61. universitet vaxtı psixoloji dispanserdə praktika zamanı binada gəzirik, xəstələrlə tanış olub, anamnez çıxarmağa, diaqnoz qoymağa çalışırıq və s. bu zaman qıraqda çox sakit oturduğunu gördüyüm bir qadına yaxınlaşıb "necəsiz? özünüzü yaxşı hiss edirsizmi?" kimi debilliklərə başlamışam, qadın da ele hey mənə gülür, ilk dəfənin təsiriylə ya nədisə qayıtdım ki, " hər şey yaxşı olacaq, inanın", arvad bu zamna mənə "başın gedibe, heçnə yaxşı olmuyasıdı, dur vızqırt burdan" deməyi və biraz ayağa qalxan fason olmağıyla ordan uzaqlaşmağıma səbəb olmuşdu, təbii ki çox utanmışdım, gijdiy elədiyimi anlayıb şokdan çıxmağa çalışırdım.
illər əvvəl florensiyanın tarqovısında. küçə satıcılarının satdığı şal, sumka və s.lara baxıram. o vaxtlar da təzə-təzə üz tapmışam, sədərəkdə zad nəyinsə qiymətini öldürmək müvəffəqiyətlərinə nail olannan sonra qazlı vaxtlarımdı, arvada yaxınlaşdım ki, hav maç hav maç? məlum oldu ki, 20 euro qiyməti var, başladım ay aşağı ver, bahadı nəmnə, dedi ok 18, deyirəm biraz da nolar falan, deyir ok, sən nə qədər verərsən? mənim ağzımdan hırıltıyla 8 sözünün çıxmağınnan etibarən arvad çöndü oldu drakaris ,bütün meydan boyunca " fak yuu" deyə çığırmağa başladı, hamı da mənə baxır. çox utanırdım, qulağlarıma o an gələn istini, təri hələ də unudammıram. onnan sora diskaunt? yox? allah bazar versin.