heç vaxt xoşbəxt olmayacaq insanlar


    2. Aşağıdakını yazan şəxsdir.

    Gözlərimi qapatdım ki, gizlənəsən, ağlıyaq
    "Alma" desəm gələcəkdin,
    "Alma" dedim, gəlmədin.
    Hanı birgə əl sallayıb öpəcəkdik qürubu
    axşam düşdü, ay göründü, su duruldu,
    gəlmədin...

    Söylə indi kainatın hansı məhbəsindəsən?
    Söylə görüm bulud varmı,
    yağış varmı orda da?
    heç olmasa, ax insafsız...
    əllərin də yoxdu ki,
    axşam-axşam darıxanda
    adam tuta, ovucunu bir gul kimi qoxlaya...

    Heç unuda bilmədim ki saçlarının rəngini
    o qədər çox sevərdim ki saçına söz düzməyi;
    indi mənim dünya boyda bağlı ayaqqabım var
    səndən sonra
    tərgitmişəm ayaqyalın gəzməyi.

    Üstüm, başım, ev-eşiyim, sər-səliqəm, sahmanım
    Nə gülməsi, nə qəh-qəhə, əcəb ağıllanmışam;
    Aya da vaxt ayırıram, günəşə də yetirəm
    amma yenə dolmur zaman,
    sən gedəli bomboşam....

    Hamı, hamı - uşaq, böyük, hamı mənnən razıdı
    gecələrin sükutunu pozmaq nədi, bilmirəm;
    Axşam düşdü, salam məleyk, ən birinci evdəyəm
    küçələrdə veyil-veyil gəzmək nədi,
    azmaq nədi, bilmirəm.

    Sən gedəli əməllicə düzəlmişəm, gördüyün
    Məni pozan sən imişsən,
    hamı belə danışır;
    Bircə sənin o gözlərin, o gözlərin olmuya
    xəyalıma gələn kimi bütün nizam qarışır.

    Hər şey, hər şey qaydasında,
    amma belə qəribə
    günlər gəlir keçir, gedir,
    yadda qalmır amma ki.
    Sən gedəli...
    necə deyim, qoy lap düzün deyim də:
    Sənsiz adam olmaq olur,
    Sənsiz olmur amma ki...






hamısını göstər