayır ki, 2x2=4 - bu dəyişməzdir. nə qədər xəyali uydurduğun atalar, sədd çəkdiyin sərhədlər, despotların əmri altında yaşamağa çalışacaqsansa, ölümdən yaxa qutarmayacaqsan. nə allah, nə dövlət, nə ata. bunların hər üçünü dağıtmaq lazımdır ki, ilk növbədə bizim əngəllərimiz yox olsun.