178. gözlərini eyni nöqtəyə zilləyib fikrə getmişdi. doğma şəhərindən ayrılmaq ona ağır gəlirdi. şehadət və baş barmaqları arasında tutduğu siqaretdən bir qulam alıb 3saniyə sonra tüstünü havaya üfürdü. - nəhayət, o gün gəldi,məzi. niyə qəmlənirsən ki?! avropa , paris gecələri , fransız qızları səni gözləyir. bu günədək nə yaşadıb ki, bu şəhər sənə bu qədər kədərlənəsən?! - deyə özünə təskinlik verərək cəld ayağa qalxdı. sonuncu dəfə siqaretin tüstüsünü ciyərlərinə çəkdi. siqareti yerə atıb , ayağı ilə dairəvi şəkildə əzdi.

charles de gaulle hava limanı həmişəki kimi izdihamlı idi.ətrafda sürətlə şütüyən insanların arasında hərəkətsiz dayanan tək vücud diqqət çəkirdi.bu məzinin vücudu idi. hərəkətdə olan insanlar bəzən ona toxunur , excusez-moi və pardon deyib uzaqlaşırdılar. məzi izdihamın içində itirdi.o anlayırdı ki, parisli məzi artıq əvvəlki məzi olmayacaqdı...