1. ömür günümüzü mazgi edən lənətə gəlmiş yeni təhsil sistemi. guya fərli başlı ənənəvi sistemləri var idi, bir də yeni kurrikulum sistemi açıblar.
hal hazırda təkcə 11ci siniflərin ənənəvi olmasına baxmayaraq, hələ də sınaqların hamısı (10-11) ənənəvi keçirilir.
dəqiq elmlər bir kənara, tarix, ədəbiyyat kimi fənlər çaş-baş edib hamımızı.
özəlliklə də tarix fənni, hər tarixçi bir kitab buraxıb kurrikulum adıyla, hər birində fərqli proqram və bəzi fərqli tarixlər var. heç bilmirik nəyi keçək, hansı kitabdan keçək.
bu qədər məsuliyyətsizlik olmaz axı. nə fikirləşirlər? heç hansı sualları, hansı üsulla gələn ilki qəbulu hazırlayacaqlarınl bilmirlər. ümumiyyətlə, proqramları belə hazır deyil.
bir sistemə keçiş edirlərsə, detayları düşünmədən təhsildə 200 il qabağa hoppanmaq istiyirlər, hansı günümüzə yaraşır heç mən də bilmirəm.
biz burda özümüzü yırtırıq söz azadlığı deyə, kurrikulum sistemində isə adicə bir mövzu, bədii əsər, mətn haqqındaki fikri soruşduqları açıq suallarda da bütün uşaqlardan eyni cavabı tələb edirlər. guya nəyi düzgün bacarırıq ki, təhsili də düzgün proqramlayaq.
bu sistemin müsbət tərəfləri də var. bütün məktəbin və müəllimlərin tam sistemə uyğun olması ilə sevilə bilər. lakin çoxlu təmirsiz məktəb və psixopat müəllimlərlə hələ ki inkişaf etmək üçün çoxlu yollar keçməyimiz lazımdır.