82. yenə o lənətə gəlmiş gün gəldi. necə hiss etmək, nə etmək lazım olduğunu bilmirəm, özümü hər il olduğu kimi pox günündə hiss edirəm.. bu gün o gündür ki, insanların gözündə, hətta sevdiyim insanların gözündə necə də dəyərsiz olduğumu görüb, bugünə qədərki həyatımda heç bir dost qazana bilməmiş, sevilməyi bacarmamış bir insan olduğumu anlayıb içdən -içə ağlayıram, kaş ki heç doğulmasaydım deyirəm.. yanımdakı insanların zorla, səmimiyyətsiz təbriklərinə eyni səmimiyyətsizliklə cavab verməli oluram, xalaxətrin qalmasın deyə alınan hədiyyələri qəbul edirəm, özümü zorla başqa biri kimi aparmağa məcbur oluram..sevinirəmmiş kimi görünmək üçün əlimdən gələni etməli oluram. zəhləm gedir bu gündən. zəhləm gedir... çox təəssüf ki, zövq ala biləcək heç nəyim yoxdur.