sözaltı roman

| sözaltı

əjdaha lazımdı   googllalink

    1. bildiyimiz romanın, interaktividir. sözlük yazarlarının xəyal gücünə görə ilərləyən, hər yeni entry'də qəhrəmanların yeni macəralara atıldığı sözaltı romanıdır və bu başlıq sayəsində içindəki potensialı kəşf etmiş yeni yeni dostoyevski'lərin çıxacağını görmək də gözəl olacaqdır.*

    ilk paraqraf da məndən,

    sabir bağındaki skamyalardan birində əyləşmiş, yaşıllığı seyr edirdi. bəlkə də, hər biri öz özlüyündə şəhərin daha yaşıl və gözəl olmasını istəyən paytaxt insanlarının, ətraflarından xəbərsiz ütələk hərəkətlərini anlamağa çalışırdı.
    ağlından keçən bu fikirlər hər nə qədər uzun zamandan bəri zehnini məşğul edən düşüncələr olsa da, sevdiyinin niyə görüşə gecikdiyi bütün bu sualların içində onu ən çox narahat edəni idi.

    iki gün əvvəl xatırlamadığı bir mövzu üstündə yaşadıqları küskünlük səbəb ola bilərdimi? bəlkə də.. ama vaxtaşırı hal almış bu önəmsiz küskünlüklərin daha öncəki görüşmələrinə əngəl olmadığını yada salıb biraz da olsa rahatlamışdı məzahir. bəli artıq haradasa əmin idi, şəlalə harda olsa gələcəkdi.

    bu götürqoylar içində bir yandan da gözünü dayanacağa zilləyib avtobuslardan düşənləri süzürdü ki elə bu an..


    önəmli edit: entry'ləri yazarkən bir öncəki entry'nin davamını gətirmək önəmlidir. yazmadan əvvəl səhifəni bir dəfə yeniləyib yeni entry olub olmadığına baxın. əgər entry'nizdən əvvəl başqa birisi yazıbsa, siz editləyib son yazılan sətirlərə uyğunlaşdırın entry'nizi. kaşa malaşa bir roman yaraşmaz sözlüyümüzün kitabqurdu yazarlarına -*
    4. əsəbləşən məzahir cibindən siqareti çıxardıb yandırdı. alışqanın çıqqıltısı məhəllədə əks səda verdi. şəlalənin inadını anlaya bilməmişdi. axı etdiyi oğraşlığa görə dəfələrlə üzr istəmişdi. dişini sıxıb bir də gərgin səslə çəmkirdi:

    - şəlalə qayıt dala mən hələ sözümü deməmişəm?!

    ps: zıştın fikirlərimə timidus 2 dəqiqə fərqnən-*
    5. elə bu vaxtı məhlənin başında əlində yaba, uzun boylu, enli kürək bir oğlan görüldü, tarladan gəlirdi umbay. o şəlalənin ona olan sevgisini bilirdi ama məzahir məhlə uşağı olduğuyçün onun xətrinə şəlaləyə yaxınlıq göstərmirdi. məhləyə girəndə yer kükrəyir göylər ağlayardı. elə bu gəlişi hiss edən şəlalə və məzahir məhlənin başına tərəf döndü,
    6. bu umbayın adı məsim idi. o cəld əlində yaba məzahirin dalıyca qaçdı onu başa salsın ki, məhlədə belə zad eləmək olmaz. camaatın anası bacısı nənəsi var. amma məzahir bunu başa düşmədi və məsimin əlindəki yabanı görüb bir az da bərk qaçmağa başladı.
    7. *
    şəlalə məsimi sevirdi, məzahiri isə vecinə almırdı. çünkü məzahir məhlənin ən fağır cahılı idi, hamı məzələnirdi, gələn gedən başına təsbeh vururdu.
    8. elə bu mament dabanına tüpürüb qaça-qaça gələn məsim düz bunun yanından şütüyüb keçir və umbayın gözləri uzaqdan yabaynan onun dalıyca düşən məsimə sataşır. *
    9. sahil metrosuna çathaçatda, gözləri bir qızın götünə sataşdı. göt də nə göt, düz kamaz təkəri boyda. düşdü qızın arxasınca, qız da kiminsə ardınca düşdüyünü anlayıb addımlarını yeyinlətdi. əsl qaçhaqov başlamışdı. məzahir addımlarını ha becitləşdirirdisə də yekə götlü qıza çata bilmirdi. amma aradakı zaman kəsimində qızın arxadan tam görünüşünü incələyə bilmişdi. yekə götlü qız saçlarını şenyon yığmışdı. qıza çatmağa lap az qalmışdı ki, qızın qabağına bir qaqaş çıxdı. qaqaş da nə qaqaş, səhər, günorta, axşam proteyini yemək əvəzi yeyib, badibildinqlə məşğul olmuşdu. qaqa.ı ilk gördüyü anda dabanına tüpürüb qaçmaq istəyirdi ki, yaxınlıqdan keçən məhlə uşağı şəbdülü gördü.məzahir ürəyində dedi: "içini skim, bu hardan çıxdı əə". indi məzahir bilmirdi qaçsınmı, yoxsa qalsınmı. əgər qaçası olsa, arvadağız şəbdül bunu məhlədə hamıya deyəcəkdi. bütün məhlə qaqaşları da ondan sonra onu şəbədəyə qoyub, güləcəkdilər. əgər qalası olsa badibildinqçi qaqaş onu nə ki, var əzişdirəcəkdi.
    10. ,çünkü bibisinin ləqəbi paylayan zəhra idi, və şəbdül bibisinin paylayanlığının dayanılmaz ağırlığını hər məhləyə enəndə hiss edirdi. hər qabağına gələn "ala bibinə.denəm az dəyişdirsin pomadasını, sikim göyqurşağına dönüb" deyib gedirdi. ama zaman hər şeyə alışdırdığı kimi şəbdülədə bibisi paylayan ləkəsi altında yaşamağı alışdırmışdı.


sən də yaz!