178. nə inki ata,insan kimi də dözülməzsən.bu evdən,bu ölkədən,xüsusilə səndən qurtulacağım günü iplə çəkirəm.öz dar düşüncəndən kənara çıxmırsan.qatıq qaradı deyirsən,ölənə qədər yapışıb qalırsan bu fikirə.indi bu sözləri üzünə desəm də xeyri olmayacaq.divara danışsam daha yaxşıdı.artıq səninlə əvvəlki kimi danışmıram onsuz.belə yaxşıdı.söz-söhbət olmur,məni eyni söhbətlərlə,hər gün, təkrar-təkrar yormursan.mən eyni cavablardan yoruldum,sən eyni suallardan yoruımadın.